Արդեն չգիտեմ էլ, թե որքան ժամանակ է անցել իմ նախորդ գրառումից։ Հիմա, մաշված կոշիկներս մի կողմ նետած, գնացքում եմ, տուն եմ վերադառնում Մոնտաուկից (NY նահանգի ամենածայրակետից) կես ժամվա հեռավորության վրա։ Դժվար է պատկերացնել ավելի տարօրինակ ճանապարհորդություն, քան այն, ինչ մենք կատարեցինք։ Այսօրվա համար մենք, ինչպես միշտ, մեծ պլաններ ունեինք, բայց դրանց իրականացման մասին պատմությունը մի փոքր կհետաձգեմ։

Սկզբի համար ասեմ, որ մենք անցել ենք Նյու Յորքի եւ նրա բոլոր շրջակայքի անթիվ-անհամար փողոցներով, պողոտաներով, թաղամասերով։ Հիմնականում անզգուշության պատճառով հայտնվել ենք ամենահեռավոր, հանգիստ եւ հարմարավետ թաղամասերում, որտեղ երբեմն կան անտառներով եւ դաշտերով շրջապատված միայնակ տներ։ Ինչպես իմ դասախոսներից մեկը սիրում է ասել, մենք Նյու Յորքը ուսումնասիրել ենք մինչեւ վերջին մանրուքը, թեեւ շատ հայտնի վայրերում չենք եղել։ Հասել ենք կեղտոտ Հարավային Բրոնքս, Հարլեմ, որը այնքան էլ հանցավոր չի թվում, որքան սիրում են ասել, Քուինս՝ իր միատեսակ տներով եւ փողոցներով, հանգիստ եւ համեստ Սթեյթեն Այլենդի հարավ, ոտքով անցել ենք բազմազան Բրուքլինը, էլ չեմ խոսում հենց Մանհեթենի մասին։

Հավանաբար, մեր գլխավոր իրադարձությունը տեղացի մի ամերիկացու հետ ծանոթությունն էր, որն արդեն տարեց էր, եւ որին սկզբում մենք պարզապես ձեռքով էինք անում՝ նրա տան կողքով անցնելիս։ Մի երեկո նա մեզ հրավիրեց իր մոտ, եւ մենք սկսեցինք զրուցել։ Այնուհետեւ ավելին՝ նա անընդհատ մեզ կանչում էր իր մոտ, նվերներով ողողում, հյուրասիրում առատ ճաշով եւ աղանդերով։ Նման հյուրընկալությունը չէր դադարում զարմացնել։ Վերջերս նա ինձ տվեց իսպանացի նկարչի նկարներով մի հաստ գիրք, ես նույնիսկ ամաչեցի։

Խորհուրդ! Միգուցե մեզ է այդքան բախտ վիճակվել, բայց մենք ավելի ու ավելի ենք համոզվում, որ ամերիկացիները շատ բարյացակամ են եւ բաց նոր ծանոթությունների համար։ Շփվեք, մենք շատ նոր բան ենք իմացել ամերիկյան կյանքի եւ կենցաղի, էժան խանութների, հետաքրքիր վայրերի մասին՝ նույնիսկ մեր կոտրտված անգլերենով։ Վերջապես, մեզ նվիրեցին բազմաթիվ, բազմաթիվ հուշանվերներ J.

Կարծում եմ՝ ոչ բոլորը գիտեն, որ այստեղ գերեզմանոցներում ամբողջական էքսկուրսիաներ են անցկացնում, որոնցից մեկում մենք հասցրել ենք լինել, ճիշտ է, էքսկուրսավարը, որը մուտքի մոտ ջանասիրաբար պատմում էր մեզ տեղական տեսարժան վայրերի մասին եւ գովաբանում մեր անգլերենը, այնքան արագ էր խոսում, որ մենք ոչինչ չհասկացանք եւ պարզապես գնացինք զբոսնելու քարե բլոկների միջեւ։ Հետաքրքիր է նայել մեծ հուշարձաններին եւ եգիպտական ոճով դամբարաններին, բայց դա արագ ձանձրալի է դառնում։ Գերեզմանոցը գտնվում է Բրուքլինում, 53 Street կայարանում, N գծի վրա։

Հասցրել ենք լինել Մետրոպոլիտեն թանգարանում եւ ժամանակակից արվեստի թանգարանում (MoMa)։ Առաջինը հսկայական է, նույնիսկ ամբողջ օրվա ընթացքում չեք հասցնի դիտել կեսը, փոխարենը այստեղ հավաքված են ցուցանմուշներ ամբողջ աշխարհից՝ սկսած նույն եգիպտական դամբարաններից մինչեւ ժամանակակից ինստալյացիաներ։ MoMa-ն զգալիորեն փոքր է, այն մենք ավելի արագ անցանք, սակայն այստեղ ավելի հետաքրքիր կլինի հավանաբար ուսանողների համար, քանի որ այստեղ կարելի է գտնել մի շարք հետաքրքիր դիզայներական իրեր, լուսանկարներ, ժամանակակից ցուցադրություններ եւ այլն։ Այնտեղ ամբողջ ժամանակ ամեն կողմից լսվում են մարդկանց հուսահատ ճիչեր, առաջին անգամ դրանք լսելը զվարճալի էր J.

