Ծովի ու օվկիանոսի այն կողմ,

Մեզ այստեղից չի երեւում...

Կղզի կա եւ շատ գեղեցիկ,

Պարզապես – Աստծո շնորհ!

Քոլումբոսը նավով ճանապարհորդում էր եւ հանկարծ նկատեց:

Կանաչություն, լեռներ եւ մառախուղ...

Նա այս աշխարհում առաջինն էր,

Որ բացահայտել էր՝ դեռ չգիտեր!

Տարիներ էին անցնում, անգամ դարեր...

Զարմանալի երկիրը մեծանում էր!

Նույնիսկ Քոլումբոսը չի գիտակցում,

Ինչը բացահայտել է աշխարհին – դրախտ!

Կյանքը Ամերիկայում հրաշալի է,

Երջանիկ է այն, ով այնտեղ է ապրում!

Ամենը երեւում է պարզապես դեմքերին –

Ժողովուրդը ժպտում է!

Տ natürlich հեռու է, իհարկե...

Մեկպես միայն կարելի է թռչել,

Բայց միշտ եղել են խոչընդոտներ –

Պետք է հանգիստ զգալ տրտՄԱՆ...

Ով կհասեցնի մեզ? Ով կկարողանա?

Բացել բոլոր պատնեշները!

Աշխարհը դարձնել մատչելի, մոտիկ...

Թող բոլորը նրան տեսնեն!!!

Եվ գտան նրանք նման մարդիկ,

Խոր, խոր խոնարհում ձեզ!

Ոչ, ոք մեզ չի դատապարտի,

Մենք թռչում ենք արտերկիր!:)

Բոլոր համակարգերը պարզ դարձան:

Պասպորտ, վիզա, ինքնաթիռ...

Եվ ինչի մասին է ո՛վ հոգ կտանի?

Կյանքը շարժվում է առաջ!

Եվ փոխանակում! – ամեն ինչ շատ պարզ է,

Մենք Ռուսաստանի ուսանողներ ենք,

Մեզ գաշում է տիեզերքի անվերջությունը,

Մենք լեզուներ ենք ուսումնասիրում!

Երկանք գնում ենք հաղորդվելու,

Բացել ուղեղն ու փորձը...

Մեգապոլիսում ապրել,

Մեր Ամերիկան բացահայտել!!!

Ամերիկացիներ գալիս են մեզ մոտ,

Լեզու եւ պարի համար սովորելու...

Ձյունը տեսնել եւ Մոսկվան –

Հինը եւ գեղեցկությունը!

Դա նրանց օգտակար է, մեզ համար պատիվ է,

Եվ գործընթացը անշրջելի է!

Բոլոր ուսանողներին կլինի տեղ –

Մենք EXCHANGE-ով կթռնենք!!!

Պատկերացնում եմ՝ կմնան տարիներ...

Տասը, գուցե քսան տարի...

Ի՞նչ կլինի մոլորակի վրա???

Կկամ մենք ճամփորդենք թե ոչ?

Այս կապերը չեն ջնջվի!!!

Հետաքրքրասիրությունը չի հանգի...

Գուցե մեզ համար սահմանները մաքրենք!?

Արդյոք մեկ լեզու ընդունենք!?

Որպեսզի թռչել, լողալ եւ ճանապարհորդել...

Միասնական պասպորտներով!

Եվ երբ ժպտում देखते ես –

Որոշիր ինքդ էլ պատասխանել ժպիտով!

Մենք մեծանում ենք՝ փոխելով աշխարհը,

Առաջընթացը մեզ չի վախեցնում!

Մենք ապրում եւ սպասում ենք –

EXCHANGE-ից մեծ հրաշքների!!!