Հեռավոր 2039-ը... Թե՞ մոտիկ: Ի՞նչ կարող է փոխվել 20 տարվա ընթացքում: Իրականում, 20 տարին մեծ ժամկետ չէ, բայց եթե հիշենք, 20 տարի առաջ սմարթֆոններ անգամ չկային: Իսկ ի՞նչ կասեք ճանապարհորդությունների ոլորտի մասին: Բոլորովին վերջերս սկսեցին հայտնվել արագընթաց գնացքներ, արագընթաց ջրային նավեր: Ես վստահ եմ, որ 2039 թվականը լինելու է ճանապարհորդությունների տարի, եւ ճանապարհորդությունները լինելու են ֆանտաստիկայի սահմանին:

Եվ քանի որ International Exchange Center-ը միշտ առաջ է, հենց նա էլ տրամադրելու է բացառիկ առաջարկներ: Ես ունեմ մի քանի տարբերակ կամ, ավելի ճիշտ, ճանապարհորդության տեսակներ, որոնք իրականացվելու են ապագայում:

Առաջին միտքը, որ ծագեց գլխումս, Խաղաղ եւ Ատլանտյան օվկիանոսների կամ ցանկացած այլ օվկիանոսի հատակով սուզանավով ճանապարհորդելն է: Այս ամառ ես եւ իմ ընկերուհիները, որոնց հետ ծանոթացել եմ Ամերիկայում, Մայամիից զբոսանավով ճանապարհորդում էինք դեպի Բահամյան կղզիներ: Ցավոք, Դորիան փոթորկի պատճառով մեզ հաջողվեց լինել պլանավորված երեք կղզիներից միայն մեկում (Նասաու): Բայց զբոսանավի վրա անցկացրած ժամանակը մնաց իմ հիշողության մեջ որպես ամենաանմոռանալին, չէ՞ որ մենք եղել ենք 3 տուրերում եւ շրջել ենք 10 նահանգներում: Այսպիսով, պատկերացրեք, որ այս ամենը տեղի կունենա ոչ թե պարզապես բաց օվկիանոսում, այլ դրա հատակին: Սա ոչ միայն զվարճալի կլինի, այլեւ ուսուցողական: Կարելի է տեսնել այնքան ստորջրյա էակներ եւ օրգանիզմներ, գուցե նույնիսկ այնպիսիք, որոնց գոյության մասին դուք նույնիսկ չէիք կասկածում: Օրինակ, ինչպիսի զարմանք ապրեցի, երբ Ատլանտյան օվկիանոսի ափին առաջին անգամ տեսա սուսերաձուկ եւ իմացա, թե ինչ էակներ են դրանք: Իսկ նման ճանապարհորդությունները կարող են լինել նաեւ էքստրեմալ, կարելի է զբաղվել դայվինգով եւ լողալ շնաձկների հետ, բայց դա, իհարկե, հատկապես համարձակների համար է :)

Երկրորդ ֆանտազիան թիմերով մրցակցային ճանապարհորդությունների կազմակերպումն էր: Օրինակ, տրվում է քարտեզ, կամ այդ ճանապարհորդությունները կարող են լինել քվեստ: Ադրենալինով, վտանգներով եւ արկածներով լի ճանապարհորդություն, հենց դա էլ ստեղծում է հիշողություններ: Իմ երեւակայության մեջ սա «Ֆորտ Բոյար» եւ «Օրյոլ ի Ռեշկա» ծրագրերի միջինն է: Նաեւ, այս ամառ Ամերիկայում անցկացրած ժամանակից իմ գլխում մնացած ամենավառ հիշողություններից են ժայռից սուզվելը, ջրային մոտոցիկլետներ վարելը (երազանքս կատարվեց, ընդ որում, դրանք վարելը բավականին հեշտ էր), նավակ վարելը եւ ջրվեժի ստորոտում գտնվելը: Հաջորդ ամառ ես պլանավորում եմ պարաշյուտով ցատկել:

Եվ երրորդ, եւ վերջին գաղափարը, իհարկե, տիեզերքն է: Չգիտեմ, թե որքանով է դա հնարավոր զարգացման այս փուլում, եւ արդյոք շատ բան կփոխվի քսան տարվա ընթացքում, բայց գիտեմ, որ երբեք չի կարելի արգելքներ դնել:

Եվ գլխավոր եւ վերջին հարցը. որտե՞ղ եմ լինելու ես: Եվ ի՞նչ եմ անելու: Այստեղ ոչ մի ինտրիգային բան չկա, ես աշխատելու եմ International Exchange Center-ում: Ես շատ շնորհակալ եմ International Exchange Center-ին ինձ նվիրած հնարավորությունների եւ փորձի համար, եւ ապագայում ես ուզում եմ այդ հնարավորությունները նվիրել ուրիշներին եւ կիսվել փորձով:

Կիրականանա՞ն արդյոք իմ կանխատեսումները, կիմանանք 2039-ին, իսկ այժմ մեզ մնում է միայն սպասել եւ շարունակել կատարելագործվել ու զարգանալ: Եվ մի՛ մոռացեք ճանապարհորդել: