«Ի՞նչ է նշանակում՝ նորի՞ց ես գնում այնտեղ, Վիոլ»,- ասում էին ինձ ԲՈԼՈՐԸ։

Ես հենց այն մարդն եմ, որը Կալինինգրադի օդանավակայանում ինքնաթիռի աստիճաններից իջնելիս արդեն մտածում է. «Այսպես... վաղը գնում եմ գործակալություն՝ հաջորդ ամառվա համար հայտ ներկայացնելու»։

Ախտորոշումը պարզ է։ Բարեւ, ես Վիոլան եմ եւ ունեմ ամերիկամոլություն։

Ամեն ինչ սկսվեց շատ գեղեցիկ։ Գնամ, տեսնեմ, թե վերջապես ի՞նչ կա օվկիանոսից այն կողմ։ Դե, նայեք, թե ինչպես էի ես այն ժամանակ պատկերացնում Արեւմուտքը։ Օ՜, այդ կարծրատիպերի զանգվածը՝ «բոլոր ամերիկացիները ուտում են Մակդոնալդսում, իսկ նախաճաշին միայն դոնաթներ են, կամ էլ՝ փաթիլներ։ Այս ամենը լվացվում է Կոկա-Կոլայով կամ Սթարբաքսի սուրճով, իհարկե»։ Երեք տարի առաջ սա այն ամբողջ տեղեկատվությունն էր, որով ես տիրապետում էի աղմկահարույց նահանգների մասին։

Ընկերնե՛ր, ուշադրություն։ Ես երբեք չեմ կարողանա շարադրել այն իրականությունը, որում ապրել եմ երեք ամառ անընդմեջ։ Հիմա իմ կյանքում եկել է այն պահը, երբ անձնական տվյալները լրացնելիս «Ձեր հասցեն» տողում ձեռքս ակամա սկսում է գրել «Նանտակետ, Մասաչուսեթս»։ Ինչո՞ւ։ Որովհետեւ տարվա չորս ամիսը այս վայրը եղել է իմ տունը օվկիանոսից այն կողմ։ Երեք տարի անընդմեջ ես հայտնվում էի այդ կղզու գլխավոր փողոցում եւ արցունքներն աչքերիս ասում էի. «Ես վերադարձա... ես նորից այստեղ եմ»։

Այո՛, այն կախվածություն է առաջացնում։ Այո՛, գրավում են այն բոլոր հնարավորությունները, որոնք բացվում են քո առջեւ այդ երկրում։

Սկսած անհավանական մատչելի առեւտրային ինդուստրիայից, որի ներկայացուցիչները պատրաստ են քեզ առաքել ցանկացած բան եւ ցանկացած ժամանակ։ Ես, իհարկե, նկատի ունեմ առցանց գնումները, որոնք ինձ կողքով չանցան։ «Տիպիկ աղջիկ»,- կասեք դուք։ Ոչ, ես պարզապես օգտվում էի պահից։ Որքա՜ն դժվարություններ եմ ես վերապրել Ռուսաստանի փոստի հետ՝ փորձելով ձեռք բերել փափագելի բրենդային իրերն ու կոսմետիկան, որոնք իմ հարազատ քաղաքում չես գտնի... սարսափելի է հիշել։ Ամերիկայում նման գործերը այնքան են հղկված, որ չես կարող չուրախանալ, թեեւ չես կարող վաստակել այդ բոլոր գնումների համար։ Օգտակար լինելու համար, այլ ոչ թե պարզապես շատախոսելու, ուզում եմ աղջիկներին եւ տղաներին մի քանի կայք խորհուրդ տալ։ 6pm, Lulus, Zappos եւ Sephora կայքերում միշտ կգտնվեն հիանալի առաջարկներ։

