Ոչ վաղ անցյալում International Exchange Center-ը նշեց իր հոբելյանը։ Այն արդեն 20 տարեկան է։ Ես լսել եմ, որ Մոսկվայի գրասենյակում կոկտեյլ-երեկույթ է կազմակերպվել։ Թե ինչ է եղել մեր՝ Տյումենի գրասենյակում, ես հստակ չգիտեմ, քանի որ ուշ եմ դիմել International Exchange Center-ին։ Բայց ենթադրում եմ, որ գործակալությունում տրամադրությունը բարձր է եղել, քանի որ նրանք ամփոփում էին 20-ամյա աշխատանքի արդյունքները։
Ծառայությունների շուկայում իր գոյության ընթացքում International Exchange Center-ը աստիճանաբար, բայց կայուն զարգանում է՝ բարելավելով հաճախորդների սպասարկման մակարդակը, համալրելով հնարավոր ծրագրերի եւ երկրների ցանկը։ Կենտրոնը հիմնականում օգնում է Ռուսաստանի ուսանողներին ամառային հանգստի շրջանում աշխատանքային պայմանագրեր կնքել օտարերկրյա ընկերությունների հետ։ Երիտասարդները ծանոթանում են ընտրված երկրի պատմությանը, ավելի խորությամբ սովորում լեզուն, ձեռք են բերում աշխատանքային փորձ։ Եվ ամեն տարի կենտրոնն ընդլայնում է ծառայությունների շրջանակը՝ ավելացնում է նոր ուղղություններ, դիտարկում է նոր առաջարկներ՝ ընտրելով ավելի ընդունելի տարբերակներ ռուս ուսանողների համար։ Այս փաստերը ապացույցն են այն բանի, որ գործակալությունը չի կանգնում ձեռք բերածով, այլ զարգանում եւ ընդլայնվում է հետագայում։
Հետաքրքիր է, իսկ ի՞նչ կլինի International Exchange Center-ի հետ 20 տարի անց։ Մեզ եւ երկրի հետ։ Ահա թե ինչ...
2029 թվական։ Մարտ։ Ես նստած եմ «ՎՏԲ» բանկի իմ աշխատասենյակում՝ սպիտակ վերնաշապիկով եւ փողկապով (վայ, ինչքան եմ ատում այն), սուրճ եմ խմում, դիտում եմ հաշվետվությունները եւ մտածում եմ այն մասին, որ չմոռանամ կաթ գնել տունդարձի ճանապարհին։ Փոստ են բերել։ Բացում եմ ծրարը։ Ինձ հրավիրում են տոնական կորպորատիվի՝ ի պատիվ International Exchange Center-ի հոբելյանի (40-ամյակի)՝ որպես մշտական հաճախորդի։ Իսկ 20 տարի առաջ այս նույն ժամանակ ես միայն երազում էի Ամերիկա մեկնելու մասին։ Այո, իմ առաջին ուղեւորությունից հետո շատ ժամանակ է անցել, շատ բան է փոխվել...
