Երբ բոլոր պայմանագրերն արդեն ստորագրված էին, գումարը վճարված, հյուպատոսի հետ հարցազրույցն անցած, իսկ քննաշրջանը հանձնված, ինձ եւ ընկերուհուս՝ Ասելին, մնում էր միայն հավաքել անհրաժեշտ իրերը եւ մեկնել մեզ համար մինչ այդ անհայտ երկիր՝ Ամերիկա։ Սկզբում մեկ օր գնացքով մինչեւ Ալմաթի, այնտեղ ստիպված եղանք անքուն գիշեր անցկացնել օդանավակայանում... Առավոտյան ժամը 5-ի սահմաններում սկսվեց գրանցումը, եւ մոտավորապես 5:50-ին ես արդեն նստած էի ինքնաթիռում՝ ակնկալելով առաջիկա թռիչքը... Քանի որ սա իմ առաջին թռիչքն էր, ես մի փոքր նյարդայնանում էի եւ նույնիսկ դողում էի... թեեւ, հավանաբար, ավելի շատ դողում էի ցրտից, քանի որ կարճ շորտերով եւ շապիկով էի) Ամենասարսափելին այն է, երբ ինքնաթիռը սկսում է բարձրանալ... քեզ թվում է, թե ճզմվում ես, եւ ամեն ինչ իջնում է ներքեւ... 5 ժամ մինչեւ Մոսկվա, այնտեղից փոխանցում մեկ այլ ինքնաթիռ, որը պետք է մեզ հասցներ անմիջապես Նյու Յորք... Բայց նպատակակետին հասնելու համար մենք պետք է դիմանայինք եւս 9 ժամ... Ինքնաթիռում քնելը անսովոր լինելու պատճառով անհնար էր, քանի որ ականջներս անընդհատ խցանվում էին, ոտքերս սառչում էին, իսկ մեջքս ցավում էր... Բայց ինչ-որ կերպ ինձ հաջողվեց մի փոքր քնել, եւ ես պատրաստ էի հանդիպելու իմ երազանքների քաղաքին՝ Նյու Յորքին։