Հասանք Վիրջինիա, Էշլենդ, Super 8 Motel: Շոգ է: Մեկ գիշերվա համար լողավազանի մոտ սենյակ վերցրինք, երեքով վճարեցինք 49 դոլար: Ժամը առավոտյան 10-ն է: Ըստ էության, պետք է քնեինք, քանի որ վերջին օրերին քիչ էինք քնել եւ ամբողջ գիշեր չէինք քնել, թեեւ ավտոբուսում հարմար էր: Բայց... տեսանք, որ մեր սենյակում Wi-Fi կա ))))) քունս փախավ) Գոշան պառկեց քնելու, իսկ մենք լողանալուց հետո սկսեցինք օգտվել դրանից: Երեկոյան գնացինք աշխատանք փնտրելու եւ Էշլենդով զբոսնելու:

Ի՞նչ ասեմ, գյուղ է: Ինչպես սարսափ ֆիլմերում: Աուուուու, ժողովուրդ, որտե՞ղ եք: Փողոցներում ոչ ոք չկա: Լավ է, որ գոնե արեւ էր վառում, ոչ թե անձրեւ ու մառախուղ =) Այլապես կլիներ ինչպես «1001 մոլագար» ֆիլմում՝ «սխալ գյուղ եք մտել» վերնագրով: Եգիպտացորեն կերանք, գնացինք ռուսներ եւ աշխատանք փնտրելու: Առանձնապես արդյունք չտվեց: Walmart-ում ընթրիքի համար ուտելիք գնեցինք, շատ էժան՝ Նյու Յորքի համեմատ: Զով է: Ջուր, կաթ, փաթեթավորված պանիր եւ հացահատիկ գնեցինք: Ընդամենը 8 դոլար եղավ: Կաթն ու պանիրը համով այնքան էլ չեն, բայց երբ ուտելու բան չկա, սա էլ կհերիքի: Հացահատիկը նորմալ է: Չոր վիճակում՝ ընդհանրապես հիանալի: 4 լիտր ջուրը գնեցինք 70 ցենտով, ապշել կարելի է: Մենք Նյու Յորքում 0,5 լիտրը գնում էինք 1 դոլարով: Այո՛, Նյու Յորքում ամեն ինչ շատ թանկ է, նույնիսկ սնունդը գյուղերի համեմատ տարբերվում է: Զարմացրեց: Կերակրվելուց հետո Անյան ու Գոշան քնեցին: Ես էլ մի քիչ ինտերնետում նստեցի ու նույնպես քնեցի: Վաղը պետք է որոշենք, թե ինչ անել հետո եւ ուր գնալ... Այստեղ մնալը տարբերակ չէ...