Ահա իմ առաջին նամակը տուն.

Ինձ շատ դուր եկավ ինքնաթիռով թռչելը)) Առաջին անգամ թռիչքի եւ վայրէջքի ժամանակ մի քիչ վախենալու էր, երեւի բոլորի մոտ էլ այդպես է)

Ես պատուհանի մոտ էի նստել)) Ուզում էի լողանալ ամպերի մեջ, լեռների եւ մայրցամաքների վրայով տեսարանը անիրական էր՝ կարծես տիեզերքից լիներ։

Համեղ էին կերակրում (թեեւ գուցե մենք շատ քաղցած էինք), ամեն ինչ այնքան հետաքրքիր էր փաթեթավորված))

Հատկապես հիշվեց գինին, լցնում էին ամբողջական բաժակներով)) Էլի տարբեր ֆիլմեր էին միացնում)

Մեր ընկերությունը՝ Alitalia-ն էր, Հռոմում փոխանցումով։ Ուղեբեռը տեղ հասավ առանց կորուստների։

Մեզ մոտ ամեն ինչ լավ է, բացառությամբ մանր խնդիրների!!!

Դեռ փող չկա նոութբուք գնելու համար, այդ պատճառով ինտերնետից օգտվում ենք գրադարանում, այստեղ ժամանակը սահմանափակ է, օրական ընդամենը 1 ժամ։ Բայց ինտերնետը ամենուր անվճար է՝ wi-fi։

Նյու Յորքում առաջին օրերը ծախսեցինք աշխատանք եւ բնակարան գտնելու վրա։

Հիմա արդեն ապրում ենք բնակարանում (ավելի ճիշտ՝ մասնավոր տան նկուղում)։ Տանտերերը տարեց ռուս (ավելի ճիշտ՝ հրեա) զույգ են!!!

Գտանք այն 4 օրում))) Մինչ այդ ապրում էինք հոսթելում (Chinatown թաղամասում) փոքր, նեղ սենյակում (այն ամրագրել էինք 4 օր առաջ)։

Սկզբում քաղաքում զբոսնելու ժամանակ անգամ չկար տարբեր գործերի պատճառով, միշտ քնած ու քաղցած էինք քայլում!! Խնայում էինք սննդի վրա, ես գրեթե միայն բանան էի ուտում, որպեսզի բնակարանի համար հաշվարկվեմ, պետք էր միանգամից 2 ամսվա ավանդ տալ՝ յուրաքանչյուր անձից 700$։ Մի քիչ նիհարեցինք)) Հաճախ էինք ինչ-որ բան գնում ճաշարանից, այստեղ ամենուր հսկայական չափաբաժիններ են, կարելի է ձգել ամբողջ օրվա համար։ Հիմա մեր «տանջանքները» հետեւում են մնացել!!!

Բնակարանը 2 սենյականոց է, փոքր խոհանոց, ցնցուղ, ընդհանուր առմամբ նորմալ է։ Կահույքը քիչ էր, բայց աստիճանաբար տուն շատ օգտակար բաներ քարշ տվեցինք։ Այստեղ ընդունված է աղբի օրը ամեն ինչ դնել ճանապարհի մոտ, իսկ մենք տուն գնալիս մեր համար շատ հետաքրքիր բաներ էինք գտնում՝ կաշվե աթոռներ, հեռուստացույց՝ անիվների վրա դարակով եւ կոմոդ))

Միայն թե լվացվելու տեղ չկա (փողով կարելի է լվացքատանը)։ Այնպես որ բոլորս քայլում ենք կեղտոտ եւ կնճռոտված հագուստով)

Ամսական վճարելու ենք 1050$ երեքով (ներառյալ կոմունալ վճարները)։ Թաղամասը շատ հանգիստ եւ խաղաղ է (Briarwood, Queens), հիշեցնում է քոթեջային ավան։ Շուրջը շատ խանութներ կան, նույնիսկ ռուսականներ, մետրո գնալու համար 15 րոպե է պետք.. Մանհեթեն հասնելու համար կես ժամ է պետք։

Ընդհանուր առմամբ մեզ ամեն ինչ դուր է գալիս!!! Հիմա հնարավոր կլինի տանը ուտելիք պատրաստել)) Ես արդեն ռուսական խանութում նկատել եմ մեր տարբեր շիլաները (մակնիշները նույնն են) եւ սեւ հացը)) Քաղաքում մի քանի անգամ զբոսնել ենք եւ խանութներ գնացել))

Գլուխը պտտվում է իրերի առատությունից (քաղաքի կենտրոնում գները շատ ավելի ցածր են, քան մեր շուկայում, եւ իրերը լավն են, հայտնի մակնիշների!!!) Այնպես որ մենք մի քիչ երազեցինք))

Նյու Յորքը ինքնին երազանքների քաղաք է՝ հսկայական երկնաքերեր, աշխարհի տարբեր անկյուններից եկած մարդկանց բազմություն, շուրջը ամեն ինչ վառ է եւ անիրական, կարծես հայտնվել ես ֆիլմում!!!))

Նրանց միակ թերությունը մետրոն է։ Մոսկովյանի հետ համեմատել չի կարելի՝ կեղտոտ է, տգեղ, հաճախ չի գնում եւ սխեման շատ խճճված է։

Հանգստյան օրերին երեկոյան գնացել էինք Ազատության արձանի մոտ գտնվող անվճար լաստանավով!!! ԳԵՂԵՑԿՈՒԹՅՈՒՆ... ամեն ինչ լույսերի մեջ է!!!

Եվ էլի գնացել էինք հայտնի Brighton Beach: Ռուսներ ամենուր, ամեն ինչ աղբի մեջ, մարդաշատ է եւ ջուրը սառն է։ Լողափի մասին ոչ այնքան լավ տպավորություններ։

Փողոցում արդեն մեկ շաբաթ է՝ վայրի շոգ է!!! Իսկ ամենուր շենքերում եւ մետրոյում շատ ցուրտ է օդորակիչների պատճառով։

Այնպես որ ստիպված եմ անընդհատ բաճկոնս հետս քարշ տալ։ Նույնիսկ մի քիչ մրսել եմ)

Վերջերս մեկ լիտր ռոմ էինք գնել!!)) նշում էինք մեր տեղափոխվելը)) Մենք արդեն ունենք ընկեր՝ Valdo-ն՝ ամերիկացի)) օգնում է մեզ աշխատանք փնտրել եւ խոստացել է մեքենայով քաղաքը ցույց տալ։

Ամերիկացիներին դժվարությամբ եմ հասկանում((( Հասկանում եմ միայն ստանդարտ հարցերը եւ հաճոյախոսությունները))

Տղաները շատ գեղեցիկ են, ինչը չես ասի աղջիկների մասին!)

Իսկ ընդհանրապես, ամերիկացիները շատ քաղաքավարի են եւ արձագանքող, ավելի բաց են շփման համար, քան ռուսները, միայն թե հասկանալ նրանց)