Դե ինչ, ճանապարհորդությունը սկսված է։ Առաջին փուլը հաղթահարված է՝ Կալինինգրադից թռանք Մոսկվա, հիմա նստած սպասում ենք Շերեմետեւո-2-ում դեպի Հռոմ չվերթի գրանցմանը։
Ես պաշտում եմ ինքնաթիռով թռչելը, արագացումը եւ թռիչքի զգացողությունը աննկարագրելի հույզեր են պարգեւում։ Ինձ հուզում է, թե ինչքան էլեգանտ են բիզնես դասը վարագույրով առանձնացնում էկոնոմ դասից )) Սոցիալական շերտերի տարբերությունը կտրուկ է զգացվում։
Մոսկվա ժամանելուն պես մենք երկար գնացինք երթուղայինով մինչեւ քաղաքի կենտրոն՝ Բելառուսական կայարան, որպեսզի իրերը թողնենք պահման խցիկում եւ տոմսեր գնենք դեպի Շերեմետեւո օդանավակայան։ AeroExpress-ի գնացքների ծառայությունը շատ լավն է։ Ընդամենը երեք հարյուր ռուբլի, եւ դու Մոսկվայի ցանկացած օդանավակայանում ես։
Մոսկվան հարուստների եւ աղքատների հակադրություն է, հարստության եւ անմխիթար սպասարկման թագավորություն։ Մինչ կայարանում կանգնած էինք, տեսանք մի քանի ոստիկանի, որոնք ստուգում էին կովկասցիներին. գիշերային Մոսկվան ցերեկայինը չէ... Կերանք Ռուսաստանի ամենաառաջին եւ ամենամեծ ՄակԴոնալդսում։ Հետո մեզ սպասում է չվերթ դեպի Հռոմ, առավոտյան ժամը 6-ին, այնտեղ 2 ժամանոց փոխանցում եւ ուղիղ չվերթ դեպի Նյու Յորք։
Փոխանցումը ձգձգվեց մինչեւ 9 ժամ, անիծյալ AlItalia-ն հետաձգում եւ հետաձգում էր մեր թռիչքը դեպի Նյու Յորք։ Արդյունքում մեզ անվճար կերակրեցին տեղի ռեստորանում պատճառված անհարմարությունների համար։ Չնայած զայրույթին եւ հոգնածությանը, իտալական ավիաընկերությունը մեր աչքում վերականգնվեց դեպի Նյու Յորք թռիչքի ժամանակ մատուցված սննդի շնորհիվ. այն անզուգական էր։
Հիմա ես նստած եմ Նյու Յորքեր հյուրանոցում, սենյակում ինձ հետ եւս երեք ուսանող կա՝ երկու լեհ եւ մեկ բուլղարացի։ Ամեն ինչ լավ է, բայց իրերի պահպանվածության հարցը տանջում է, լավ է, որ ես կողպեքներ ունեմ ))
