Մատամորոսը եւ Բրաունսվիլը նման են սահմանով բաժանված մեկ մեծ քաղաքի։ Եվ դա ինձ շատ օգնեց, քանի որ ես առանց խնդիրների հասնում էի ԱՄՆ եւ աշխատանք փնտրում։ Հեռավորությունները, ինչպես ցանկացած այլ ամերիկյան կամ մեքսիկական քաղաքում, մեծ են, բայց ավտոկայանը միշտ մոտ էր։ Ես իմ բոլոր ջանքերը կենտրոնացրեցի քաղաքի հիմնական առեւտրային փողոցների եւ ժամանցի կենտրոնների վրա. այդ ենթակառուցվածքը այնտեղ ծաղկում էր, դրանց թվում՝ E. Elizabeth փողոցը, Boca Chica Blvd-ը, Sunrise Mall-ը։ Իսպաներենի իմացությունը 99,9% դեպքերում անհրաժեշտ էր, նաեւ շատ գործատուների չէր գոհացնում իմ մեկնման ամսաթիվը՝ սեպտեմբերի 6-ը։ Նախքան աշխատանքի մի շող գտնելը, ես ձեռքով լրացրել եմ մոտ 60 հարցաթերթիկ եւ 80-ը՝ էլեկտրոնային եղանակով, մինչեւ որ հանդիպեցի ուսանողների համար ամենաիսկական աշխատանքին, որն առաջարկում էր ամերիկյան Vector Marketing ընկերությունը։ Vector-ը Cutco-ի դուստր ձեռնարկությունն է, որն արտադրում է շատ որակյալ խոհանոցային սարքեր։ Աշխատավարձը տպավորիչ էր՝ ժամում $14 որպես առեւտրային գործակալ, եւ ես անցա հարցազրույցը։ Անհրաժեշտ էր ներկայանալ 3 սեմինարի, որտեղ սովորեցնում էին, թե ինչպես վաճառել, ինչպես նաեւ ստիպում էին պոտենցիալ հաճախորդներ փնտրել հարազատների եւ ընկերների միջեւ։ Սա ինձ զգուշացրեց։ Ես սկսեցի ստուգել այս գործատուին ցանցում եւ իմացա այս կորպորացիայի հետ կապված բազմաթիվ սկանդալների մասին։ Բայց, կրկին, հիասթափություն չէր կարող լինել։ Որովհետեւ նա, ով փնտրում է, միշտ կգտնի եւ կհաղթահարի բոլոր դժվարությունները։ Պարզապես հավատա ինքդ քեզ։
Ես շատ եմ տարված լուսանկարչությամբ եւ հաջողությունս գտա՝ լուսանկարելով տեղի county court-ը։ Ինձ մոտեցավ դատարանի աշխատակիցը եւ նշեց շենքի գեղեցիկ գմբեթի մասին, այսպես էլ ծանոթացա Նաթանայելի հետ։ Իմանալով իմ պատմության մասին՝ նա բացատրեց ինձ, որ կա եւս 2 փորձ. county court-ի զբաղվածության կենտրոնում, ինչպես նաեւ տեղի քաղաքապետարանում։ Անհրաժեշտ էին ինչպես «նեղ» մասնագետներ, այնպես էլ հանգստյան օրերին այգիներում ըմպելիքներ վաճառողներ։ Այսպես էլ սկսեցի աշխատել մի քանի աշխատավայրում՝ ծովախեցգետնի վերամշակման գործարանում որպես արտահաստիքային աշխատող (վագրային ծովախեցգետնի մաքրում, վճարումը՝ ըստ քաշի), կատարում էի մեքենաների մանրամասն լվացում (խնդրում էի $20 ամբողջ համալիրի համար, երբ հատուկ լվացակայաններում այն արժեր $30), նաեւ աշխատում էի որպես գրասենյար county court-ին կից «ծայրահեղ իրավիճակների կառավարման» բաժնում (սեմինարների համար գրականության պատրաստում, մանր գրասենյակային աշխատանքներ)։ Վճարում էին կանխիկ, հատկապես ինձ դուր էր գալիս դատարանում աշխատել ծայրահեղ իրավիճակների մասին գրականության հետ, որոնք Հարավում բավականին հաճախ են պատահում։ Ես սովորեցի փրկել ոչ միայն մարդկանց, այլեւ տնային փոքր կենդանիներին:) Աշխատանքը բազմաբնույթ էր եւ դա հիանալի էր։ Մի քիչ գումար հայտնվեց եւ ես թույլ տվեցի ինձ գնել ամենաիսկական մեքսիկական պոնչո, որը պետք եկավ Բորիսպոլում։
Գործընկերների հետ շփման մեջ անհրաժեշտ էր հասկանալ նրանց մշակույթը եւ հավատքը։ Ձեռք բերված փորձը անգնահատելի է եւ կմնա քեզ հետ հավերժ։
Այսպես էլ ես սովորում էի։ Ապրելով մորմոնների ընտանիքում՝ ես փորձում էի հասկանալ նրանց աշխարհընկալումը, որը բավականին հրաշալի էր։ Ոչինչ ապարդյուն չանցավ. ինքնաթիռս 4 օրով հետաձգեցին, իսկ հյուրանոցի համար գումարը շատ քիչ էր, եւ մորմոններն առաջարկեցին ինձ իրենց օգնությունը։
Մորմոնների եկեղեցում գոյություն ունի երիտասարդներին եկեղեցական առաքելությունների ուղարկելու ավանդույթ։ Երիտասարդների տարիքը 18-ից 25 է, եւ պայմանը Մորմոնի գրքի եւ Աստվածաշնչի «առաջադեմ» իմացությունն է։ Նրանց ընտրում են աշխարհի տարբեր եկեղեցիներում ծառայելու համար, եւ այսպիսով ես հանդիպեցի ամերիկացի միսիոներների Մեքսիկայում։ Նրանցից մեկի տատիկն ու պապիկը ապրում էին Վաշինգտոն ԴիՍի-ում կամ Յուտայում, եւ նրանք ուրախ էին ինձ օգնել... իսկ ավելի ուշ պարզվեց, որ նրա պապիկ Բոբը Յուտայի նախկին սենատոր է։ Այսպիսով, ես Վաշինգտոնում 4 օրվա կացարան գտա։





