Գիտեի՞ք, որ ամերիկացիները բառացիորեն տարված են հնաոճ իրերով: Համենայն դեպս, Ամերիկայում հնաոճ իրերի խանութներ կարելի է հանդիպել ավելի հաճախ, քան որեւէ այլ տեղ... Այո, այնտեղ լիքը տարբեր տեսակի հավաքորդներ կան. մեկը նամականիշներ է հավաքում, մեկը՝ մետաղադրամներ կամ արձանիկներ, օրինակ՝ գորտեր :))), իսկ մեկն էլ՝ մեքենաներ (ինչո՞ւ ոչ, եթե եկամտի մակարդակը թույլ է տալիս): Ունեւոր ամերիկացիների համար ինչ-որ հին «կալամագա» գնելը, դրա մեջ տասնյակ հազարավոր դոլարներ ներդնելը եւ այն «կոնֆետի» վերածելը հեղինակության հարց է: Ոմանք դա տարօրինակություն կանվանեն, իսկ ոմանց համար դա հաջող ներդրում է եւ նույնիսկ կայուն բիզնես:

Չեմ կարող ասել, որ տարված եմ մեքենաներով կամ գնահատում եմ հնաոճ իրերը, թեեւ կարող եմ խոստովանել, որ նույնպես զբաղվում եմ հավաքորդությամբ, բայց չեմ բացահայտի ձեզ, ներողություն դրա համար :), թե կոնկրետ ինչով ;)...

Պատահականության բերումով, ինչպես ասում են, հայտնվեցի ճիշտ ժամանակին ճիշտ տեղում, ինձ ծանոթ տղաների հետ հայտնվեցի հնաոճ մեքենաների ցուցահանդեսում:

Օ՜յ: Ի՞նչ էր դա: Տղաները մանկական հիացմունքով վազվզում էին մի ցուցանմուշից մյուսը՝ հերթով լուսանկարելով միմյանց: Ես սկզբում կողքից հիանում էի այդ տեսարանով, քանի որ համբերատար սպասում էի, թե երբ ենք գնալու խանութ (չէ՞ որ խոստացել էին!), բայց հետո ինքս էլ «ներքաշվեցի»: Այնուամենայնիվ, նման ՀԱԶՎԱԳՅՈՒՏ իր ամեն օր չես հանդիպի! ;)

Հատկապես հետաքրքրեց իմ հետաքրքրասիրությունը Էլվիս Փրեսլիի նման գլամուրային վարդագույն Կադիլակը եւ հակագլամուրային սեւ Մուստանգը, որի արտանետման խողովակներից ծխի փոխարեն ԿՐԱԿ էր դուրս գալիս!!! Անկեղծ ասած, կարծում էի, որ նման բաներ միայն հոլիվուդյան ֆիլմերի համար են ստեղծում... Այս նմուշի գինը (տես վերջին լուսանկարը) 80000 $ էր!!! Միայն մտածեք՝ գրեթե 2,5 միլիոն: Ընդ որում, նոր Մերսեդեսը արժե մոտ 50000 $: Ահա սա եմ ես անվանում ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ ՕԴԻՑ ՓՈՂ ԱՇԽԱՏԵԼՈՒ ՁԵՎ! ;)