Այս ամառ ես իրականացրեցի այնքան երազանքներ, որքան որոշ մարդիկ փորձում են իրականացնել մի քանի տարվա ընթացքում... Միգուցե իմ փոքրիկ երազանքներն ավելի պարզ են... Մենք մի անգամ նստած էինք պատշգամբում եւ մտածում էինք, թե ով ինչ երազանք ունի։ Գրեթե բոլորը միանգամից պատասխանեցին այս ոչ հեշտ հարցին։ Ինձ թվում է, որ երազանքը այն է, ինչին ձգտում ես, իսկ երբ հասնում ես, անչափ երջանիկ ես լինում, եւ միանգամից նոր երազանք է առաջանում։

Մի քանի տարի առաջ ես նույնիսկ չէի կարող պատկերացնել, որ Ամերիկայում ապրելու իմ երազանքը իրական է։ Անկեղծ ասած, ես շատ էի նախանձում նրանց, ովքեր մեկնում էին Ամերիկա մեկ տարով սովորելու (շահում էին դպրոցականների ծրագիրը)։ Ինձ ինչ-որ պատճառով թվում էր, որ դա անհասանելի է։ Այնպես որ, Ամերիկայում ապրելու, Նյու Յորքը, Նիագարայի ջրվեժը եւ շատ այլ բաներ տեսնելու իմ երազանքը իրականացավ։ Բայց մնացել է եւս մի բան, որը այս ամառ չհաջողվեց անել։

Hollywood... ես լսել եմ նրա մասին եւ՛ շատ վատ բաներ, եւ՛ շատ լավ բաներ, բայց չեմ դադարում երազել այնտեղ հայտնվելու մասին։ Ես գրեթե գնել էի ինքնաթիռի տոմս դեպի Լոս Անջելես, ես արդեն պատրաստ էի, բայց հասկանում եք, ինձ պետք էր ինչ-որ մեկը կողքիս, ոչ թե այն պատճառով, որ վախենում էի միայնակ գնալ այնտեղ... ես այնտեղ ոչինչ եւ ոչ ոքի չգիտեմ, այլ այն պատճառով, որ ընկերը իրականացած երազանքը դարձնում է էլ ավելի անիրական գեղեցիկ։

Այնպես որ, Hollywood! Սպասիր ինձ!! Մի օր ես անպայման կգամ։ Չէ՞ որ յուրաքանչյուր փոքրիկ դերասանի համար Hollywood-ը տեսնելը նշան է...