Աշխատանքային օրն ավարտվեց։ Դուրս եմ գալիս փողոց։ Անցնում եմ էլեկտրոնային խանութի կողքով։ Պետք է կաթ գնել։ Մոտենում եմ այն արկղին, որը փոխարինում է վաճառողին, դրամարկղային ապարատին, կշռաքարերին եւ մնացած ամեն ինչին։ Իսկ կարո՞ղ էի արդյոք 2010 թվականին ենթադրել, որ 20 տարի անց ժողովուրդը կմտածի նման բան... Սեղմում ես կոճակները, գումարը գցում ես խցիկի մեջ, լսում ես «շնորհակալություն գնումների համար» եւ վերցնում ես կաթի քո փաթեթը։ Ուր հասավ տեխնիկան։
Անցնում եմ նոր խանութի ցուցափեղկի կողքով, ինչ-որ բան մեր նախկին «Տեխնոսիլա»-ի կամ «Էլդորադո»-ի նման, տեխնիկայի լայն ընտրանիով «ծիծաղելի գներով»։ Ահա եւ նոր պրոտոպլազմային հեռուստացույցը, կամ այդ կարգի մի բան։ Մեծ էկրան, կենդանի հնչյունների ընդօրինակման եւ երաժշտական ուղիների բարելավված վերարտադրման ներկառուցված համակարգ եւ շատ այլ զով «հնարքներ», ինչպիսին է տվյալ հեռուստացույցը 4x4 սմ չափսերով եւ մի քանի գրամ քաշով խորանարդի վերածելու հնարավորությունը... Գրազ կգամ, որ առաջին հեռուստացույցի գյուտարար Ֆայլո Ֆրանսորտին նման նորամուծություններ երազում էլ չէին գա։
Մի վայրկյան ականջ եմ դնում հեռարձակմանը, որ գալիս է այդ «հրաշք»-արկղից։ Նորություններ։ «Եվրոյի փոխարժեքը չի փոխվել, EChT-ի (էկոլոգիապես մաքուր վառելիք) փոխարժեքը մեկ բարելի դիմաց նվազել է 3 կետով...»։ Ընդհանուր տեղեկություններ, որոնք զրոյական իմաստային բեռ են կրում։ Ոչ մի խոսք այն մասին, որ Ռուսաստանն այլեւս նավթային տերություն չէ, չէ՞ որ վառելիքի այս տեսակը գրեթե սպառվել է, եւ տարի 5 առաջ մենք դանդաղ սկսեցինք անցնել վերականգնվող ռեսուրսների։ Հայտնագործեցինք սինթետիկ բենզինի եւ EChT-ի մի քանի տեսակներ, գտանք տները ջեռուցելու նոր եղանակներ, լուծեցինք շատ խնդիրներ, որոնք առաջանում էին նավթի դեֆիցիտի պատճառով։ Թեեւ ոչ ամեն ինչ է մեր վաստակը։ Ճապոնիան, օրինակ, սկսել էր անցնել նոր մակարդակի դեռ 10 տարի առաջ, իսկ մեր երկիրը ապրում էր մեկ օրով՝ առանձնապես չանհանգստանալով ապագայի մասին։ Ճապոնիայից հետո ձգվեց Եվրոպայի կեսը եւ ԱՄՆ-ն՝ ներառյալ։ Բայց մենք այդ ցուցակի վերջում չենք, այլ հենց մեջտեղում, ինչը ուրախացնում է... Օրվա այլ տեղեկությունների պատառիկներ...
Պետք է առաջ գնալ։ Դանդաղ շրջվում եմ եւ ուղղվում տուն։ Մուտքի մոտ հանում եմ բնակչի քարտը, որպեսզի տուն մտնեմ։ Բանն այն է, որ շատ երիտասարդ տղաներ եւ աղջիկներ սիրում են ազատ ժամանակն անցկացնել մուտքերում, այնպես որ հորինեցին «նոր դոմոֆոն», թեեւ «նոր» ասելը բարձր է հնչում։ Ամեն ինչ մետրոյի պես է։ Մտցրեցիր քարտը, համակարգը նշեց, որ դու «յուրային» ես, իսկ այնուհետեւ գալիս են դիսպետչերից մի քանի ստուգողական հարցեր, ինչպիսիք են՝ «ով ես, որտեղից ես գալիս, արդյոք այստեղ ես բնակվում, եւ քանի հոգի եք»։ Իհարկե, հիմա մուտքերը մաքուր են եւ հանգիստ, բայց ամեն օր վերադառնալ եւ նույն պատմությունը պատմելը հոգնեցնում է...
