Մի անգամ հանգստյան օր ունեի։ Որոշեցի ժամանակը զուր չվատնել եւ գնալ Albany՝ իրենց սքեյթշոփը, կեդեր եւ սքեյթբորդ գնելու։ Հենց դուրս գալուց առաջ անձրեւ սկսվեց, տրամադրությունս ընկավ։ Մինչ մենք գնում էինք, անձրեւը չէր դադարում եւ, անիծած, միայն ուժեղանում էր։ Հենց ավտոբուսից իջա, արեւը դուրս եկավ, անձրեւը դադարեց, հիանալի է։ #եսսիրումայսերկիրը

Քայլում եմ Albany-ի Madison Ave-ով։ Հագիս Hendrix-ի շապիկ է, ականջներիս էլ նրա երաժշտությունն է հնչում։ Ընդառաջս գալիս է մի աֆրոամերիկացի՝ մոտ 50 տարեկան, նորմալ մորուքով։ Անցնում եմ կողքով եւ կողքի հայացքով նկատում, որ նա շրջվել է դեպի ինձ եւ ինչ-որ բան է ասում։ Հանում եմ ականջակալը եւ լսում. Where did you get this Hendrix t-shirt? Ես էլ բացատրեցի, որ Lake George-ում մի փոքրիկ խանութ կա։ Ասացի, որ սիրում եմ Hendrix-ին, հիմա էլ ականջակալներիս մեջ նա է հնչում, եւ մեկը տվեցի նրան լսելու։ Նա ուշադիր լսեց եւ ասաց. yeeah, that’s Jimmy! Ծիծաղեցինք, ձեռքով բարեւեցինք եւ գնացինք մեր գործերով։ #եսսիրումայսերկիրը(2)

Մտնում եմ սքեյթշոփ, այնտեղ շատ խոսկան ու բարի վաճառող կար, օգնեց ամեն ինչ չափսով ընտրել։ Սքեյթբորդ եւ Converse սքեյթային կեդեր գնեցի ընդամենը 200$-ով։ Baker, Girl եւ այլ տախտակներ՝ ամեն ինչ 50$-ով՝ նաժդակով։ #եսսիրումայսերկիրը(3)