Վերադառնալով Չայնաթաուն՝ ես նկատողություն ստացա այն բանի համար, որ այդքան երկար բացակայել էի եւ նույնիսկ չէի բարեհաճել զգուշացնել։

Ինքնաթիռը մեկնում էր ժամը 20:00-ին, եւ ես դեռ մի ամբողջ օր ունեի Ամերիկային հրաժեշտ տալու համար։ Այդ ժամերի ընթացքում ես վերջապես վայելեցի Central park-ի գեղեցկությունը, կերա մի քանի հրաժեշտի համբուրգեր, մի քիչ հագուստ գնեցի եւ շփվեցի տեղացիների հետ։

Ինքնաթիռ նստելիս ես ոչ մի տխրություն չէի զգում, որովհետեւ գիտեի, որ սա արդեն անցած փուլ է, իսկ առջեւում ինձ սպասում են շատ այլ հետաքրքիր բաներ։

Շնորհակալություն, Ամերիկա, միասին անցկացրած այս 4 ամիսների համար։ Դրանք անկրկնելի էին =)