Ցտեսություն, Սանկտ Պետերբուրգ

Բռնեցի ինձ այն մտքի վրա, որ արդեն Ատլանտյան օվկիանոսի մեջտեղում եմ՝ թռչում եմ ԱՄՆ։ Հետդարձի ճանապարհ չկար։ Հիշում եմ այն բառերը, որոնք սովորել եմ դպրոցում անգլերենի դասերին, փորձում եմ պատկերացնել զրույցը ամերիկացու հետ, չեմ մտածում այն մասին, որ պետք է աշխատեմ, քանի որ ուզում եմ մտածել միայն լավ բաների մասին։ Աջ կողմումս նստած է ընկերուհիս, ավելի ճիշտ՝ նա արդեն քնել է, իսկ ես նստած մտածում եմ, թե ինչի եմ ի վերջո համաձայնել։ Պատկերացրեք, երբ թռչում եք մեկ այլ մայրցամաք, անծանոթ մի վայր, լեզվին լավ չեք տիրապետում, գրպանում 400 դոլար է, իսկ առջեւում ամբողջ ամառն է, որը դուք պետք է, ինչպես այն ժամանակ էի մտածում, վերապրեք։ Այնքան անհայտ բան կա, իսկ ինքդ քեզ հանգստացնելու համար, բացի նախկին մասնակիցների պատմություններից, ուրիշ ոչինչ չկա։ Լավ, մտածեցի ես, կպարզենք, եւ ստյուարդուհուց խնդրեցի մի բաժակ նարնջի հյութ։ «Աերոֆլոտ»-ի ինքնաթիռները, ի դեպ, այն ժամանակ ինձ այնքան հարմարավետ թվացին, այնտեղ նույնիսկ հողաթափեր եւ ծածկոց էին տալիս։

Մայրիկ, ես հասա։

Այս երկար թռիչքի ժամանակ այդպես էլ չկարողացա քնել, իսկ ափսոս, քանի որ դեռ առջեւում առնվազն 16 ժամ չքնելու հեռանկարն էր։ Դուրս ենք գալիս ինքնաթիռից, որը վայրէջք կատարեց Նյու Յորք քաղաքում, եւ անմիջապես հայտնվում ենք ձմռան մեջ։ Օդորակիչների ցրտից ցնցվում եմ, ակամայից նկատում եմ, որ մաշկիս վրա «սագի մաշկ» է առաջացել, սկսում եմ փնտրել բաճկոնս, որով թռչել էի Պետերբուրգից։ Փաստաթղթերը ցույց ենք տալիս սահմանապահ ծառայության աշխատակցին, որը, ի տարբերություն մեր խիստ աշխատակիցների, ժպտում է եւ կատակում յուրաքանչյուր նոր մարդու հետ։

Առաջին հաջողությունը պատահաբար ժպտաց։ Պետերբուրգի օդանավակայանի աշխատակցուհին մեզ ասաց, որ չվերթը դեպի Բոստոն է, ուստի ուղեբեռը պետք է հանձնել միայն մեկ անգամ՝ ՍՊբ-ում, իսկ ստանալ այն կարելի է արդեն Բոստոնում։ ՆՅ-ում եւ Մոսկվայում դրա մասին անհանգստանալ պետք չէ։ Ուրախությունից եւ թեթեւացած՝ մենք գնացինք զբոսնելու օդանավակայանով եւ պատահաբար տեսանք, որ մեր ուղեբեռը վաղուց արդեն ընկած է ստացման ժապավենի վրա։ Պարզվեց, որ ՆՅ-ում այնուամենայնիվ պետք է ստանալ, ուստի բախտներս բերեց, որ նկատեցինք։

ՆՅ-ի օդանավակայանը կտրուկ տարբերվում է մերինից, այն հսկայական է, այնտեղ շատ դարպասներ կան, որոնց միջեւ գնացք է շրջում։ Երկար որոնումներից հետո մենք հասկացանք, թե ուր գնալ, եւ սկսեցինք սպասել մեր ինքնաթիռին, որը մեկնում էր 7 ժամից։ Զարմացրեց այն, որ օդանավակայանում գրեթե նստատեղեր չկային, եւ մարդիկ քնած էին հատակին կամ պարզապես քայլում էին։ Մենք երկար չքայլեցինք, որովհետեւ դրսում շատ շոգ էր եւ այնտեղ անելու բան չկար, իսկ օդանավակայանում արագ ձանձրացանք։ Արդյունքում, անհարմար, բայց այնուամենայնիվ պառկեցինք։

