Τώρα αρχίζουν τα προβλήματα με αυτά τα λεωφορεία. Κάθομαι λοιπόν στο Ρίτσμοντ, ανακοινώνουν το λεωφορείο μας, πλησιάζω στις πόρτες, και μόλις πάμε να βγούμε μας λένε να πάρουμε τα πράγματά μας από το λεωφορείο γιατί έχουμε μετεπιβίβαση σε άλλο. Πήρα τα πράγματά μου και πήγα πάλι στον σταθμό, ανακοίνωσαν ότι το δρομολόγιο θα γίνει μόνο μετά από 2 ώρες, τι να κάνουμε, περιμένουμε 2 ώρες. Πιάσαμε κουβέντα με Αμερικανούς, πολλοί έλεγαν ότι ταξίδευαν 4 μέρες με το λεωφορείο από το Λας Βέγκας. Πέρασαν 2 ώρες, μας είπαν να περιμένουμε άλλη μισή ώρα, και επιτέλους άρχισε η επιβίβαση. Μας είπαν ότι πηγαίνουμε στην Ουάσιγκτον, όλοι ξαφνιάστηκαν γιατί κανονικά έπρεπε να πάμε στη Βαλτιμόρη και μετά στη Νέα Υόρκη, αλλά τέλος πάντων, ξεκινήσαμε. Σε όλη τη διαδρομή έκλαιγε ένα παιδί, πολλοί είχαν φτάσει στα όριά τους, 4 ώρες ασταμάτητο παιδικό κλάμα.