Հայր՝ Եվգենի Մարկին (49 տարեկան)

Որդի՝ Ռագնար Մարկին (9 տարեկան)

Դուստր՝ Հելգա Մարկինա (10 տարեկան)

Նիժնի Նովգորոդ, 2049 թ.

Երեխանե՛ր, ուզո՞ւմ եք իմանալ, թե ինչպիսին էր 2039 թվականն ինձ համար 2019-ին։ - հայր։

Էլի՞ քո հեքիաթները։ - որդի։

Կանգնի՛ր, գուցե հետաքրքիր լինի։ Եկեք լսենք։ - դուստր։

Օ՜, դադարի՛ր, Հելգա։ Ի՞նչ կարող է հետաքրքիր լինել անցյալում։ - որդի։

Դե ինչ, երեխանե՛ր, ես ձեզ կպատմեմ, թե ինչպիսին էի պատկերացնում 2039 թվականն այն ժամանակ։

2019 թվականին ես ապրում էի Ձերժինսկ քաղաքում եւ սովորում էի Ն.Ա. Դոբրոլյուբովի անվան Նիժնի Նովգորոդի պետական լեզվաբանական համալսարանի ռոմանո-գերմանական լեզուների ֆակուլտետի երկրորդ կուրսում՝ ֆրանսերեն եւ ռուսերենը որպես օտար լեզու դասավանդելու ուղղությամբ։

Դե թող, հա՛յր։ Իսկապե՞ս պատմելու ես այդ ամենը։ - որդի։

Լռե՛ք, լսե՛ք։ - հայր։

Մի անգամ ես ուզեցի Աննա Գաբրիելյանի հետ գնալ ԱՄՆ։ Մենք այն ժամանակ շատ երկար էինք պատրաստվում, ես անգլերեն էի սովորում, իսկ նա անհանգստանում էր, հիշում եմ։ Բայց մենք ջանացինք եւ բոլոր քննությունները վաղաժամ հանձնեցինք գերազանց գնահատականներով, հյուպատոսից թույլտվություն ստացանք ԱՄՆ մեկնելու համար եւ թռանք այնտեղ աշխատելու։ Սկզբում շատ դժվար էր։ Ստիպված էինք շատ խնայել, երկրորդ աշխատանք փնտրել։ Անհանգստանում էի, որ չեմ կարողանա վաստակել անհրաժեշտ գումարը։ Աննայի համար դժվար էր սովորել նոր աշխատանքին։ Այնուամենայնիվ, արդեն երկրորդ շաբաթում մենք մեզ պետքական զգացինք։ Մեր տրամադրությունը լավացավ։ Մեր ընկերություններում ունեցած մեծ ավանդի համար մեզ աշխատանքում առաջխաղացում տվեցին։ Ամռան վերջում մենք գնացինք Նյու Յորք։ Գիտե՞ք, այն ժամանակ այն այնպիսին չէր, ինչպիսին հիմա է... Բայց այդ մասին ավելի ուշ։ Աննան շատ էր ուզում ամեն ինչ տեսնել, բայց դա անհնար էր։ Մենք Մետրոպոլիտեն թանգարանում էինք։ Արդեն այն ժամանակ ես հաջողությամբ վաճառում էի իմ նկարները, տղանե՛ր։ Նյու Յորքում մենք շատ ոգեշնչվեցինք եւ տուն վերադառնալով՝ սկսեցինք երգեր գրել եւ նկարել։ 2019 թվականին մեգապոլիսների փողոցներում կյանքը եռում էր։ Այն ժամանակ էկոլոգիայի աղտոտման խնդիրը սուր էր։ Գիտնականները կարծում էին, որ նավթը կբավականացնի կես դար։ Նրանք դեռ չգիտեին...