Կարճ քնից հետո մենք այնուամենայնիվ նստեցինք Բոստոն թռչող ինքնաթիռը, որտեղ անմիջապես ընկղմվեցինք ամերիկյան մշակույթի մեջ։ Նախաճաշին սովորական մրգերի եւ բանջարեղենի փոխարեն մեզ տվեցին չիպսերի տուփ եւ գազավորված ըմպելիք՝ ընտրությամբ։ Թռանք։

Բոստոնից մենք ուղեւորվեցինք մեր նշանակետի վերջնակետ՝ West-Yarmouth քաղաք, որտեղ պետք է ամբողջ ամառ աշխատենք բատուտների այգում։

Առաջին տպավորությունները

Ժամանելուն պես մեզ անմիջապես տեղավորեցին այն սենյակում, որտեղ ապրելու էինք, եւ ցույց տվեցին աշխատանքը։ Աշխատանքը սկզբում շատ էլ լավ թվաց։ Մենք պետք է նստեինք բատուտի սլայդի մոտ եւ երեխաներին հերթով ներս թողնեինք՝ ապահովելով շարժման անվտանգությունը։ Կարծես թե ամեն ինչ հեշտ եւ պարզ էր, այն, ինչ պետք էր։

Հաջորդ օրը ես դուրս եկա իմ առաջին աշխատանքային օրվան, որտեղ ծանոթացա բոլոր ռուս տղաների հետ, որոնք շատ շփվող եւ բարյացակամ էին։ Եվ հենց առաջին աշխատանքային օրը ես հոգնեցի իմ աշխատանքից։

Ամպամած էր, եւ այգում մարդիկ գրեթե չկային, ուստի ստիպված էի պարզապես նստել եւ նայել երկնքին։ Մի քանի անգամ գրեթե քնեցի, վեր կացա եւ քայլեցի՝ աշխուժանալու համար։ Քայլում էի այս ու այն կողմ, այն ու այս կողմ, հետո նորից նստում։ Ընդմիջմանը գնացի ընկերուհուս՝ Լյուբայի մոտ, որը մեզ համար ամերիկյան պիցցա էր գնել։ Պիցցան ինձ շատ դուր եկավ, որովհետեւ լիովին համապատասխանում էր իմ բոլոր սպասելիքներին՝ մեծ, ձգվող պանիր, տապակված՝ ամեն ինչ այնպես էր, ինչպես պետք է։ Համեղ ճաշից հետո ես նորից վերադարձա աշխատանքի, որտեղ էլ անցկացրեցի օրվա մնացած մասը։

Աշխատանքային օրվանից հետո մենք հավաքվեցինք գնալու խանութ, որը, ինչպես ասացին տղաները, մոտ էր։ Այդ «մոտ»-ը մենք անցանք 40 րոպեում, բայց արդյունքում վերջապես հասանք մեծ սուպերմարկետ։ Մտնելով առեւտրի սրահ՝ ես, ներողություն արտահայտությանս համար, «ապշեցի»։ Այնտեղ ամեն ինչ կար՝ մրգային աղցաններից մինչեւ մրգերից կտրված ֆիգուրներ, կոլայից մինչեւ ռուսական բայկալ, որն այնտեղ կոչվում է «root beer», առողջարար հացահատիկներից մինչեւ 5 կգ նաչոսի տուփեր, մի խոսքով՝ բառերով չես փոխանցի։

Գնահատելով գները՝ ես անմիջապես հասկացա, որ «մաքուր» organic food-ը զգալիորեն ավելի թանկ է սովորականից, եւ օգտակար սնվելը շատ թանկ կարժենա։ Այսպես, օրինակ, երկու խնձորն արժեր մոտ 1,75 դոլար, մեծ հատապտղային աղցանը՝ 12 դոլար, երբ խնձորի սոուսը՝ 0,99 դոլար, իսկ ինչ-որ հատապտղային հացահատիկներ՝ 3 դոլար։ Բացի այդ, անմիջապես աչքի զարնեց դարակներում ԳՄՕ մթերքների եւ արագ պատրաստման մթերքների հսկայական քանակությունը։ Դրանք ամբողջ շարքերով էին, շատ համեղ էին թվում, արժեին էլ էժան։ Ես չդիմացա եւ գնեցի։ Նաեւ մենք անմիջապես գնեցինք պաղպաղակ, որն այնտեղ պարզապես ծով էր։ Ամենալավը մրգային սառույցի տուփն է (80 հատ), որը չսառեցված վիճակում էր, կարելի էր տանը դնել եւ կամաց-կամաց լցնել սառնարանը, ինչպես փայտերը՝ բուխարու մեջ։ Հիանալի է։

