Սվետիկը TimeOut-ում կարդացել էր, որ ինչ-որ այգում տեղի երիտասարդական թատրոնը ցուցադրելու է «Ռոմեո եւ Ջուլիետ» ներկայացումը։ Մենք բոլորս հետաքրքրվեցինք եւ որոշեցինք գնալ դիտելու։

Ես միայն մոտավոր հասցեն գիտեի... Այնպես որ, ես 55-րդ փողոցում երեւի բոլորին հարցրի, թե որտեղ է մոտակա այգին, կամ արդյոք նրանք գիտեն, թե որտեղ են այսօր բաց երկնքի տակ ցուցադրում «Ռոմեո եւ Ջուլիետը»։ Ես անցա մոտ 10 թաղամաս եւ հանդիպեցի թատրոնի ցուցանակի... Հանկարծ գուցե այստե՞ղ է։ Ներսում վերանորոգում էր, եւ ամեն ինչ վկայում էր այն մասին, որ միջոցառումը այստեղ չի լինելու։ Բայց հետաքրքրասիրությունը մի օր ինձ կկործանի, եւ ես փորձեցի գտնել գոնե մեկին։ Դուրս եկան ինչ-որ մարդիկ, որոնք, ինչպես պարզվեց, ոչ մի ներկայացման մասին գաղափար չունեին (( Իհարկե։ Ուզում էի մնալ եւ ավելին իմանալ այս թատրոնի մասին, բայց նույնքան ուժեղ ցանկանում էի գտնել այգին եւ դիտել «Ռոմեո եւ Ջուլիետը», այնպես որ, անիծելով, որ ուշանում եմ, ես վազեցի առաջ։

Բայց թատրոնի հանդեպ իմ սերը եւ դեպի բեմ ձգտումը ստիպում էին ինձ ամեն անգամ հետ նայել, երբ ես ավելի ու ավելի էի հեռանում... Ես այդպես էլ չվերադարձա այնտեղ եւ չիմացա, թե արդյոք նրանք ուզում էին ինձ հայտնի դարձնել))))))) Բայց ես այնպիսի զգացում ունեմ, որ մի օր ես կվերադառնամ այնտեղ)))

Այն վայրը, որտեղ ցուցադրում էին Ռոմեոն, ես այնուամենայնիվ գտա, մարդիկ հանգիստ տեղավորվել էին խոտերի վրա եւ, ըստ երեւույթին, արդեն 20 րոպե հետեւում էին գործողությանը։ Այնպես որ, ժամանակ չկորցնելով, ես փռեցի պայուսակս եւ նստեցի։

Ամենածիծաղելին այն է, որ բացի Ռոմեո, Ջուլիետ եւ եւս մի քանի բառից, ես գրեթե ոչինչ չհասկացա։ Չեմ արդարանա))) Բայց ներկայացումը միեւնույն է լավն էր... Իսկ Ռոմեոյին խաղում էր շատ սիրուն տղա))))