Հա՛յր, կարո՞ղ եմ զանգել։ - որդի։

Նստի՛ր եւ լսի՛ր։ - հայր։

Աշխարհում շատ անարդարություն կար։ Այն ժամանակ պատերազմներ էին լինում։ Դուք նույնիսկ չեք կարող պատկերացնել, բայց կային սահմաններ եւ պետություններ։

Ի՞նչ։ - որդի։

Ճիշտ այդպես, Ռագնա՛ր։ Լսիր պատմությունս։ - հայր։

Չի կարող պատահել։ - դուստր։

2019 թվականին կային տարբեր ակտիվիստներ, որոնք կոչ էին անում լուծել հասարակության մեջ առկա հրատապ խնդիրները։

Բայց չէ՞ որ հիմա էլ կան։ - որդի։

Դու ճիշտ ես։ - հայր։

Այն ժամանակ, նստած իմ փոքրիկ աշխարհում եւ ունենալով ընկերների, համակուրսեցիների եւ գործընկերների փոքր շրջապատ, ես 2039 թվականը պատկերացնում էի թռչող մեքենաներով, նոր նորաձեւությամբ, հիվանդությունների դեմ նոր դեղամիջոցներով եւ, համապատասխանաբար, նոր հիվանդություններով. ես կարծում էի, որ մարդիկ չեն գտնի գլոբալ բնույթի խնդիրների լուծումը։ Ես կարծում է, որ մարդիկ կշարունակեն կռվել ռեսուրսների համար, որոնք շատ քիչ էին մնացել։ Ինձ թվում էր, որ աշխարհում լուրջ ճգնաժամ կլինի, եւ երիտասարդների համար նախատեսված շատ ծրագրեր, որոնք ուղղված են զարգացմանը, ներառյալ փորձ եւ կապեր ձեռք բերելը, շուտով կդադարեն գոյություն ունենալ։ Մի խոսքով, աշխարհը կընկղմվի քաոսի մեջ։ Չնայած իմ հոռետեսական կանխատեսումներին, արդեն 2025 թվականին, եթե ձեզ ձեր միջքաղաքակրթական միջնակարգ կրթական հաստատության նախնական մասնաշենքում պատմել են այդ մասին, մարդիկ թռան Մարս։ Իսկ 2030 թվականին մեր քաղաքակրթության հետ առաջին անգամ կապ հաստատեցին այլ բանական կյանքի ձեւեր, որոնք հասել էին Y մակարդակի։

Էլի՞ այս ձանձրալի պատմությունը, հա՛յր։ - դուստր։

Ներեցե՛ք, երեխանե՛ր։ Այսպիսով, արդեն 2031 թվականին Տիեզերքի տարբեր քաղաքակրթությունների միջեւ ստորագրվեց փոխադարձ համագործակցության եւ զարգացման մասին առաջին խաղաղ համաձայնագիրը։ Դա մեզ շատ բան տվեց, հիշո՞ւմ եք։ Օրինակ, մենք ստացանք էներգիայի այլընտրանքային աղբյուր եւ այժմ կարող ենք թռչել ամբողջ Տիեզերքով 10 չափումներով, թեեւ Երկրի վրա նախկինում մենք ապրում էինք միայն երրորդ չափման մեջ։ Հիշում եմ, այն ժամանակ բոլորը կարծում էին, որ չորրորդ չափումը հնարավորություն կտա կառավարել ժամանակը։ Որքա՜ն հեռու էինք մենք ճշմարտությունից, ընկերնե՛ր։ Հնարավոր է, որ չափումներն ավելի շատ են։ Վերադառնանք պատմությանը։ Միջազգային փոխանակման կենտրոնի մասին ես գիտեի 2015 թվականից, երբ իմ ծանոթները Work and Travel ծրագրով գնացին ԱՄՆ։

Ի՞նչ։ Այս կենտրոնը 34 տարեկա՞ն է։ - որդի։

Ոչ, Ռագնա՛ր։ Միջազգային փոխանակման կենտրոնի հիմնադրման ամսաթիվը՝ 1989 թվական։ Նշանակում է՝ հիմա արդեն 60 տարեկան է։ - հայր։

