Ապրիլի 4-ը այն օրն է, որը ես երկար կհիշեմ :) Դուք կհարցնեք ինձ. «Ի՞նչն է այդ օրվա մեջ առանձնահատուկ»։ Այդ օրը ես ստացա վիզան։ Երջանկությունս սահման չուներ։

Աշխատանքի որոնում, բազմաթիվ թղթերի լրացում, պամֆլետի անգիր անում, հարցերի պատասխանների նախապատրաստում, որոնք կարող են ինձ տալ։ Այս ամենը շատ լարված էր։ Եվ ահա եկավ այդ հուզիչ օրը։ Հավաքեցի բոլոր փաստաթղթերը, տրամադրվեցի եւ ուղեւորվեցի դեպի մետրո :) Մետրոյում հանդիպեցի Սաշային, ում աշխատավայրը նույնն էր, ինչ իմը։ Մենք միասին գնում էինք, զրուցում։ Հյուպատոսարանի մոտ հանդիպեցի նաեւ մեկ այլ աղջկա, որը նույնպես գնում էր նույն տեղը :)

Փողոցում այդ օրը շատ էլ տաք չէր։ Եվ ահա ես մտա ներս... Եվ գիտե՞ք, ամենատարօրինակը որն էր։ Ինձ համակեց լիակատար հանգստությունը։ Ես հանգիստ լրացրեցի այն, ինչ անհրաժեշտ էր, վերցրեցի քարտը եւ նստեցի սպասելու։ Երբ մոտեցա պատուհանին, հուզմունք զգացի, բայց փորձեցի պայքարել դրա դեմ։ Հյուպատոսը քարե դեմքով երիտասարդ տղա էր։ Նա ինձ շատ հարցեր տվեց։ Ինձ սկսեց թվալ, որ նա պարզապես չի ուզում վիզա տալ։ Բայց արդյունքում, 6 րոպե անց նա ինձ ասաց, որ իմ վիզան հաստատված է :) Առաջին րոպեին ես դեռ չէի գիտակցում դա, բայց հետո մարմնիս յուրաքանչյուր մասնիկը լցվեց ուրախությամբ։ Ես անչափ երջանիկ էի։

P.S. Այդ օրվա ամենազվարճալի բանը այն էր, թե ինչ տեսք ունեի :D Ընկերներս ասացին, որ պետք է հնարավորինս սարսափելի տեսք ունենամ։ Ես գտա ամենահնաոճ հագուստը, բարձր պոչ կապեցի, չէի շպարվել։ Տոպրակի մեջ դրեցի փոխնորդ հագուստ (քանի որ այդ օրը պետք է գնայի աշխատանքի, իսկ այդ տեսքով ես հաստատ չէի հայտնվի)։ Ինձ հայելու մեջ տեսնելով՝ միանգամից մտքովս անցավ, որ այսպիսի տեսքով հաստատ կտան :D Հարցազրույցից հետո վազեցի «Տերեմոկ» եւ արագ փոխվեցի) Դա շատ զվարճալի էր։

Եվ այո, ընկերներ, մի՛ վախեցեք հյուպատոսարանից։ Վստահ եղեք ձեր ուժերին, ճշմարտությունը ասեք, եւ ամեն ինչ ձեզ մոտ good կլինի :)

Անցավ մի քանի օր, եւ ես հասկացա, որ այս ամառը ինչ-որ առանձնահատուկ բան է լինելու (այստեղ ես չսխալվեցի)։

Մայրիկս եւ հայրիկս ասացին ինձ. «Վիզան ստանաս՝ միանգամից տոմսեր գնիր»։

Ի՞նչ արեցի ես։ Իհարկե, ամեն ինչ հետաձգեցի։ Մի՛ արեք այնպես, ինչպես ես :(

Վիզան ստանալու օրը ես միայն նայեցի տոմսերը։ Գտա չվերթ 22 հազարով։ Տոմսերը գնեցի միայն 2 շաբաթ անց եւ արդեն 26 հազարով :( Այդպես, ընկերներ։ Այնուամենայնիվ, 4 հազարը նույնպես գումար է :(

Հետո սկսվեց քննաշրջանի եւ իրերը հավաքելու շրջանը։ Փառք Աստծո, ինձ թույլ տվեցին քննաշրջանը հանձնել մինչեւ մայիսի 29-ը։ Բանն այն է, որ ես թռչում էի արդեն մայիսի 30-ին։ Հաջողվեց ամեն ինչ փակել ժամանակին եւ առանց պարտքերի։ Անչափ ուրախ էի :) Եվ այո, ԱՄՆ-ում դժվար է կենտրոնանալ եւ ուսման հետ կապված ինչ-որ բան անել։ Առավելագույնը հանձնեք Ռուսաստանում, քանի որ ԱՄՆ-ում դրան ժամանակ չեք ունենա։ ;)

Այսպիսով, հիմա իրերը հավաքելու մասին։ Ես ինձ հետ շատ իրեր չեմ վերցրել, մեծ մասը պատրաստ էի թողնել ԱՄՆ-ում, եթե հանկարծ այնտեղ շատ բան գնեմ։ Ձեզ էլ եմ այդպես խորհուրդ տալիս։ Անպայման ձեզ հետ վերցրեք տաք ժակետ, քանի որ շոգը շոգ, բայց ամեն ինչ էլ լինում է։ Կոշիկները անպայման հարմարավետ վերցրեք։ Եվ ելքի համար հագուստ վերցրեք, ավելորդ չի լինի։ Ես նաեւ ինձ հետ վերցրել էի շամպուններ, դիմակներ եւ այլն։ Այո, այո։ Եվ գիտե՞ք, դա ինձ փրկեց առաջին ծախսերից։ Բայց այստեղ որոշումը ձերն է։

Հիմա կցանկանայի պատասխանել հրատապ հարցին. «Որքա՞ն գումար վերցնել ձեզ հետ»։ Իմ խորհուրդը՝ 700 $։ Ինձ բախտ վիճակվեց, որ NY-ում ապրում է մորաքույրս, եւ ես մնալու տեղ ունեի։ Արդյունքում աշխատավայր ես բերեցի 400 $։ 700 $-ի մեջ լիովին կարելի է տեղավորվել, եթե շատ չշռայլեք։ Եթե, իհարկե, միանգամից ուզում եք լիարժեք զվարճանալ, ապա ավելի շատ վերցրեք։ Եվ միանգամից խորհուրդ՝ գումարը մի՛ դրեք ուղեբեռի մեջ, քանի որ դրանք հետո կարող եք այլեւս չտեսնել։ Գումարը միայն ձեռքի պայուսակում։

Եվ ահա եկավ այդ օրը։ Մայիսի 30-ի առավոտյան ժամը 9-ին ես ոտք դրեցի ինքնաթիռի մեջ, որը ինձ տեղափոխեց իմ նոր անմոռանալի կյանք, իմ 2014 թվականի լավագույն ամառը։ :)

Կցում եմ իմ Instagram-ից երկու համեստ լուսանկար։

Հետաքրքի՞ր է լսել, թե ինչպես անցավ իմ ուղեւորությունը։ Հետեւեք իմ բլոգին։ Հաջորդում դուք կիմանաք NY-ում իմ առաջին օրերի մասին, թե ուր արժե գնալ, ինչպես նաեւ այն մասին, թե ինչպես էի հասնում իմ աշխատավայր :) Ավելին՝ առաջիկայում։ Ձեզ սպասում են բազմաթիվ պատմություններ եւ լուսանկարներ։ Կհանդիպենք։ :)