Ընդհանուր առմամբ, մթերային խանութը ինձ շատ տպավորեց, ես նույնիսկ դրա մասին առանձին տեսանյութ նկարեցի, որը կարելի է դիտել ստորեւ նշված հղումով։ Նաեւ ձեր ուշադրությանն եմ ներկայացնում աշխատանքի մասին իմ տեսանյութը, որը նկարել եմ մի փոքր ավելի ուշ։

1. Տեսանյութ խանութի մասին;

2. Տեսանյութ ԱՄՆ-ում աշխատանքի մասին։

Մի փոքր խանութների մասին

Քանի որ խոսեցի խանութների մասին, ապա կխորանամ այս թեմայի մեջ։ ԱՄՆ-ում խանութները շատ են, իսկ դրանց տեսականին նույնիսկ Պետերբուրգից հետո ինձ միշտ զարմացնում էր։ Կա ամեն ինչ, ինչի մասին կարող եք մտածել, եւ այդ ամենը կա առնվազն 10 տարբեր տեսակներով։ Միայն Powerrade-ի 8 տարբեր համ եմ հաշվել, եւ դրանք բոլորը մեկ խանութում էին։ Բայց մեզ՝ ուսանողներիս, միշտ հետաքրքրում էր տեխնիկայի եւ հագուստի հարցը։

Պատմեմ առաջինի մասին։ ԱՄՆ-ում էլեկտրոնիկան նույնպես շատ է, եւ այն դուրս է գալիս զգալիորեն ավելի շուտ, քան Ռուսաստանում։ Կենցաղային տեխնիկայի բրենդների մեծ մասը նրանցն են՝ ամերիկյան։ Հեռախոսների վերաբերյալ կարող եմ ասել, որ iPhone-ի կամ Apple-ի այլ տեխնիկայի վրա մեծ զեղչեր չեմ նկատել։ Ոչ, իհարկե, այն ավելի էժան է, քան մեզ մոտ, բայց, օրինակ, ինձ համար՝ Սանկտ Պետերբուրգի բնակչիս համար, ավելի շահավետ կլիներ գնալ Ֆինլանդիա եւ այնտեղ գնել նույն iPhone-ը՝ հետագայում ինվոյսի վերադարձով։ Էլեկտրոնիկայի այլ ֆիրմաների վերաբերյալ ոչինչ էական չեմ կարող ասել, բայց ընդհանուր առմամբ, ինձ թվաց, որ գները շատ չեն տարբերվում։

Հագուստի հարցերում ամեն ինչ բոլորովին այլ է, այստեղ կարելի է այն գնել շատ եւ էժան, բայց մեկ փոքր վերապահումով՝ եթե լավ փնտրես։ Այո, այո, հենց փնտրես, մտնելով Nike-ի պաշտոնական խանութ՝ գները կլինեն այնպիսին, ինչպիսին Ռուսաստանում, կամ գուցե նույնիսկ ավելի թանկ։ Սա գիտակցելով՝ ես սկսեցի փնտրել ավելի էժան գնելու ուղիներ։