Այնուհետեւ, ուղղակիորեն ասում եմ ձեզ, թե ինչ սպասել ձեր լեզվական կարողություններից։ Որպեսզի հասկանաք, իմ նախապատմությունը այս առումով բավականին լավն էր։ Միշտ ջանասիրաբար զբաղվել եմ անգլերենով, լավ հանձնել եմ միջազգային ձեւաչափի քննություններ եւ նահանգներ այցելելուց առաջ եղել եմ անգլախոս երկրներում։ Իսկ հիմա խոստովանություն... իմ առաջին Work and Travel USA-ին ես շնորհակալ եմ նրա համար, որ հասկացա, թե որքան անօգուտ են մեր գիտելիքները առանց պրակտիկայի։ Այդ բոլոր present եւ past tenses-ները, իսկ առավել եւս present perfect-ը եւ այլն, ոչ մեկին պետք չեն, երբ քո բառապաշարը սակավ է, կամ երբ դու, սկզբունքորեն, երբեք չես պրակտիկացրել քո խոսակցականը։ Պարզապես խոսել եւ նորից խոսել։

Փաստ համար 1. Ես հասկանում էի բոլորին եւ ամեն ինչ։

Փաստ համար 2. Ինձ չէր հասկանում ոչ ոք։

Շեշտադրում։ Անհամաձայնեցված խոսք։ Ահա թե ինչ էի ես նկատում ինձ մոտ Ամերիկայում առաջին ամսվա ընթացքում։ Իսկ կարծում էի, թե ինչպես սկսեմ դուրս տալ՝ չես կանգնեցնի։ Պրակտիկան փրկեց։ Իմ շրջապատում չկային ռուսախոսներ, ընդհանրապես ոչ մի մարդ։ Այնպես որ, մի քանի շաբաթից սկսեցի խոսել ինչպես հարկն է։ Եվ դուք կխոսեք։ Եվ ամեն ինչ կստացվի։

«Օ՜, կգնամ Ամերիկա եւ հետո կունենամ ամերիկացի ընկերներ»,- մտածում ենք մենք։ Եվ կունենաք։ Եվ, այո՛, նրանք այնքան ընկերասեր են, որքան ձեզ պատմում են ձեր ծանոթները։ Այո՛, նրանք միշտ կողջունեն եւ կմաղթեն լավ օր։ Այո՛, դա է մենթալիտետը, եւ ոչ միշտ է նրանց բարյացակամությունը անկեղծ։ Բայց այս ամենը արվում է լավ դրդապատճառով եւ չի կարող չշոյել։ Եկեք անկեղծ լինենք հիմա... շատ ավելի հաճելի է տեսնել ձյունաճերմակ ժպիտներ, քան նրանց մռայլ դեմքերը ամեն օր մետրոյում եւ ավտոբուսներում։ Կարծում եմ՝ հասկացաք ակնարկս... ավաղ, սա այն է, ինչ շատ կցանկանայի տեսնել մեր երկրում։ Ամեն անգամ ամերիկյան ամառից հետո Մոսկվայի օդանավակայան ժամանելիս հենց սա է վայրկենապես աչքի զարնում։ Հետո ինքդ էլ չես նկատում, թե ինչպես ժպիտը փոխարինվում է հակառակ սմայլիկով։

