ΒΙΖΑ

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

ΒΑΛΙΤΣΑ

Και να που φτάσαμε στη Βοστώνη. Θα περίμενε κανείς ότι τα συναισθήματά μας θα ξεπερνούσαν κάθε προσδοκία, αλλά μετά από 23 ώρες πτήσης οι σκέψεις μας ήταν: (Και τι έγινε; Αυτή είναι η Αμερική; Γι' αυτό κάναμε όλη αυτή τη διαδρομή; Τίποτα το ιδιαίτερο, όλα είναι ίδια όπως στο Καζακστάν ).

Όμως ένα χορταστικό “American Breakfast” άλλαξε τη γνώμη μας και είδαμε τον κόσμο με άλλα μάτια.

Φτάνοντας στη χερσόνησό μας, το Cape Cod, κατευθυνθήκαμε αμέσως στο μέρος όπου θα μέναμε. Εξωτερικά το σπίτι έμοιαζε με παιχνιδόσπιτο, όπως πιθανότατα και τα άλλα σπίτια στην Αμερική. Βρίσκοντας τα κλειδιά κάτω από το χαλάκι, μπήκαμε στο σπίτι. Ήταν αρκετά χαριτωμένο και άνετο, αλλά μόλις προλάβαμε να περάσουμε το κατώφλι, ακούσαμε το γάβγισμα ενός σκύλου .

Τι; Σκύλος; Η ιδιοκτήτρια δεν ανέφερε τίποτα για ζώα. Τι να κάνουμε; Να μπούμε ή να μείνουμε απέξω; Μήπως να περιμένουμε την ιδιοκτήτρια; Όλες αυτές οι σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου ταυτόχρονα.

Αλλά δεν μπορούσαμε να μείνουμε να την περιμένουμε κάτω από την καταρρακτώδη βροχή, οπότε έπρεπε να μπούμε. Ευτυχώς, ο σκύλος ήταν κλειδωμένος σε ένα δωμάτιο και καταφέραμε να μπούμε με επιτυχία στο δικό μας.

Αυτό που με χαροποίησε περισσότερο ήταν το σημείωμα που άφησαν στο κρεβάτι:

”WELCOME TO MY HOME”

Αργότερα γνωρίσαμε τους γείτονες από την Τουρκία και τη Βουλγαρία. Αποδείχθηκε ότι στο σπίτι, εκτός από τον σκύλο, υπήρχαν και δύο πάπιες, οι οποίες μας ξυπνούσαν επιτυχώς κάθε πρωί.

Ms Vivi (ένας πολύ γλυκός και παιχνιδιάρης σκύλος, μέχρι να φάει).

Συνολικά, μια μέρα γυρίσαμε από τη δουλειά, ψωνίσαμε τρόφιμα και σκεφτήκαμε να φάμε με την ησυχία μας, όπως λένε: «Κρέας στο κρέας, ζωμός στο πρόσωπο» (κατά λέξη μετάφραση: «Κρέας στο κρέας, ζωμός στο πρόσωπο»

*Στην πραγματικότητα (Από το κρέας το σώμα δυναμώνει, από τον ζωμό τα μάγουλα κοκκινίζουν).

Όλα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο, μέχρι που κατά τη διάρκεια του φαγητού η μύτη μου διαπέρασε μια δυσάρεστη μυρωδιά, ή μάλλον ΜΙΑ ΠΟΡΔΗ! Ας ονομάζουμε τα πράγματα με το όνομά τους . Η μυρωδιά ήταν απλά θανατηφόρα . Έριξα αμέσως μια ματιά στον μοναδικό ύποπτο στο δωμάτιο - τον Αζαμάτ! Ήμουν σίγουρη για τον εαυτό μου, ενώ εκείνος είχε αμαρτίες .

Ήταν ατάραχος, τρώγοντας μακαρόνια με κοτόπουλο.

Μη αντέχοντας άλλο, ξέσπασα: «Μήπως φτάνει πια;!»

Εκείνος: «Για τι μιλάς;»

Εγώ: «Κατάλαβες καλά . Μιλάω για τη μυρωδιά.»

Εκείνος: «Δεν ήμουν εγώ!!!»

Εγώ: «Τότε ΠΟΙΟΣ;;;»

Δεν χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ, καθώς ακούστηκε μια ηχηρή πορδή κάτω από την καρέκλα.

VIVI!!! Παναγία μου

Συνολικά, δεν καταφέραμε να φάμε με την ησυχία μας

Hope and Wish

Σημείωση

1. Πριν επιλέξετε κατάλυμα, μάθετε αν υπάρχουν ζώα στο σπίτι. Εμείς, για παράδειγμα, δεν ξέραμε για τις πάπιες και τον σκύλο, αλλά δόξα τω Θεώ κανείς μας δεν είχε αλλεργία.

2. Μάθετε τι περιλαμβάνεται στο κόστος διαμονής. Σε εμάς το πλύσιμο κόστιζε 10$, αλλά εμείς πλέναμε σε τοπικό πλυντήριο με 3$.

3. Οπωσδήποτε συντάξτε ένα συμβόλαιο ή πάρτε μια γραπτή απόδειξη από τον ιδιοκτήτη σας σχετικά με τους όρους διαμονής.