Ներածություն։

Քրոս սթրիթ, Քեմբրիջ, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ։ 2029թ. օգոստոսի 26, ժամը 3:00։

• Որտե՞ղ է նա։ – մի փոքր գրգռված շշնջաց կանացի ձայնը «MIT շրջանավարտ - 2014» գրությամբ շրջանավարտի մուգ կապույտ թիկնոցի գլխարկի տակից, – Արդեն ժամանակն է։
• Հանգստացիր։ Նա շուտով կլինի։ – վստահ պատասխանեց աղջկա կողքին կանգնած բարձրահասակ տղան՝ սեւ գանգուր մազերով, որոնք անփույթ կերպով դուրս էին գալիս «Cambridge Pizza» բեյսբոլի գլխարկի տակից։ Նրա գունատ դեմքը երբեմն երեւում էր, երբ լապտերների աղոտ լույսը, չնայած գլխարկի երկար հովհարին, այնուամենայնիվ ընկնում էր նրա ակնոցների վրա։
  Այդ գիշեր ինչ-որ պատճառով մայթերի վառ ցուցանակները չէին վառվում, եւ փողոցն ավելի մութ էր, քան սովորաբար։
• Արդեն երեքն անց հինգ է։ Ես նրան կսպանեմ։ – շշնջաց աղջիկը՝ կրունկով նյարդային հարվածելով ասֆալտին։
• Լռի՛ր։ Ահա նա։ – ինչպես եւ նախկինում, վստահ ասաց տղան՝ մատով ցույց տալով Մասաչուսեթս պողոտայից նոր շրջադարձ կատարած անծանոթին։
  Այն մարդը, որը հագել էր նույն թիկնոցը, ինչ աղջիկը, արագացրեց քայլերը, երբ բեյսբոլի գլխարկով տղան ձեռքով նշան արեց նրան։
• Բարեւ, Փեննի։ – էներգիայով ողջունեց անծանոթը աղջկան՝ ընկերոջ հետ ձեռքսեղմումից հետո։
• Ինչո՞ւ այդքան երկար։ – հարցրեց աղջիկը եւ, նկատելով երկու տղաների դատող հայացքը, անմիջապես ավելացրեց. – Ներողություն, բարեւ, Լեո։
• Թիկնոցն էի փնտրում, այն...
• Միեւնույնն է։ Բերե՞լ ես։ – ընդհատեց սառը, չոր ձայնը։ Դրա տերը նոր էր հայտնվել փողոցի ստվերից։ Նա քառասուն տարեկան բարձրահասակ, նիհար տղամարդ էր։ Նա հագել էր սեւ կաշվե բաճկոն, նեղ մուգ ջինսեր եւ կոշիկներ, որոնք սկսել էին փայլել լապտերների լույսի ներքո։ Նա միակն էր, ով չէր թաքցնում իր չափազանց գունատ դեմքը՝ 21-րդ դարի սկզբին կրվող տարօրինակ մորուքով։
• Հելոու, Շելդոն։ Այո, բերել եմ։ Ես խոստացել էի։ – մի փոքր վիրավորված պատասխանեց Լեոն եւ գրպանից հանեց մի սարք, որը հիշեցնում էր քսան տարի առաջ օգտագործվող բջջային հեռախոսները։
• Հիանալի է։ Հովարդ, գործի՛ր մեքենան։ Ռաջը սպասում է մեզ գլխավոր մուտքի մոտ։ – հրամայեց պրոֆեսոր Շելդոնը։
  Չորսն էլ նստեցին մոտակայքում կայանված «CMO - 2009» գրությամբ մեքենան։ Մեկ րոպե անց մեքենան այլեւս չէր երեւում, եւ մայթերը կրկին լուսավորվեցին քիմմաքրման ցուցանակով, որը հանկարծ վառվեց չորս ընկերների հեռանալուց հետո։