Անձրեւը դեռ տեղում էր... Բավականին թրջվելով՝ ես, այնուամենայնիվ, որոշեցի հովանոց գնել։

Այսպիսով, այսօրվա նպատակները.

Գնել անցուցիչ (ադապտեր) ամերիկյան վարդակի համար (նրանց մոտ դրանք այլ են, 110 Վ լարումով);

Գտնել մի վայր, որտեղ հնարավոր է միաժամանակ օգտվել ինտերնետից եւ վարդակից;

Ցանցում գտնել այն վայրերի կոորդինատները, որտեղ կարելի է էժան հեռախոս գնել էժան սակագնային պլանով;

Իրականում գնել այդ հեռախոսը;

Բանկային հաշիվ բացել տեղական բանկում;

Գտնել չինական ավտոբուս եւ մեկնել Օռլանդո։

Առաջին կետը։ Ես փորձեցի միացնել տրամաբանությունը։ Անցուցիչներ... Բնականաբար, նորմալ ամերիկացիները դրանք չեն արտադրում, նշանակում է՝ պետք է գնել չինացիներից։ Իսկ որտե՞ղ են մեր չինացիները։ Ճիշտ է, Չայնաթաունում։ Իսկ որտե՞ղ է Չայնաթաունը։ Տաաա՛կ, նայենք քարտեզը։ Հմմ, մոտավորապես 10 կմ։ Նորմալ է։

Հազիվ հասնելով այդ թաուն, ես ի վերջո գտա անցուցիչը «ամեն ինչ 99 ցենտով» խանութում։ Եվ Չայնաթաունն իսկապես արդարացնում է իր անունը։ Շուրջբոլորը միայն չինացիներ են։ Եվ ընդ որում՝ գրեթե ՈՉ ՈՔ չի խոսում անգլերեն։ Սա հիմարություն է... Հետաքրքիր էր տեսնել չինական ՄակԴոնալդսը։ Կարդացեք սա եւս մեկ անգամ՝ «չինական ՄակԴոնալդս»։ Բրրր... Ահա եւ ես չհամարձակվեցի այնտեղ մտնել, բարեբախտաբար գրպանումս դեռ կար Ռուսաստանից բերված չամիչ։

Երկրորդ կետը։ Ես չէի սպասում, որ դա այդքան դժվար կլինի... 2 ժամ փնտրտուքներից հետո ես գտա վարդակ եւ ինտերնետ Starbucks-ում (հայտնի ամերիկյան սրճարան)։

Երրորդ կետը։ Հետաքրքիր բաներից կարելի է նշել հանդիպումը Էդիի հետ։ Նա 45 տարեկան կենսուրախ ամերիկացի է։ Նրա սիրելի սովորությունն է պատահական յուրաքանչյուր աղջկան ասել. «Hey, beautiful!»։ Նա ինձ շատ հետաքրքիր բաներ պատմեց Նյու Յորքի մասին։ Որ վայրերն արժե այցելել, ումից պետք է զգուշանալ եւ այլն։ Բայց հեռախոսը, որն ինձ անհրաժեշտ էր, մենք այդպես էլ չգտանք։

Չորրորդ կետը։ Ես անհրաժեշտ հեռախոսը տեսա բոլորովին պատահաբար տեղական kMart սուպերմարկետում։

Հինգերորդ կետը։ Ամերիկայում լավագույն բանկ է համարվում Bank of America-ն, որտեղ էլ ես ուղեւորվեցի իմ հաշիվը բացելու։ Եվ կրկին սպասարկումը, այստեղ այն, ինչպես գրեթե ամբողջ Ամերիկայում, հիանալի է։ Բանկի աշխատակիցները պահում են յուրաքանչյուր հաճախորդի։ Ճիշտ է, իմանալով, որ ես երկրում ընդամենը 2 օր եմ, նրանք կլորացրին աչքերը եւ սրտանց ծիծաղեցին։ Ամբողջ գործընթացի վրա (փաստաթղթերի ձեւակերպում, հարցազրույց) ծախսվեց մոտ 50 րոպե։

Վեցերորդ կետը։ Գլխումս մեկ մտք է. միայն թե հասնեմ ավտոբուսին... Բայց ոտքերիս թքած էր իմ մտքերի վրա, նրանք ակնհայտորեն այլեւս չէին ուզում քայլել։ Տուժածների հետ երկար հոգեբանական զրույցներից հետո մենք պայմանավորվեցինք, որ ես շատ դանդաղ եւ զգույշ եմ քայլելու։ Պայմանավորվածությունը փողից թանկ է։

Անիծվի, եթե ավտոբուսի տոմսերը վերջանային, ես հաստատ հոգով կընկճվեի։ Բայց փառք Աստծո, ամեն ինչ հարթ անցավ։ Ժամը 19:00-ին չինացիներով լի ավտոբուսի հետ միասին ես ուղեւորվեցի իմ հաջորդ նպատակակետ՝ «Օռլանդո»։