Ի՞նչ հաջորդ հնարավորություն։ Աշխատանք եւ անփոխարինելի փորձ։ Իրոք, ծրագիրը այնպես է կազմակերպված, որ մենք հաճախ աշխատանքի ենք անցնում սպասարկման ոլորտում, եւ այնուամենայնիվ, մեր ներդրումն ենք ունենում ամերիկյան բիզնեսի զարգացման գործում։ Անձամբ ես ռեստորանային բիզնեսին նայեցի մեկ այլ կողմից։ Սա ինձ համար մեծ բացահայտում դարձավ։ Ես գաղափար չունեի, որ բացի նրանից, որ սեղանը սպասարկում են մատուցողները, նրանց օգնության համար պահանջվում են եւս երկու հոգի, որոնց պաշտոնները կոչվում են «foodrunner» եւ «busser»։ Եթե շատ ուժեղ չափազանցնենք, ապա դա կարելի է մեկնաբանել որպես «բեր եւ տար ափսեն»։ Եվս մեկ անգամ նշեմ, որ պարզեցրել եմ պարտականությունները մինչեւ անհնարինություն, որպեսզի մոտավորապես ցույց տամ, թե ինչի մասին է խոսքը։ Այլապես ինձ համար էլ վիրավորական կլիներ, եթե ինչ-որ մեկը ասեր. «Օ՜, դե մտածեցիր, դու այնտեղ սեղանից հավաքում էիր եւ ջուր էիր լցնում, չէ՞ որ մատուցող չէիր»։ Այս բոլոր պաշտոնների պատասխանատվությունը բավական է՝ ստուգված է իմ վրա։ Այսպիսով, հենց հնարավորությունը կայանում է նրանում, որ դու կարող ես աճել, այլ ոչ թե պարզապես գումար վաստակել եւ ճանապարհորդել՝ լինելով Work and Travel USA ծրագրի մասնակից։ Յուրաքանչյուր նոր սեզոն ես սկսում էի նոր պաշտոնից եւ, ստանալով մատուցողի աշխատանքը, հասկացա, թե որքան դժվար եւ երկար ճանապարհ եմ անցել։ Իսկ ամենակարեւորը՝ թե որքան եմ ես փոխվել եւ աճել։

Սա կյանքի դպրոցի պես է։ Սա ինչ-որ չափով բանակի պես է։ Միայն թե տղաները ինձ ասում են, որ բանակից երբեմն այնքան է ուզվում փախչել, եւ մեկ տարին շատ էլ բավարար է։ Իսկ ահա Work and Travel USA-ից երբեք չես հոգնում։

Ես ուզում եմ ավարտել կոչով։ Ես ուզում եմ ձեզ հասցնել մեկ պարզ միտք՝ լքելով ձեր հարմարավետության գոտին՝ դուք պարզապես ձեր աչքերին չեք հավատա, թե ինչ ձեռք կբերեք... Երեք տարի առաջ իմ մտքով անգամ չէր անցնի, որ ես հարյուրավոր ընկերներ եւ մտերիմներ ձեռք կբերեմ մեկ այլ մայրցամաքում։ Ես չէի էլ կարող երազել կանգնել այն ճանապարհին, որում հայտնվել եմ հիմա։ Հնարավորի եւ անհնարինի սահմանները ջնջվում են։ Եվրոպայով ճանապարհորդությունները դառնում են մանրուք, եւ ձեզ այլեւս չեն վախեցնում ոչ Վիետնամի վայրի արկածները Ասիայում, ոչ էլ ինչ-որ ինքնաբուխ ուղեւորություններ դեպի Աֆրիկա՝ այն նույն ռեստորանի ձեր գործընկերների հետ, որտեղ դուք աշխատել եք, որովհետեւ դարձել եք Work and Travel USA ծրագրի մասնակից։ Եթե դուք մինչեւ հիմա չեք գուգլել ձեր քաղաքի գործակալության հասցեն, ապա դրա համար կարող են լինել միայն երկու պատճառ՝ ձեր էլեկտրականությունը հանկարծակի անջատվել է, կամ դուք ԱՐԴԵՆ հայտ եք ներկայացրել ծրագրին։

Հ.Գ. Մի փոքր նախանձում եմ նրանց, ովքեր առաջին անգամ կմեկնեն Work and Travel USA։ Երբ ես առաջին անգամ լսեցի իրական ամերիկյան խոսքը եւ տեսա երկնաքերերի այդ ջունգլիները, գլխումս պայթյուն տեղի ունեցավ։ Գլխավորը՝ զգույշ եղեք եւ մի մոռացեք, թե ումից եք խորհուրդներ ստացել։ Ես կարող եմ հիշեցնել... բարեւ, ես Վիոլան եմ եւ ես ամերիկամոլ եմ։