Ահա եւ տանն եմ։ Կինս դեռ չկա։ Միացնեմ թեյնիկը։
Մոտենում եմ պատուհանին։ Ահա եւ գունավոր լույսերով փայլում է International Exchange Center-ի եւս մեկ գրասենյակի գովազդային վահանակը, ուր եւ հրավիրել էին ինձ։ «Աշխատանք, ճանապարհորդություն, ստաժավորում աշխարհի երկրներում։ Մեզ հետ ձեր երազանքները կիրականանան»։
Այո, նրանք ճիշտ են։ Մեկ երազանք գործակալության հետ ես արդեն իրականացրել եմ 20 տարի առաջ, բայց այդ ընթացքում շատ բան է փոխվել։ Ես լսել եմ, որ International Exchange Center-ը նույն կերպ ուսանողներին ուղարկում է արտասահման՝ աշխատանքի եւ ճանապարհորդության համար։ Նրանք ավելացրել են իրենց ցուցակում գտնվող երկրների քանակը, որտեղ այժմ մտնում է գրեթե ամբողջ Եվրոպան։ International Exchange Center-ը այժմ ստեղծել է «ջոբ օֆերների» բազա։ Ընտրում ես հավանած երկիրը, քաղաքը, որոշում ես տարվա հարմար եղանակը, գործունեության ոլորտը։ Իսկ տվյալ ցուցակում պաշտոնների քանակը իսկապես զարմացնում է։
Հայտնվեց եւս մեկ հետաքրքիր ծրագիր՝ Education ծրագիրը։ Գործակալությունն այժմ ուսանողներին առաջարկում է շարունակել ուսումը արտասահմանյան ուսումնական հաստատություններում՝ մեկ կամ երկու տարի ժամկետով։ Ամենապահանջված են համարվում Հոլանդիայի եւ Շվեյցարիայի բիզնես դպրոցները եւ ինստիտուտները, Ճապոնիայի եւ Գերմանիայի տեխնիկական եւ մասնագիտական բուհերը։ Ուսանողներից, իհարկե, պահանջվում է տվյալ երկրի լեզվի լավ իմացություն եւ առաջատար առարկաներից գերազանց առաջադիմություն։
International Exchange Center-ը ներմուծել է նոր Travel to your dream ծրագիրը։ Ծրագիրը ներառում է երկրների ցանկը եւ միջոցառումները/տոները, որոնք անցկացվելու են տվյալ երկրներում։ Այս ուղեւորությունները կարճաժամկետ են, միայն հանգստի համար։ Օրինակ, եթե դուք վաղուց երազել եք լինել համաշխարհային ճանաչում ունեցող գույների խրախճանքի եւ մեծ շոուի՝ Ռիոյի կառնավալի (Բրազիլիա) մասնակիցը, ապա International Exchange Center-ը կարող է իրականացնել ձեր նվիրական երազանքը։ Նաեւ տվյալ ցուցակի էկզոտիկ առաջարկներից կարելի է նշել՝ Բոժոլե Նուվոյի տոնը (Ֆրանսիայում նոր գինու բերքի համտես), Սեւիլյայի գարնանային տոնավաճառը (Իսպանիա, աշխարհի ամենահայտնի եւ օրիգինալ տոնավաճառներից մեկը), Ամստերդամում նոր տարին (այստեղ մեկնաբանություններն ավելորդ են), գարեջրի տոնը՝ Օկտոբերֆեստը (Մյունխենում կամ Բավարիայում), եւ սա դեռ ամենը չէ։ Ի՞նչ կարելի է այստեղ ասել։ Կարծում եմ՝ յուրաքանչյուրը կգտնի այն, ինչ ուզում է, որքան էլ պահանջկոտ լինի։
Այս մտքերի մեջ ես նույնիսկ չնկատեցի, որ կինս վաղուց կանգնած է կողքիս եւ նույնպես նայում է գործակալության ցուցանակին՝ ձեռքին թեյի բաժակ։
-
Լսիր, արի այս ամանորյա արձակուրդներին գնանք ԱՄՆ, նոր տարին դիմավորենք այնտեղ, ընկերների հետ միասին, ինչ-որ տեղ Լաս Վեգասում։
-
Վատ գաղափար չէ, սիրելիս։