2017 թվականի ամառը երկրորդ ամառն էր, երբ ես մեկնեցի հրաշալի Ամերիկա Work and Travel ծրագրով։ Հետաքրքիրն այն է, որ այս ծրագրի յուրաքանչյուր մասնակցի սպասում է իր սեփական, յուրահատուկ եւ անկրկնելի փորձը։ Նույնիսկ եթե դուք ընկերոջ հետ մեկնել եք նույն վայրը, շուրջբոլորը կատարվող ամեն ինչի նկատմամբ ձեր հայացքները կլինեն ձեր սեփականը, ինչը նշանակում է, որ տպավորությունները նույնպես տարբեր կլինեն...
2016 թվականի ամռանը ես մեկնեցի հեռավոր, բայց զարմանալիորեն գեղեցիկ Կոլորադո նահանգ։ Այդ տարվա փորձի մասին շատ բան չեմ ուզում ասել, որովհետեւ ինձ համար, ընդհանուր առմամբ, այն այնքան էլ հաջող չէր, որքան այս տարի ստացած փորձը։ Առաջին իսկ գիշերը, երբ ես ժամանեցի Դենվեր եւ մեկնեցի լեռներում գտնվող իմ փոքրիկ քաղաքը, այս նահանգը գերեց ինձ իր աստղալից երկնքով։ Ես նախկինում երբեք նման երկինք չէի տեսել։ Իսկ առավոտյան, տնակիցս դուրս գալով, ես տեսա գեղատեսիլ մի պատկեր՝ վառ կապույտ երկինք, սպիտակ փափուկ ամպեր, խորը կապույտ լիճ եւ հսկայական լեռներ, որոնք շրջապատում էին ինձ ամենուր։ Ես անկասկած հիացած էի այդ վայրով եւ անպայման խորհուրդ կտայի բոլորին այցելել այն։ Սակայն ամռան ընթացքում ես հասկացա, որ սիրում եմ բնությունը, բայց ոչ այնքան, որ պատրաստ լինեմ առանց ցավի հաղթահարել քաղաքակրթությունից երկարատեւ բաժանումը։
Այո, ես վստահ եմ, որ մարդիկ բաժանվում են երկու տեսակի՝ նրանք, ովքեր պաշտում են բնությունը եւ պատրաստ են հավերժ ժամանակ անցկացնել դրսում, եւ նրանք, ովքեր նույնպես սիրում են բնությունը, բայց դրա հետ երկարատեւ շփման դեպքում սկսում են կարոտել քաղաքային կյանքը, որտեղ լիքն է զվարճանքներով՝ կինոթատրոններ, թատրոններ, սրճարաններ, ռեստորաններ, փաբեր եւ բարեր։
Նաեւ չեմ կարող ասել, որ ինձ շատ է բախտ վիճակվել ղեկավարիս հետ։ Մենք հաճախ էինք տարաձայնություններ ունենում, քանի որ նա նախապես չէր զգուշացնում մեր հանգստյան օրերի մասին եւ չէր տալիս դրանք այն ժամանակ, երբ մենք էինք ուզում։ Housekeeping աշխատանքը բավականին բարդ է, եւ առանց հանգստյան օրերի աշխատելը դժվար էր, արդեն ամռան կեսին իմ առողջությունը վատացավ (քիմիկատների նկատմամբ ալերգիայի պատճառով, որոնց հետ պետք էր աշխատել)։ Սակայն այս բոլոր հարցերն ու խնդիրները լուծելուն օգնեց հովանավորը, որը միշտ կապի մեջ է, եւ ումից պետք չէ վախենալ օգնություն խնդրելուց։
Ինձ համար անհարմարության եւս մեկ գործոն էր շփման պակասը, քանի որ ինձ հետ ապրում եւ աշխատում էր ընդամենը մեկ J-1 ուսանող՝ զվարճալի թուրք աղջիկ Էյջեմը։ Թեեւ մենք նրա հետ ընդհանուր լեզու գտանք, այնուամենայնիվ, հաճախ էինք ցանկանում ժամանակ անցկացնել մեզ նման ուրախ ընկերների հետ։ Բայց մեզ չէր հաջողվում դա իրականացնել, քանի որ մենք ապրում էինք մոտակա քաղաքից հեռու, որտեղ, ի դեպ, J-1 ուսանողները շատ էին։ Սակայն մեր բախտը բերեց աշխատավայրում մեր ամերիկացի գործընկերուհու հետ, որը հրաշալի մարդ էր։ Այդ աղջիկը այնքան բարի էր մեզ հետ, նա հաճախ մեզ իր մեքենայով տանում էր մթերք գնելու, հրավիրում էր իր տուն, ինձ տվեց իր հեծանիվը ամբողջ ամռան համար, իսկ մի անգամ, ծանր աշխատանքային օրվանից հետո, նույնիսկ ինքը պատրաստեց եւ բերեց մեզ նախաճաշի համար նրբաբլիթներ։ Ընդհանուր առմամբ, եթե խոսենք Կոլորադո կատարած ճամփորդությանս դրական կողմերի մասին, ապա դրանք երկու նոր հրաշալի ընկերուհիներն են, վայրի բնության գեղեցկությունից ստացած էսթետիկ հաճույքը եւ, իհարկե, անգլերենիս բարելավումը, ինչը ինձ համար՝ որպես թարգմանչի, անկասկած կարեւոր է, քանի որ այնտեղ անցկացրած ողջ ժամանակահատվածում ես չեմ հանդիպել ոչ մի ռուսախոս մարդու, այլ շփվել եմ միայն անգլերենով, ի՞նչ ասեմ, վերջում ես նույնիսկ սկսել էի մտածել անգլերենով։
Ուստի խորհուրդ եմ տալիս ձեզ, նախ եւ առաջ, ընտրել այնպիսի նահանգներ, որոնք ձեզ հաստատ բավարարում են բոլոր պարամետրերով, հարցաթերթիկում ընտրել միայն այն աշխատանքը, որը դուք բարոյապես եւ ֆիզիկապես պատրաստ եք կատարել ամբողջ ամառ, եւ ինչ-որ բան լինելու դեպքում մի վախեցեք դիմել հովանավորին՝ վիճելի հարցերը լուծելու համար։
Քանի որ ինձ բախտ վիճակվեց երկրորդ տարին անընդմեջ վիզա ստանալ եւ մեկնել այլ վայր, հիմա ես ունեմ համեմատելու բան։ Եվ, ի դեպ, լինելով անուղղելի լավատես, նույնիսկ Կոլորադոյի ամռան ընդհանուր պատկերին չնայած, կես տարի անց ես ինչ-որ դրական բան գտա այդ փորձի մեջ, որը ինձ չէր բավարարել։ Չէ՞ որ դեսպանատան հարցազրույցի ժամանակ դեսպանն ինձ ասաց. «Ցավում եմ... որ անցյալ ամառ դուք անհաջող փորձ եք ունեցել, հուսով եմ, որ այս ամառ ամեն ինչ բոլորովին այլ կլինի։ Ես հաստատում եմ ձեր վիզան»։ Եվ նա բացարձակապես ճիշտ էր։ :)