Եղել ենք ֆուտբոլային խաղի, տեղական Red Bulls-ի եւ հյուր անգլիական Tottenhem-ի հանդիպմանը։ Դեռ ճանապարհին (մարզադաշտը Նյու Ջերսիում է), հայտնվեցինք եվրոպացիներով լի վագոնում, որոնք ամբողջ գնացքով երգում էին։ Մարզադաշտն ինքնին հարմարավետ էր եւ հիշեցնում էր անգլիականը։ Մենք նստել էինք երկրորդ շարքում եւ խաղի սկսվելուց առաջ արդեն իրադարձությունների կենտրոնում էինք, երբ ամերիկյան օրհներգի ժամանակ մեզ ցույց էին տալիս մեծ էկրանին J Շատ խորհրդանշական է :)

Երկրպագուները ամբողջ խաղի ընթացքում հայհոյում էին, բայց իրենց պահում էին առանց ագրեսիայի, այնպես որ երկրպագուների հատված կարելի է հանգիստ գնալ (այստեղ վազելով եկել էր նաեւ մի անգլիացի երկրպագու, որին «քաղաքավարի» հայհոյում էր մարզադաշտի ամբողջ հարավային մասը)։ Մեր պլաններում կա նաեւ բեյսբոլի այցելություն (գնում ենք Mets-ի խաղին, քանի որ Yankees-ի համար ամենաէժան տոմսերը սկսվում են 90 դոլարից!)։

Ինչ վերաբերում է հուշանվերներին, ապա կարծում եմ՝ Ամերիկան չեմ հայտնագործի, եթե խորհուրդ տամ Best Buy-ը։ Իհարկե, Tayms Սքվերի շուրջ սփռված բոլոր խանութները (հազվադեպ բացառություններով) նախատեսված են հարուստ զբոսաշրջիկների համար, ոչ թե Ռուսաստանից եկած աղքատ ուսանողների։ Այնպես որ, մի տրվեք Մանհեթենի կենտրոնում ինչ-որ բան գնելու ցանկությանը, եթե վստահ չեք էժանության մեջ։

Խորհուրդ! Տեսնո՞ւմ եք հսկայական կայանատեղիով մեծ-մեծ խանութներ։ Կամ Best Buy-ի ցուցանակը։ Ահա այնտեղ են հուշանվերները։ Կա նաեւ գեղեցիկ գլամուրային մանկական խանութ ToYAz Tayms Սքվերում, այնտեղ էլ ամեն ինչ թանկ է, ավելի լավ է այնտեղ չմտնեք, այլապես դուրս կգաք այնպիսի շատ կարեւոր իրերով, ինչպիսիք են հեռադիտակը, պարանի վրա ինչ-որ դեղին ցատկող խաղալիք, բիոնիկլ-ռոբոտ եւ այլն J

Այսպիսով, կարճ՝ այսօրվա մասին։ Մենք պատրաստվում էինք այցելել Մոնտաուկ, տեսնել կետեր, հին ռանչո, փարոս, ընդհանրապես այնտեղ զբոսնել (այնտեղ նկարահանվել է իմ սիրելի ֆիլմը՝ «Մաքուր բանականության հավերժ փայլատակումը»)։ Բայց, ինչպես մեզ մոտ սովորաբար լինում է, սխալվելով ժամանակացույցի հետ, մենք անցանք ճանապարհի կեսը եւ չհասցրինք նստել այնտեղ գնացող վերջին գնացքը։ Փոխարենը մենք զբոսնեցինք մաքուր, ինչ-ինչ պատճառներով դիզայներական խանութներով լցված Բաբելոնում եւ կարողացանք հասնել մինչեւ մեկ այլ կայարան, որտեղ, լավատեսությամբ լցված, մենք ոտքով անցանք մեկ գնացքի կայարան Old Highway Montauk-ի երկայնքով՝ հանդիպելով ծառերով պատված հարուստ հողամասերի, ֆերմաների, լճերի եւ զբոսանավերի։ Ընդհանուր առմամբ, այսօր մենք ոչինչ չտեսանք J