Նշումներ անելը մի բան է, որը միշտ ուզեցել եմ անել, բայց հետաձգել եմ։ Երբեմն խելացի միտք է այցելում (այո, լինում է!), մտածում ես՝ «Շտապ գրել», բայց հետո այն արագ անցնում է, ու նստած հիշում ես... Ժամանակն է վերջ տալ դրան։ Հենց հիմա էլ կսկսեմ վերջ տալ։

Նախ՝ այն մասին, թե ինչ եմ պլանավորում նկարագրել այս նշումներում.

Իհարկե, այցելած աշխարհագրական վայրերը։

Ռեստորաններ, սրճարաններ, բիստրոներ, բուֆետներ եւ այլն, որտեղ բախտ է վիճակվել ճաշել։

Մշակութային միջոցառումներ (կարծում եմ՝ դրանց մասին քիչ կլինի)։

Վերոնշյալ ամեն ինչի լուսանկարները։

Իմ խորը մտորումները կեցության մասին։

Իմ խորհուրդները։ (who cares?)

Երկրորդ՝ այն մասին, թե ինչու է նկարագրվում վերոնշյալ ամեն ինչը.

Որպեսզի Ուրալի ցրտաշունչ առավոտյան (-30 աստիճան ըստ Ցելսիուսի), երբ ես փոխում եմ իմ «նժույգի» բոցավառման մոմերը, կարողանամ հիշել, որ ավելի լավ օրեր էլ են եղել։

Երրորդ՝ այն մասին, թե ով է գրում այս տողերը.

Անդրեյ։ 22 տարեկան։ Եկատերինբուրգ քաղաք։ 2010թ. ամռան դրությամբ ԱՄՆ-ում կարգավիճակը՝ գործազուրկ, հանգստացող ուսանող։ Այո, ես չեմ աշխատում։ Այնպես ստացվեց, որ Work and Travel ծրագիրը կրճատվեց մինչեւ Travel։ Ես պարապակեր չեմ։ Սա իմ երրորդ գործուղումն է դեպի ժողովրդավարության միջնաբերդ։

Մնացած ամեն ինչը, կարծում եմ, կլուսաբանեմ իրադարձությունների ընթացքին զուգընթաց։