• Hey do you guys wanna come with us to fire?
• Fire? You mean - bonfire?
• Yeah, fire.
  «Հակունա մատատա», - որոշեցինք մենք եւ դարձանք Ուիլյամսվիլի ոսկե երիտասարդության գիշերային հավաքույթների մշտական այցելուները։

Մեր նոր ընկերները խարույկ են վառում ցածր ուղղանկյուն մանղալի մեջ։ Շրջանով փոխանցվում են «Բադվայզերի» բանկաները՝ ամերիկյան դրոշով, եւ փոքրիկ կավե ծխամորճներ. վառվող փայտի հոտը թույլ չի տալիս որսալ քնկոտ Ամստերդամի վրայով կախված հավերժական մշուշի կպչուն քաղցրավուն հոտը։

Լերան ձեռքերում պտտում է իր բանկան, Դանան կորած տեսքով ծխում է սիգարետը սիգարետի հետեւից։ Ես փորձում եմ լսել տղաների զրույցը եւ անմիջապես խճճվում եմ ժարգոնի եւ ձայնարկությունների կույտի մեջ։

Այսօր տղաներից մեկը թռչում է Աֆղանստան։ Ապագա հերոսը ամենամեծն է, ամենատգեղը, միակը այստեղ՝ ընկերուհու հետ։

Ձանձրանալով՝ «լեզու» եմ գտնում՝ հարեւան շեզլոնգի աբորիգենին։ Հրում եմ կողքից.

• Հեյ, նրանք անընդհատ կրկնում են «dirty», ի՞նչ է դա։
  Մի պահ մտածում է։
• Դա նշանակում է «լավ»։
  Զոհիս անունը Ջո է, եւ Ջոն ունի հիանալի առոգանություն եւ հրաշալի տխուր ժպիտ։ Ջոն պատմում է, որ ինքը կիսով չափ լեհ է։ Ստիպված եմ հայտնել նրան, որ եղել եմ Լեհաստանում, եւ որ այն նման է մեկ մեծ Բաֆալոյի։

Մտածկոտ նայեց։

Այդ ընթացքում Մայքը պատմում է մի տխուր պատմություն մի ընկերոջ մասին, որը մայրուղու վրա դեմ առ դեմ հանդիպել է ղեկին քնած բեռնատարի վարորդի.

• Ես դաջվածք կանեմ նրա ծննդյան ամսաթվով։
  Պատմում ենք, որ Ռուսաստանում մարդ վրաերթի ենթարկելու համար կարելի է պրծնել 4 տարվա բնակավայր-գաղութով։ Խորը շոկ.
• 4 տարի՞։ Մեր օրենքներով՝ 20 տարի։ Դաժան է։
• Ոչ, արդար է։
  Ես անտակտ եմ ցանկացած լեզվով։

Խարույկի մեջ նոր փայտեր են նետվում։ Երեկոյի վերջում Ջոն ընկերաբար թփթփացնում է ուսիս։ Ամերիկացիները շատ կոնտակտային չեն, եւ նման հազվադեպ ժեստերը պետք է գնահատել։

Էլ ի՞նչ։

Զարմանալի է, բայց ամերիկյան գավառում բարքերը ոչնչով չեն տարբերվում ռուսական խորքային շրջաններում ընդունվածներից՝ բոլորին սարսափելի ձանձրալի է։ Լուրերի միջոցով Լերան զարմանքով իմացավ, որ ինքը, պարզվում է, քնում է Մայքի հետ, եւ մենք երեքով ինտրիգներ ենք հյուսում Ջեսի դեմ։ Ծիծաղելի կլիներ, եթե այդքան զզվելի չլիներ։

Նաեւ կատեգորիկ ընդունված չէ վճարել աղջիկների համար։ Տհաճ անակնկալ մեր՝ փչացածներիս համար։ Մայքը նույնիսկ Լերայի կոլայի համար էր վճարում դժկամությամբ, իսկ նա, այնուամենայնիվ, նրա սրտի տիկինն էր։

Ապրիորի գրեթե բոլորը մեզ շատ սառն էին վերաբերվում։ Աշխատավայրում մեզ անկեղծորեն համարում էին հիմար եւ փորձում էին բացատրել, թե ինչ է դոլարը։ Մենք էլ փորձում էինք նրանց բացատրել, թե որտեղ է գտնվում Իտալիան։ Դա ճշմարտություն է։

Ես վիրավորված եմ իմ լավագույն զգացմունքներում։ Լավ, թող տգեղ լինեինք, բայց հիմա՞րը ինչի համար։

Օտար հոգին մութ անտառ է։ Կարելի է չհասկանալ մարդուն ցանկացած լեզվով։

Փոխարենը ես ամբողջ հոգով սիրահարվեցի տեղի գերեզմանոցներին։ Այնտեղ պարբերաբար կինո են նկարահանում, եւ կարելի է գտնել երկու հարյուր տարվա վաղեմության տապանաքարեր։ Մեկի կողքին մենք ապրում էինք։ Մի անգամ այնտեղ մի բուռ ելակ հավաքեցինք։

Եվ եւս մեկ բան՝ իմ կյանքում տեսած ամենատխուր բաներից մեկը՝ երեք տապանաքար շարքով՝ MOTHER 1923-1995, FATHER 1915-1981, DAUGHTER 1944-1952.

Ահա այսպես։