Հյուրանոցից դուրս եկա ուղիղ առավոտյան 11-ին։ Ճամպրուկը թողեցի ընդունարանում մինչեւ օրվա 2-3-ը, երբ կգան ինձ հետեւից՝ ցույց տալու մոտակա ժամանակների իմ բնակության վայրը։ Հուսով եմ՝ այնտեղ ցնցուղ եւ մահճակալ կա.. պարզվեց՝ ես այնքան էլ քմահաճ չեմ))

Այսօր առաջին անգամ հարցրեցի աշխատանքի մասին եւ լրացրեցի դիմումը։ Զվարճալի թեմա է)) Ինձ հետաքրքիր է՝ սովորաբար ի՞նչ են գրում ուսանողները «ինչո՞ւ եք ուզում աշխատել հենց մեզ մոտ» տողում։

Ես գրեցի, որ ուզում եմ նրանց մոտ աշխատել, որովհետեւ դրսում շոգ է, իսկ ձեզ մոտ օդորակիչներ են աշխատում.. եւ նաեւ ինձ շատ է դուր գալիս ձեր ընկերությունը, եւ ես շատ եմ կարդացել դրա մասին։

Դիտե՞լ եք «Միսս Կոնգենիալություն» ֆիլմը։ Երբ մրցույթի ժամանակ հերոսուհուն հարցրեցին, թե ինչ գլոբալ բան կցանկանար մարդկության համար, նա պատասխանեց՝ պայմանական վաղաժամկետ ազատվածների պատիժների խստացում... եւ, իհարկե, խաղաղություն ամբողջ աշխարհում։ Սա հենց իմ դեպքն է)))

Ինչպե՞ս կարող եք օգնել խանութներին հաջողության հասնել։ Ես գիտեմ մի ամբողջ բանակ ուսանողների, որոնք կգնեն ամեն ինչ, եթե զեղչ լինի.. ես կբերեմ նրանց ձեզ մոտ, իսկ դուք կկազմակերպեք վաճառք։ Կբարձրացնեք ձեր շահույթը եւ կիրականացնեք ապրանքաշրջանառություն (այս հարցում ինձ օգնեց Google-թարգմանիչը)։

Իսկ էլ ի՞նչ գրել։ Չէ՞ որ նրանք խելացի մարդիկ են.. պետք է հասկանան, որ իրենց խանութը պարզապես հերթականն է, որ հանդիպեց ճանապարհին։ Համենայն դեպս, այս հարցաթերթիկով նրանք հաստատ կհասկանան, որ ես ազնիվ աղջիկ եմ)))

Այսօր եղանակն ավելի շոգ է, քան նախորդ օրերին։ Իսկական տապ։ ափսոսում եմ, որ եկել եմ այստեղ աշխատելու, այլ ոչ թե պարզապես հանգստանալու.. Իսկ այդ դեպքում հրաշալի կլիներ՝ լողափ, օվկիանոս, անգլերեն եւ... ես սպիտակ լողազգեստով։

Իմացա SSN գրասենյակի հասցեն.. շատ հեռու է։ Այստեղ ընդհանրապես ոչ ոք չի մտածում, որ մարդիկ ոտքով են քայլում։ Մեքենաներ ունեն ընդհանրապես բոլորը։ Նույնիսկ փոքր երեխաները շարժիչով մեքենաներ ունեն!! Ես լուրջ եմ ասում։ Լողափի երկայնքով շարժիչով մեքենաներով վարում են այնպիսի թմբլիկ թշիկներով երեխաներ։ Հնարավոր է՝ արագությունը ժամում 10 կմ-ից ավել չէ... բայց միեւնույն է։ Դրա համար էլ քաղաքները տարածված են մեծ հեռավորությունների վրա։