Օգոստոսի 31-ի նամակը
Ուղարկող՝ Անաստասիա Լեբեդեւա, Հյուսթոնի օդանավակայան, Տեխաս
Ստացող՝ Յուլյա Կեդա, Ղազախստան
Ողջույն, Յուլ։ Արկածները շարունակվում են։ Ես գրում եմ այս տողերը եւ չեմ կարող հավատալ, որ դա մեզ հետ պատահեց։
9:40։ Նստած ենք E տերմինալում։ Դժվար է նկարագրել այն, ինչ մենք նոր ենք ապրել։ Այո, մենք բաց թողեցինք ինքնաթիռը։ Ինչպես նկատեցին Զոմբին եւ Ժենյան, իրադարձությունները ֆիլմի պես են։
Զարթուցիչը զանգեց 5:30-ին։ Ես լսեցի Անյայի ձայնը. «Վեր կաց արագ։ Եթե բաց թողնենք առաջին ավտոբուսը, կուշանանք ինքնաթիռից»։
Մեր թռիչքը դեպի Ֆլագստաֆ, Արիզոնա, 9:20-ին է։ Նախաճաշի մասին խոսք լինել չի կարող։ Հասնելով կանգառ՝ հիասթափությամբ հայտնաբերեցինք, որ ավտոբուսը նոր էր մեկնել, եւ հաջորդը կլինի միայն կես ժամից։ Դե, մտածում եմ, ժամանակ դեռ կա։ Մենք հատուկ շուտ էինք արթնացել, որ գոնե երկրորդ ավտոբուսին հասցնենք։ Գրպանները քչփորելով՝ մանր դրամ չգտանք։ Իսկ մենք պետք է փոխանցումներով գնանք, Արիզոնայում էլ պետք է ավտոբուսով գնալ։ Ես վազեցի հետ՝ հոսթել, որտեղ, իհարկե, դուռը փակ էր։ Քսան դոլարանոցը մանրեցի, վազքով՝ կանգառ։ Շնչառությունս անհավասար է, ահա թե ինչ է նշանակում սպորտով չզբաղվելը։
Անյան զայրացած է։ Տրամադրություն չկա։ Մենք կռվեցինք։ Վերջապես ավտոբուսը եկավ։ Բեռնեցինք հսկայական ճամպրուկը, հասանք ԴաունԹաուն, այնտեղ սպասեցինք 30 րոպե, գուցե ավելի։ Եկավ 102 ավտոբուսը, որը պետք է մեզ տաներ օդանավակայան։ Մենք գայլի պես քաղցած ենք, օդանավակայանը մեկ ժամվա ճանապարհ է։ «Օդանավակայանում կուտենք, այնտեղ պետք է Մակդակ լինի»,- ասում է Անյան։
Հասանք օդանավակայանի C տերմինալ։ Ո՞ւր գնանք։ Անյան նայեց ինտերնետում, մեր ավիաընկերությունը գտնվում է A տերմինալում։ Իջանք ներքեւ, նստեցինք գնացք, հասանք A տերմինալ։ Հիշեցինք, որ ճամպրուկը պետք եղածից ծանր է։ Ստիպված եղանք իրերը տեղափոխել ուսապարկի մեջ։ Հետո անցանք առցանց գրանցում, վերցրեցինք տոմսերը, վճարեցինք 25 դոլար ճամպրուկի համար։ Քաղցը իրեն զգացնել է տալիս։ Նայեցինք ժամացույցին։ Ի՞նչ Մակդոնալդս։ Մենք ԺԱՄԱՆԱԿ չունենք։ Նստեցումը ԱՐԴԵՆ սկսվել է։ Նայելով տոմսին՝ սարսափով հայտնաբերեցինք, որ մեր թռիչքը լինելու է E տերմինալից, որտեղ նորից պետք է գնացքով գնալ։ Իջանք ներքեւ։ Գնացք չկա։ Սպասում ենք։ Պետք է ամեն երեք րոպեն մեկ գնա։ Որտե՞ղ է։ Ժամանակ չկա։ Նյարդայնանում ենք։ Նստեցումը արդեն ընթանում է։ Մենք դեռ պետք է անվտանգության ստուգում անցնենք։
Գնացքը։ Վերջապես։ Մեր E տերմինալը գտնվում է D տերմինալի կողքին։ Այնպես որ, երբ իջանք գնացքից, պետք էր դեռ գտնել մեր տերմինալը։ Բարձրացանք էսկալատորով եւ տեսանք հսկայական հերթ դեպի անվտանգության ստուգում։ Մինչեւ թռիչքը 20 րոպե է մնացել։ Նստեցումը ավարտվեց։ Մենք մոտենում ենք հերթի յուրաքանչյուր մարդու եւ խնդրում առաջ թողնել մեզ։ Մարդիկ բոլորը թողնում են, հաջողություն մաղթում։ Արագ հանեցինք կեդերը, բեռնեցինք իրերը հատուկ տարաների մեջ, անցանք հատուկ շրջանակի միջով եւ վազեցինք առաջ։ Վազում ենք երկրորդ ճամպրուկով, ձեռքներիս՝ 2 ռուլոն ֆոտոպաստառ, պարանոցիս՝ ֆոտոխցիկ, կեդերը հագել եմ հողաթափի պես, Անյան՝ բոբիկ։ Ինչպես օրենքն է, մեր E1 դարպասը ամենավերջում է։ Վազելով հասանք, իսկ մեզ ասում են, որ ինքնաթիռը նոր էր թռել...
