7 օգոստոսի, 2009թ. 16 օգոստոսի

Երեկ առաջին անգամ գիշերը դուրս եկա ռիկշա աշխատելու՝ Մանհեթենի կենտրոնում։ Քիչ ռիկշաներ, որոնք աշխատանքային օրվանից հետո ուժ են ունենում, հասնում են այստեղ՝ ակումբների, թմրանյութերի եւ մարմնավաճառների թաղամաս։

Սեւամորթներն այստեղ հենց ակումբների մուտքերի մոտ մարիխուանա են վաճառում ու ծխում, մարմնավաճառները բռնում են կոստյումով տղամարդկանց հետույքից, հարբած մարդկանց խմբերով դուրս են հանում ու նստեցնում տաքսիներ։ Իսկ Նյու Յորքի քաջարի ոստիկանությունը հանգիստ է պահում իրեն եւ ոչ մեկին չի դիպչում։

Մի տղա, որն արդեն մեկ տարի է՝ այստեղ է ապրում, երեկ կարողացավ իր գուլպաները վաճառել ինչ-որ սեւամորթի։ Մեկ տարվա ընթացքում նա այստեղ այնքան բան է տեսել, որ նույնիսկ չզարմացավ, երբ սեւամորթն առաջարկեց այդ գործարքը, եւ առանց մտածելու ասաց. «30 դոլար»։ Արդյունքում, ճիշտն ասած, պայմանավորվեցին 20-ի շուրջ։

17 օգոստոսի

Բրուքլինում նշում են Պակիստանի անկախության օրը։ Բոլոր ճանապարհները փակ են, ամենուր աղբ է թափված, տեղադրված են Պակիստանի դրոշներով եւ շապիկներով կրպակներ։ Ես նրանց չեմ սիրում, այդ անիծյալ պակիստանցիները մի անգամ գողացան ակնոցս, երբ ես բասկետբոլ էի խաղում։

Այլ

Բազմաթիվ խնդրանքներով հրապարակում եմ որոշ լուսանկարներ։ // update

Ցավոք, այստեղ հինգից ավելի լուսանկար հնարավոր չէ կցել գրառմանը։ Մնացածը կարող եք դիտել այստեղ՝ http://zhivetyev.ru/notes/news_16_17_09/