• Դե ինչ,
  ինչպե՞ս անցավ ուղեւորությունը։

• Էմմ... լավ։

• Իսկ ինչպիսի՞ն են նրանք այնտեղ՝ այդ ամերիկացիները։

• Նորմալ։

Արդեն գրեթե 3 ամիս է, ինչ ես նման երկխոսություններ եմ վարում բոլոր նրանց հետ, ովքեր հետեւում են ինձ Instagram-ում։ Անկեղծ ասած, ես պարզապես չգիտեմ, թե որտեղից սկսել պատմությունս եւ ինչպես պատասխանել այնպիսի հարցերի, ինչպիսիք են՝

Ա) Ինչո՞ւ գնացիր։ Ես չէի վերադառնա։

Բ) Նրանց մոտ ավելի լա՞վ է, քան մեզ մոտ։

Գ) Ռուսերենը չե՞ս մոռացել։

Դ) Ի՞նչ են ասում այնտեղ Պուտինի մասին։

Եվ ամեն ինչ այդ ոճով։

Չորս ամսվա ընթացքում այնքան պատմություններ են կուտակվել, որ սարսափելի է մտածելը։ Պարզապես մի բան է 14 օրով արձակուրդ գնալը, որտեղ հյուրանոցը ամրագրված է, ռեստորանում քեզ համար ընթրիք են պատրաստում, իսկ լողափում քո համարի համար «ամրագրված» է շեզլոնգ։ Եվ մի փոքր այլ բան է՝ միայնակ թռչել օտար երկիր եւ առաջին 14 օրը չիմանալ, թե որտեղ ես ապրելու, ինչ ես ուտելու եւ ինչպես ընդհանրապես շփվել այն մարդկանց հետ, ովքեր միշտ ժպտում են եւ հարցնում, թե ինչպես են գործերդ (այո, դուք ծանոթ չեք, բայց դա չի փոխում իրավիճակը)։

Chap.1: «Ready. Steady... Smile»

Հավանաբար, յուրաքանչյուրը գոնե մեկ անգամ լսել է, թե որքան կենսուրախ մարդիկ են ապրում օվկիանոսից այն կողմ։ Կարելի է, իհարկե, որքան ուզում եք խոսել այն մասին, որ այդ ամենը կեղծավորություն է եւ սուտ, եւ որ «ժպտալով դեմքիդ՝ նրանք մի օր քար կնետեն մեջքիդ»։ Դե ինչ... Հնարավոր է՝ դա ճիշտ է, բայց ուրախ դեմքեր տեսնելը միեւնույն է հաճելի է։ Իսկ քարեր, փառք Աստծո, ոչ ոք ինձ չի նետել։ Այնուամենայնիվ, եթե դուք, օրինակ, Ռուսաստանից եք, պատրաստ եղեք «փոքրիկ շոկ» ապրել Ամերիկայի փողոցներում գոհ դեմքերի ահռելի քանակից։

Chap.2: I’m so sorry!

Նրանք միշտ ներողություն են խնդրում։ Ամենուր։ Պարզապես այնպես։ Ամենայն հավանականությամբ, ձեզ չեն դիպչել, չեն հրել, ոտքի չեն կոխել եւ նույնիսկ հերթում չեն շրջանցել, բայց ամեն դեպքում ավելի լավ է ներողություն խնդրել։ Ծիծաղելի են։

Իսկ նաեւ, ինչպես արդեն ասացի, ամերիկացիները միշտ հարցնում են, թե ինչպես են գործերդ։ Դա բոլորովին չի նշանակում, որ նրանք իրականում ուզում են իմանալ, թե ինչ է կատարվում ձեր կյանքում։ Հակառակը՝ «How are you?» հարցը ոչ ավելին է, քան ողջույնի հավելում։ Եվ վերջ։ Բայց! Եթե դուք Ռուսաստանից եք, Ամերիկա մեկնելուց առաջ օգտակար կլինի սովորել մի քանի ճիշտ պատասխան նման հարցի համար՝

· Good. And you?

· Fine. And you?

· Ok. And you?

Եվ հիշեք՝ ոչ մի ապատիա։

Chap.3: Oh, darling!

Նաեւ շատ ժամանակ է պահանջվում սովորելու համար, որ անծանոթ մարդիկ կարող են դիմել ձեզ՝ «Hi dear!» Պարզապես... Ի՞նչ «dear» (սիրելի) եմ ես քեզ։ Օլգա Ալեքսանդրովնա, խնդրում եմ։ Իսկ անվան մասին ավելի լավ է ընդհանրապես չհիշել))

• Ի՞նչ է անունդ։
• Օլյա։
• Ի՞նչ։
• Օլգա։
• Ա՜, ՕԼԳԱ։

Ընդհանուր առմամբ, եթե ստացվում էր գոնե մի բան, որը հեռավոր կերպով հիշեցնում էր անունս, ես չէի վիճում։ Չինացին ինձ անվանեց ԷԼՋԻ (LG)։ Այո-այո, հենց միկրոալիքային վառարանի պես։ Բայց դա դեռ ոչինչ։ Քսյուշան ավելի լուրջ խնդիրներ ուներ։ Այսպիսով, եթե ձեր անունը Քսենիա է, ապա Ամերիկայում ձեզ ամենայն հավանականությամբ կանվանեն՝

ա) Կիսենիա բ) Կասինիա գ) Իքսինիա դ) Քսինա ե) Սուշա

Չինացիների համար՝ ԿԱՍԻՄԻՆԱ։

Այդպես էլ ապրում էինք՝ Էլջի եւ Կասիմինա։ Ճիշտ ինչպես չինական ժողովրդական հեքիաթից։

#usatoday #tobecontinued