Այնպիսի տպավորություն է, որ այստեղ մարդիկ միայն զբաղված են նրանով, որ իրենց սուպեր սերֆերը փաթեթավորում են իրենց սուպեր մեքենաների մեջ։

Կիրակի։ Կարելի է ոչ մի բանի մասին չմտածել, գնալ լողափ, սուզվել ալիքների մեջ, հիանալ շքեղ սերֆերներով, նայել արմավենիներին, որոնք չեն տեղավորվում ոչ օբյեկտիվի, ոչ էլ աչքերի մեջ, եւ... բառեր չգտնել կատարվողը նկարագրելու համար։ Տան չափսի կակտուսներ։ Փոքրիկ կակտուսներ, գրեթե այնպիսին, ինչպիսիք աճում են ծաղկամաններում։ Սանրված մազերի նմանվող ծառեր։ Անհավանական ծաղիկների հսկայական թփեր։ Հինգ հարյուր հազար տեսակի արմավենիներ։ Ոմանք հսկայական տերեւներով, որոնք կախված են այնպես, որ ստիպված ես կռանալ, որպեսզի անցնես դրանց տակով, մյուսները բարձր են, որոնք միայն ամենավերեւում են տարածում իրենց սակավաթիվ փոքր տերեւները, երրորդները՝ փոքր են, հարմարավետ, գրեթե տնային... Մեքենաներ։ Այո, այո, ես ինքս եմ գրում մեքենաների մասին։ Շատ, շատ ցնցող մեքենաներ, արեւի տակ փայլող կաբրիոլետներ, վառ գույներ, հին, նոր, ինչ ուզես։ Բակում կանգնած է հին կարմիր Mustang կաբրիոլետ... Փողոցում ոչ հեռու պարբերաբար կայանում է Ferrari։ Գրեթե բոլոր մեքենաներից դուրս են ցցված սերֆերներ...

Եվ դու քայլում ես, նայում ես այս ամենին եւ մտածում, դե ինչ դժոխքի Work and Travel???