Ժամացույցին 9:17 է։ Ես չգիտեմ՝ ինչ անել։ Մեզ համար այդքան դժվար էր ձեռք բերել այդ տոմսերը։ Որտե՞ղ է մեր ճամպրուկը։ Թռչում է Ֆլագստաֆ՝ Ֆինիքսի միջով, իսկ մենք Հյուսթոնի օդանավակայանում ենք։ Արցունքները աչքերիս։ Ես նյարդայնանում եմ։ Ամեն ինչ նրա պատճառով, որ մենք բաց թողեցինք առաջին ավտոբուսը։ Անյան էլ է հոգնել անհաջողություններից, ոչինչ չի ուզում։
Խնդրում ենք Բուշի օդանավակայանի աշխատակցին օգնել մեզ։ Նա զանգում է մյուսին, ասում է, որ մեզ կօգնեն։ Ու՞մ հետ չի պատահում։ Շատերը ուշանում են։ Իսկապե՞ս։ Ինձ թվում է, որ միայն մեր բախտը չի բերում։ Հատկապես այն բանից հետո, երբ մեր չվերթը դեպի Նոր Օռլեան չեղարկվեց, եւ մենք չգիտեինք՝ ինչ ձեռնարկել։
Անցանք առաջ։ Անյան չի կարողանում գտնել իր հեռախոսը։ «Ամեն ինչ նրա պատճառով, որ իմ տաբատը գրպաններ չունի։ Այն դնելու տեղ չկա»։ Կրկին անհաջողություն։ Վազեց հետ՝ դեպի անվտանգության ստուգում՝ հեռախոսը փնտրելու։ Ես սպասում եմ։
Մյուս կինը համաձայնեց փոխել մեր տոմսերը։ Հաջորդ չվերթը դեպի Ֆինիքս 11:29-ին է։ Եվ մեզ կնստեցնեն դրա վրա։ Ինչ լավ է, որ մենք չվերթների միջեւ 3 ժամ սպասելու ժամանակ ունենք։ Այդ ժամանակ մենք կհասցնենք մեր ինքնաթիռին՝ Ֆինիքսից Ֆլագստաֆ։ Մեր բախտը շատ բերեց, որ հանդիպեցինք լավ մարդկանց։ Մեր տոմսերը փոխեցին, Անյան գտավ իր հեռախոսը։ Անվտանգության աշխատակիցները ոչինչ չկարողացան անել դրա հետ, ասում են, որ այն տարօրինակ լեզվով է։ Ամեն ինչ կարգավորվեց։ Մենք շոկից հետո սուրճ գնեցինք Starbucks-ում եւ պարզապես նստեցինք սեղանի շուրջ՝ ամեն ինչից հոգեպես հանգստանալու համար։ Այս առավոտ այսքան բան պատահեց։ Հիասթափության արցունքները փոխարինվեցին ուրախության արցունքներով։ Մենք խմում ենք հիանալի սուրճ։ Սպասում ենք մեր չվերթին։ Հաջորդ չվերթին։ Ամեն ինչ լավ է։ Ինչպես եւ պետք է լինի։

