Ժամանակը անխուսափաբար առաջ է վազում,
Եվ ամբողջ աշխարհը կատաղի արագությամբ է փոխվում.
Ահա էլ 39-րդ տարին
Ելնում է եթերից՝ տպավորիչ լուրով..
«Այս տարի Ամերիկան վերջնականապես մտցնում է առանց վիզային ռեժիմ Ռուսաստանի Դաշնության նկատմամբ. Քաղաքագետները թափ են տալիս ձեռքերը եւ դեմագոգիաներ, իսկ տուրիստական գործակալությունները պայքարում են հսկայական զբոսաշրջիկների հոսքի շոկից, որոնք երազում են հայտնվել Միացյալ Նահանգներում»...
Նորությունների հաղորդչի ձայնը կադրում զուրկ էր բոլոր հույզերից – նրա համար սա ընդամենը հաջորդ բում-լուրը էր, որը պետք է պատմել, ընդամենը իր աշխատանքը. Այո, դրսում 39-րդ տարի է, եւ մենք դեռ նույնքան կախված ենք հեռուստացույցից. Հա.
Ինչ-որ բան կմնա հավերժ անփոփոխ.
Լուր. Դա վաղուց այլեւս նորություն չէ. Ամենաքիչը՝ ոչ ինձ համար. IEC-ի տղաները դեռ երեք օր առաջ գրել էին դրա մասին իրենց հավելվածում. Ոչ մի խնդիր վիզայի եւ անձնագրերի հետ – նույնիսկ եթե հիմա դա ընդամենը չիպն է մատում.
Քիչ խնդիրներ – ավելի շատ ժամանակ լեզուն մարզելու համար.
Չեմ պատկերացնում, թե մարդիկ վաղուց ինչպես էին ուսումնասիրում օտար լեզուներ – այս բոլոր խորհուրդները՝ ոմանք ասում են «լսեք երգեր եւ դիտեք ֆիլմեր բնօրինակով», թվում են այնքան կասկածելի: Այժմ ամեն ինչ շատ ավելի հեշտ եւ շատ ավելի հետաքրքիր է, շնորհակալություն լեռնռումներին. Տարածք, որտեղ դու մեկ առ մեկ ես Ֆրեդդի Մերկյուրիի հոլոգրամայի հետ եւ կարող ես նրան ցանկացած հարց ուղղել. Կամ Անգլիայի թագավորին, կամ Էնջելինա Ջոլիիին – իսկապես՝ ցանկացած մեկին. Համաձայն լինեք, դա իսկապես ոգեշնչիչ է!
Իրոք, դրանք դժվար է գտնել, ոչ շատերն ուզում են զբաղվել նման տարածքների կազմավորման հետ. Բայց ինձ բախտը ծառայեց, IEC-ի գրասենյակում հենց կա նման մի տեղ! Ի՞նչ է IEC, կհարցնեք դուք? Էէէ, լուրջնե՞ր եք: Դուք չգիտեք արտերկրյա ծրագրերի ոլորտի առաջատար գործակալություններից մեկը՞: Դե, սիրելիս, IEC – ձեր ամենաիմաստուն երազանքների իրականացնողը. Արդեն ավելի քան 50 տարի գործակալությունը օգնում է մարդկանց ճանապարհորդել ամբողջ աշխարհով. Մի ժամանակ նրանց միջոցով ԱՄՆ էր թռչել իմ մայրը, եւ այն ժամանակ Պետերբուրգում IEC-ի փոքրիկ գրասենյակը ու մեծ թվով ցանկացողներ կային. Հիմա գործակալությունը գտնվում է հայտնի բիզնես կենտրոնում Նեւսկի պողոտայում, զբաղեցնում է երկու հարկ եւ նրանց մոտ այնպես էլ շատ ցանկացողներ կան.
Ես 2039 թվականի ծրագրի մասնակիցն եմ. Իհարկե, հիմա կարելի է ճանապարհորդել՝ առանց տնից դուրս գալու, բավական է գնել VR-դաղն ու ներբեռնել այնպիսի երկիր, ինչպիսին կամ ես ուզում եմ. Այս նորաձեւ սարքը փոխանցում է ամենը՝ հոտեր, ձայներ, ջերմություն, նույնիսկ հպումները. Աստված իմ, որոշ մարդիկ անգամ դրսից դուրս գալը դադարեցրել են դրանց պատճառով. Բայց ես նրանցից չեմ, ում համար հարմար է ապրել VR-աշխարհում. Ես սիրում եմ ամբողջ մթնոլորտը անձամբ զգալ.
Իհարկե, դա բավականին ավելի թանկ է դուրս է գալիս դաղից. Օդանավերը, որոնցում կարող ես նստել – ՎԱՈՒ – գրեթե անհետացել են որպես տրանսպորտային տեսակ, իսկ տելեպորտի տոմսը կվերադառնա միայն եթե ես վաճառեմ երիկամս, ինչը նույն պահին անհնար է, որովհետեւ ես չունեմ կապեր սեւ շուկայում. Կատակ եմ, իհարկե. Ես բարեխիղճ քաղաքացի եմ. Ուստի ստիպված եմ կթռնեմ ջետով – ընդամենը 3 ժամ՝ կանգնած – եւ վուալյա: Ամերիկա, հելոու.
Իր քչով մնացած է՝ վճարել վերջին փուլը. Վաղը IEC կուղարկի իրենց կուրշյերը՝ չիպ-ռիդերով. Այո, այո, մենք նույնպես վճարում ենք չիպով. Գիտեք ինչ, բայց ես երբեք չեմ կորցրել գումարներ – հա. Եվ ինձ հարկավոր չէ արժույթ փոխել, քանի որ ռիդերը ինքն այն հիանալի կերպով թարգմանում է.
Եվ նրանք գտան ճիշտ աշխատանքը. Մոդել գլոգ-բրասլետի համար. Ինձ համար հիանալի չէ – սեղմում եք բրասլետը, իսկ փոքրիկ իմ կրկնօրինակը պատմում է, թե որքանով է նա սուպեր-փուպեր-լավագույն-չկա-լուրջ-դադարեցրե՛ք-մեզ մոտ. Ալինա, իմ վայզերը IEC-ից, որը կապված է եւս 10 մարդու հետ, ասաց, որ այդ վականսիան հազվադեպ է, եւ այն ստանալը՝ շանսների մեջ շանս է. Ուստի ես այստեղ հաջողակն եմ!
«Իսկ հետո էթերում՝ ԱՄՆ-ում վիզային ռեժիմի չեղարկումը – աշխարհը դառնում է ավելի ու ավելի անսահման..»