Առաջին եղանակը ինտերնետով գնումներն են։ Որքան էլ բանալ հնչի, բայց հենց այս եղանակն է ամենաէժանը եւ աշխատողը՝ երկու գործոնների շնորհիվ՝ առաքում եւ մրցակցություն։ Առաքումը ԱՄՆ-ում իսկապես շատ արագ է եւ էժան, հիշում եմ, թե ինչպես պատվիրեցի Puma կոշիկներ LA, CA-ից, եւ 4 օր հետո դրանք արդեն ինձ մոտ էին՝ իմ գյուղում։ Փոստը աշխատում է շատ բարձր մակարդակով, եւ նույնիսկ եթե իրը ձեզ չի սազում, այն հանձնելը շատ հեշտ է։ Պետք է պարզապես գնալ փոստ եւ տալ վերադարձի թուղթը՝ վերջ։ Ոչ մի անգլերենով թղթերի լրացում, ոչ մի տուփեր կամ վճարումներ, ինձնից այն ժամանակ նույնիսկ անձնագիր չպահանջեցին։ Բացի այդ, նույն իրը կարելի է գնել հարյուրավոր տարբեր խանութներում։ Ուստի կցանկանայի ձեզ խորհուրդ տալ չկենտրոնանալ ընկերության պաշտոնական կայքի, Amazon-ի եւ eBay-ի վրա, այլ փնտրել ամենուր։ Թեեւ հաճախ նույնիսկ Amazon-ում, վաճառողների միջեւ մրցակցության շնորհիվ, զեղչերը լինում են լուրջ։

Ստորեւ կբերեմ այն իրերի որոշ լուսանկարներ, որոնք հաջողվեց էժան գնել։

TH բաճկոն 40 դոլարով։

Ճամպրուկ, որը գնել եմ 30 դոլարով Amazon-ից այն պատճառով, որ դրա վրա քերծվածքներ կային։

Երկրորդ եղանակը ֆիզիկական խանութում օֆլայն գնումն է։ Ո՞րն է այս եղանակի թերությունը։ Առաջին եւ ամենակարեւորը՝ հարմար դիսկաունտերը կարող է պարզապես մոտակայքում չլինել։ Երկրորդը՝ անկանխատեսելիությունը։ Մտնելով խանութ՝ դուք չգիտեք, թե ինչ է ձեզ սպասվում՝ կամ հիանալի նորաձեւ կոշիկներ, կամ դատարկ դարակներ։ Ուստի, անհրաժեշտ իրերը գնելու համար երբեմն կարելի է շատ ժամանակ ծախսել։ Բայց Calvin Klein, Tommy Hilfiger եւ այլ ֆիրմային իրերի գները հաճախ լինում են շատ ցածր։

Ահա, օրինակ, իմ զամբյուղը այն իրերի, որոնք գնել եմ օֆլայն խանութում 60 դոլարով։ Սա շատ էժան է, եթե հաշվի առնենք, որ այստեղ կան եւ՛ CK, եւ՛ Levi's, եւ՛ այլ ֆիրմաներ։

Նաեւ կցանկանայի ձեզ խորհուրդ տալ գնումները հետոյի չթողնել, ինչպես արեցի ես։ Ապրելով գրեթե ամբողջ ամառը փոքր քաղաքում՝ Հայանիսում, ես շատ իրեր չգնեցի՝ հույս ունենալով, որ ՆՅ-ում կգնեմ եւ՛ ավելի էժան, եւ՛ ավելի մեծ քանակությամբ։ Բայց, շրջելով Նյու Յորքի խանութներով՝ ես արագ հասկացա, որ այնտեղ ոչինչ չեմ գնելու, որովհետեւ բոլոր դարակները դատարկ էին, կամ իմ չափսը չկար, կամ պարզապես ավելի թանկ էր։ Ուստի պետք չէ այս հարցը թողնել հետոյի։

Ամփոփելով՝ կցանկանայի ասել, որ պետք է համեմատել գները եւ՛ ինտերնետում, եւ՛ սովորական խանութներում։ Որովհետեւ նույնիսկ մեծ ճամպրուկը, որը տեղադրել եմ վերեւում, ես ինտերնետում գնել եմ շատ ավելի էժան, թեեւ կթվար, թե առաքումը պետք է թանկ լիներ։ Ընտրությունը միշտ ձերն է, գլխավորը հիշեք, որ օֆլայն եւ օնլայն սպասարկումը նույնն է եւ գտնվում է շատ բարձր մակարդակի վրա։

Իմ սիրելի օֆլայն խանութներն են դարձել՝ Sears-ը եւ Marshalls-ը։

!Շարունակելի!

http://savefrom.net/?url=https%3A%2F%2Fyoutu.be%2FjRwq9vz5oXg&utm_source=chameleon&utm_medium=extensions&utm_campaign=link_modifier

http://savefrom.net/?url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DsC1kI4rJv6w&utm_source=chameleon&utm_medium=extensions&utm_campaign=link_modifier