Նյու Յորքում առաջին օրը, Ամերիկայում, մեկ այլ մայրցամաքում՝ օտար երկրում՝ ԴԱ ԿԱՅՖ Է!!!

Մենք որոշեցինք JFK-ից մեր Jazz on Lenox Hostel հասնել մետրոյով)))

Որտեղ գնալ, ինչի՞ նստել, որ ուղղությամբ գնալ՝ գլխումս զրո էր))

Ժամանելիս անգլերենի իմ մակարդակը կարելի է ասել զրո էր)) - պարզ հարցը վերածվում էր կատակերգության - բոլորին ծիծաղելի էր ))

Համատեղ ջանքերով մենք հասանք մետրո - Վա՜յ!!! Այնտեղ, մետրոյում - ես ընդհանրապես առաջին անգամ էի մետրոյում - դա անհավանական էր - շուրջբոլորը օտարերկրացիներ էին!!! - բոլորը անգլերեն են խոսում - Ես ինձ զգում էի այնպես, կարծես ֆիլմում լինեի - դա հիանալի զգացողություն է))

Մենք գնացինք փոխանցումներով - եւս մի քանի ամերիկացու տանջեցինք օգնության խնդրանքներով))

Եվ այն, ինչ ինձ ամենաշատը դուր եկավ Ամերիկայում, այն է, որ բոլոր մարդիկ պատրաստ են օգնել եւ երջանիկ են դա անելու համար)))

Երբ մետրոյից բարձրացանք փողոց - շունչս կտրվեց - Ամերիկա, փոքրիկս!!! Դու Ամերիկայում ես - փողոց, հզոր մեքենաներ, երաժշտություն ամենուր, բոլորի հագուստը անհասկանալի է - դասական է!!! Օ՜ - անցավ հայտնի դեղին տաքսին

Ես յոթերորդ երկնքում եմ - իսկ սա դեռ սկիզբն է...