Նախորդ հոդվածում ես նշել էի բանյան՝ որպես Պիտերին ազդելու միջոցներից մեկը: Մտածեցի, որ ԱՄՆ-ում բանյան այնքան էլ տարածված երեւույթ չէ, եւ շատերին դա հետաքրքիր կլինի:
Այսպիսով: Իմ բնույթով ես իսկական ռուսական բանյայի մեծ սիրահար եմ: Որպեսզի վառարանը փայտով լինի, կեչու կամ փշատերեւ ավելներով, եւ որպեսզի շոգ լինի: Ռուսաստանում ես փորձում եմ ամեն շաբաթ գնալ, մեզ մոտ դա արդեն ավանդույթ է: Բայց ԱՄՆ ժամանելուն պես ստիպված եղա փոխել այդ ավանդույթը: Այդ հողի վրա լվացվելու միակ միջոցը ցնցուղն էր: Այո, տարօրինակ է, բայց ամերիկացիները չեն հասկանում եւ չեն օգտագործում լոգարանը: Նրանք չեն սիրում պառկել եւ թրջվել սեփական կեղտի մեջ, չեն սիրում ժամանակ անցկացնել: Ցնցուղը արագ է, ռացիոնալ, քիչ տեղ է զբաղեցնում, ուստի ցնցուղը ամերիկյան ոճով է: Բայց ամռան վերջում դա ինձ ձանձրացրեց, եւ ես սկսեցի փնտրել ռուսական բանյա՝ հույս ունենալով, որ Ռուսական կայսրությունից ինչ-որ հեղափոխական գաղթական, նմանատիպ կարոտով, բացել է նման հաստատություն: Դե, այդպես էլ ստացվեց: Ես գտա թերեւս միակ ռուսական բանյան Բոստոնում: Բայց զարմանքս անսահման էր, երբ քարտեզի վրա հայտնաբերեցի, որ այն ընդամենը 50 մետր հեռավորության վրա է այն վայրից, որտեղ մենք ապրում էինք:
Դրսից շենքը հիշեցնում է փոքրիկ գործարանի կամ դպրոցի շենք: Գիտեք, ժամանակից մգացած կարմիր աղյուսից, մեծ քառակուսի պատուհաններով եւ հարթ տանիքի տակ գրված կառուցման տարեթվով: Ներսում կային մի քանի ռեստորաններ եւ ուսումնական սենյակներ: Այս շենքը հիմնականում օգտագործվում է տարբեր թրեյնինգներ անցկացնելու համար:
Բանյան գտնվում է առաջին հարկում, զբաղեցնում է հսկայական տարածք եւ ավելի շատ հիշեցնում է լողավազանի տարածք: Մուտքի մոտ հաճելի մի կին սրբիչներ է տալիս եւ միաժամանակ ընդունում պատվերները: Հետո՝ զուտ ամերիկյան հանդերձարան՝ պահարաններով եւ ցնցուղներով: Հետո՝ հսկայական, բայց սառը դահլիճ՝ լողավազանով, ջակուզիով, հանգստի համար նախատեսված սեղաններով ու բազմոցներով եւ հեռուստացույցներով: Ընդ որում, հեռուստացույցով անընդհատ ռուսական փոփ-էստրադա էր պտտվում: Հավանաբար դա հետաքրքիր է այն մարդկանց համար, ովքեր ռուս կատարողներից հիշում են միայն Ալլա Պուգաչովային եւ «Կոմբինացիա» խումբը, բայց ինձ դա հունից հանում էր: Բուն գլխավորը՝ շոգեբաղնիքը, շատ փոքր սենյակ էր, որն ավելի շատ հիշեցնում էր սաունա, քան բանյա: Միգուցե օդը մի փոքր ավելի խոնավ էր: Ընդհանուր առմամբ, ես այս հաստատությունը կգնահատեի 5՝ տասը բալանոց սանդղակով: Այստեղ ռուսականը շատ քիչ էր:
Բայց խոհանոցը կարելի էր գնահատել 10: Հիանալի վարենիկներ, սոլյանկա, բորշչ: Հարազատ ծովատառեխ՝ սոխով եւ ձեթով: Մուրաբայով թեյը եւ այլ ուտեստներ շատ հաճելի տպավորություններ թողեցին: Մեր ամերիկացի ընկերներին ամենաշատը դուր եկավ տնական ռուսական մուրաբան գդալով ուտելը: Ինչպես նրանք են պնդում, Ամերիկայում ոչ ոք այդպես չի անում, սովորաբար մուրաբան ուտում են առավոտյան տոստերի հետ: Իսկ բանյան նրանք նույնիսկ չհասցրին զգալ, հազիվ ջուր էի լցնում քարերին, նրանք շոգեբաղնիքից փախչում էին դեպի սառը լողավազան:
Ցավոք, մենք մոռացել էինք մեր ֆոտոխցիկի ֆլեշ-քարտը եւ նկարներ չարեցինք, բայց դուք կարող եք ավելին իմանալ այստեղ http://www.yelp.com/biz/banya-russian-bath-house-allston
