Նախ՝ IT ոլորտը, ինչպես ասել եմ, իմ մասնագիտացումն ավելի լավ է զարգացած շատ այլ երկրներում, քան մեր երկրում։ Հուսով եմ գիտելիքներ ձեռք բերել այստեղի ուսումից եւ կատարելագործել այն Ամերիկայում։ Աշխատանքից բացի, ես կարող եմ այնտեղ նաեւ ուսումնասիրել իմ մասնագիտությունը, դա անփոխարինելի փորձ կլինի։
Երկրորդ՝ նոր ծանոթություններ եւ շփում։ Ես ուզում եմ հաջողակ դառնալ, եւ հենց դրա համար են պետք նոր ծանոթություններն ու կապերը։ Երեւի լսել եք այնպիսի բան, ինչպիսին է՝ «եթե ընկերություն անես 5 հարուստների հետ, կդառնաս 6-րդը», ոչ մեկի համար նորություն չէ, որ ինչպիսին է քո շրջապատը, այնպիսին էլ դու կլինես։ Մարդիկ փոխում են միմյանց, եւ այլ երկրում ես հույս ունեմ գտնել նոր շփումներ եւ ծանոթություններ, եւ ոչ միայն գործնական, գուցե նոր ծանոթությունները վերածվեն ամուր ընկերության, պարզապես պատկերացրեք, դուք միասին նստած եք Մանհեթենի այգում ձեր երրորդ Work and Travel USA-ի ժամանակ եւ հիշում եք ձեր առաջին փորձը։
Երրորդ՝ ես սա տեսնում եմ որպես ինքնուրույն ապրել սովորելու հիանալի միջոց։ Սա թույլ կտա դուրս գալ հարմարավետության գոտուց եւ ստեղծել մեկ ուրիշը, այսինքն՝ սկսել ապրել սեփական կանոններով եւ նորմերով, եւ պարզապես ինքդ քեզ մարտահրավեր նետելու հնարավորություն է։
Չորրորդ՝ իհարկե, ճանապարհորդությունը։ Նոր երկիր, նոր մշակույթ, նոր ծանոթություններ, ամեն ինչ նոր է։ Սա աշխարհը տեսնելու, այլ երկրի մշակույթը տեսնելու, դրա բնակիչներին տեսնելու, նրանց հետ շփվելու եւ նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու հնարավորություն է։ Իսկ երկիրն ինքնին ինչ արժե՝ հենց այդ Ազատության արձանը, Փառքի ծառուղին, ֆիլմերից հայտնի այն նույն քաղաքները՝ Նյու Յորք, Լոս Անջելես, Լաս Վեգաս եւ այդպիսի քաղաքներ դեռ շատ կան։ Այս առավելությունների մասին կարելի է խոսել ու խոսել, բայց ավելի լավ է տեսնել դրանք սեփական աչքերով։ Այս տպավորությունները կմնան ողջ կյանքում եւ կպարգեւեն անմոռանալի հույզեր։
Work and Travel USA ծրագիրն ինքնին իդեալական է թվում, բայց ինչպես բոլորն են սիրում ասել, ոչինչ իդեալական չէ։ Եթե ես լինեի նման ծրագրի ղեկավարը, ես կավելացնեի ավելի շատ երկրներ եւ քաղաքներ։ Պատկերացրեք, ծրագիր, որով կարող ես գնալ աշխատելու ցանկացած վայրում, մի՞թե երազանք չէ։ Մարդիկ կարող են գնալ թե՛ Եվրոպա, թե՛ Ամերիկա, Ավստրալիա, Աֆրիկա եւ աշխարհի այլ երկրներ։ Ինչպես նաեւ ավելացնել երկրների եւ քաղաքների նույն ցանկը մեկ այլ՝ ոչ այնքան հայտնի Study and Work ծրագրի համար, այսինքն՝ բոլորը կարող են նաեւ սովորել այլ երկրներում եւ աշխարհի բուհերում։ Եվ, իհարկե, այն հասանելի դարձնել բոլոր տարիքի մարդկանց համար՝ ողջամիտ սահմաններում, եւ ծրագիրը կլինի իդեալական։ Ամբողջ աշխարհում այնքան մարդիկ կճանապարհորդեն, կվաստակեն, կիրականացնեն իրենց երազանքները, կթռչեն երկրներով։ Եվ հենց այսպես եմ ես պատկերացնում այս ծրագրի ապագան, իհարկե ոչ այսպիսի մասշտաբներով։ Իսկ ամեն տարի ծրագրի մասնակիցների թիվն ավելանում է, եւ նրանց թիվը, ովքեր հետաքրքրված են դրանով, նույնպես, այնպես որ ընկերությունը կաճի եւ երեւի 30-50 տարի հետո հաստատ կհասնի նման բարձունքների։
Իսկ ինչպե՞ս բաց թողնել այնպիսի հնարավորություն, ինչպիսին մրցույթն է, ես չկարողացա անտարբեր անցնել եւ մտածեցի պարզապես փորձել բախտս։ Եթե ուրիշներին բախտ է ժպտում, ինչո՞ւ ինձ չժպտա։ Շնորհակալություն IEC-ին նման հնարավորության համար!!
