Լաս Վեգաս, Նեւադա
Լաս Վեգաս՝ մեղքի քաղաք անապատի եւ լեռների մեջտեղում։ Մեկ գլխավոր փողոց՝ Strip-ը, որտեղ գտնվում են բոլոր հիմնական հյուրանոցները՝ աշխարհի հայտնի քաղաքների կրկնօրինակները։ Եգիպտական բուրգերով հյուրանոց, Էյֆելյան աշտարակ, Վենետիկ, ինչ-որ հունական բան, Նյու Յորք Նյու Յորք, Մոնտե Կառլո եւ տասնյակ այլ հյուրանոցներ։
Ինձ համար ամենահիշարժանը Բելաջիո հյուրանոցի մոտ գտնվող երգող շատրվաններն են։ Անիրական բարձր եւ տարբեր ամեն 15 կամ 30 րոպեն մեկ։ Երբ նայում ես ջրին, թվում է, թե իսկապես տեսնում ես կենդանի մարդկանց պար։ Սա աննկարագրելի է։ Այստեղ են աշխարհի լավագույն շոուները։
Երբ գալիս ես Վեգաս, ամեն ինչ զարմանալի է թվում՝ հյուրանոցները շքեղ են, փողոցները՝ կենդանի, ռեստորանները՝ էժան, արմավենիներ, զբոսաշրջիկներ, շոգ։ Ցերեկը փողոցներում քայլում են միայն նրանք, ովքեր նոր են ժամանել։ Մնացած բոլորը քնում են իրենց հարմարավետ, օդորակիչով սենյակներում մինչեւ երեկո՝ երեկվա խմիչքներից հետո, որպեսզի դուրս գան գիշերը։
Այստեղ ամեն ինչ այնպես է կառուցված, որ դու չես կարող ոչ ուղիղ քայլել փողոցով, ոչ էլ առավել եւս անցնել այն՝ առանց մտնելու որեւէ խաղատուն։ Եվ ընդհանրապես, հյուրանոցն այստեղ շատ ավելին է, քան պարզապես գիշերելու տեղ։
Քանի որ այստեղ շուրջօրյա շոգ է, ամեն ինչ գտնվում է շենքերի ներսում։ Առաջին հարկերում կան խաղատներ, ռեստորաններ, սրճարաններ, հուշանվերների խանութներ, ակումբներ, լողավազաններ, համերգասրահներ, բարեր, իսկ վերեւում՝ սենյակներ։
Ընդհանուր առմամբ, Strip-ով հյուսիսից հարավ անցնելով՝ դու հայտնվում ես քաղաքի գրեթե բոլոր հայտնի խաղատներում եւ հյուրանոցներում, նույնիսկ եթե դա չես պլանավորել :)
Այստեղ հեշտ է էժան կացարան գտնել։ Եվ այն սենյակը, որի համար Լոս Անջելեսում մենք վճարում էինք 100 դոլար մեկ գիշերվա համար, իսկ Սան Ֆրանցիսկոյում՝ ավելին, Վեգասում մենք վարձում էինք 30 դոլարով։ Բարերում գները շատ ավելի ցածր են, քան Մանհեթենում։ Մի խոսքով, ամեն ինչ արված է այնպես, որ զբոսաշրջիկը գոհ լինի, կուշտ ու հարբած, եւ թողնի ամբողջ գումարը խաղատանը։ «Վեգասից հեռանալիս ոչ ոք չպետք է գրպանում 10 դոլարից ավելի ունենա»՝ սա է այս քաղաքի կարգախոսը՝ What happens in Vegas, stays in Vegas!!!
Անկեղծ ասած, այս ամենից բավականին արագ հոգնում ես։ Առավոտյան զբոսաշրջիկները գնում են քնելու, եւ ավտոմատների մոտ նստած են միայն միայնակ ծեր կանայք։ Ամեն օր նույն բանը, փող կորզելու դժոխային մեքենան չի դադարում աշխատել ոչ աշխատանքային օրերին, ոչ էլ տոներին։ Բարերում նվագում են 70-ականների ոճի սանրվածքներով խմբեր, իսկ փողոցներում թափառում են Էլվիս Փրեսլիները։
«Գետնասկյուռի օրը» 24-ժամյա ձեւաչափով։
Այստեղ իրական կյանք չկա։
Սա կեղծ քաղաք է, առասպել, միրաժ, սա անհնար է հաղթել ավտոմատի բուլկող մեղեդին է։
Այստեղ այգիներ չկան, տեղացիներ չեն երեւում, այստեղ մի քանի օրից ավելի անելիք չկա։
Սա «Վախ եւ ատելություն Լաս Վեգասում» է։
Բայց սկսվում է երեկոն, եւ դու նորից գնում ես բար, եւ մտածում, թե որքան ուրախ ես այսօր այս քաղաքում։
Սա Sin City է, փորձիր փախչել։