Այսպիսով, այն ժամանակ՝ 2019 թվականին, նրանց գրասենյակը իմ համալսարանի մոտ էր, 7-րդ հարկում, հետեւյալ հասցեով՝ Բոլշայա Պեչորսկայա փողոց, 26։ Նրանց մոտ արդեն այն ժամանակ աշխատում էին հաճելի մասնագետներ, որոնք հրահանգավորում էին անցկացնում, պատմում էին ամենաեկամտաբեր առաջարկների մասին եւ օգնում էին ԱՄՆ հարմարավետ ուղեւորության հարցում։ Երեխանե՛ր, այն ժամանակ արտասահման մեկնելու համար պետք էր անձնագիր ձեւակերպել, մի շարք պայմանագրեր ստորագրել, տարբեր թույլտվություններ ստանալ։ Եվ ես չէի կարող պատկերացնել, թե ինչպես ամեն ինչ կփոխվի 2039 թվականին։ 2032 թվականին անհավանական բան տեղի ունեցավ, երեխանե՛ր։

Այո-այո, մենք արդեն գիտենք, հայրի՛կ։ Աշխարհը փոխվեց։ Համաշխարհային տերությունները շատ պայմանագրեր ստորագրեցին։ - դուստր։

Ճիշտ այդպես, Հելգա՛։ - հայր։

2032 թվականին երկրները պայմանավորվեցին միավորվել Երկիր մոլորակի Միասնական Անկախ Պետության մեջ։ 2032 թվականի մայիսին բոլոր երկրների ղեկավարները չեղարկեցին պետությունների միջեւ սահմանները՝ ստեղծելով մեկ խորհրդարան, որը բաղկացած էր երկու պալատից, ինչպես 2019 թվականին Ռուսաստանում, եւ նշանակեցին մեկ նախագահ, որն ընտրվում էր համընդհանուր երկրային ընտրություններով յուրաքանչյուր 5 տարին մեկ։ Սա հնարավորություն տվեց ճանապարհորդել առանց սահմանափակումների։ 2033 թվականին Միջքաղաքակրթական կապերի տիեզերական ժողովում Երկիր մոլորակ ժամանեց հատուկ հանձնաժողով, որն օգնեց կարգավորել շատ գլոբալ խնդիրներ։ Մարդիկ սկսեցին իրենց երջանիկ զգալ։ Նրանք դադարեցին կռվել։ Բոլորը սկսեցին գնահատել միմյանց, իրենց դնել ուրիշի տեղը, սիրել եւ հարգել բոլորին եւ ամեն ինչ, ինչ գոյություն ունի Տիեզերքում։ Այնուամենայնիվ, արդեն 2034 թվականին ամեն ինչ փոխվեց։ Երեւի մարդկային բնությունը չի փոխվում։ Սոցիալական խնդիրները վերադարձան, բայց սկսեցին հարվածել այլ կերպ։ Ես չեմ ուզում խոսել այդ մասին։ Ինչպե՞ս փոխվեց Միջազգային փոխանակման կենտրոնը 2019-ից 2039 թվականներին։ Ուզո՞ւմ եք իմանալ, երեխանե՛ր։

Հա՛յր, բաց թող, խնդրում եմ։ Ես ուզում եմ թռչել իմ քվատրիգելեցիոլետով Ֆրանսիա՝ ընկերոջս մոտ։ Մենք պայմանավորվել ենք հանդիպել 49 ժամից 12 րոպե պակաս 9 վիսկունտին։ - որդի։

Ռագնա՛ր, համբերատար եղիր։ Ներկայիս սերունդն այն չէ, ինչ 30 տարի առաջ էր։ - հայր։

Լավ, մենք լսում ենք։ - որդի։

Մինչեւ 2029 թվականը Միջազգային փոխանակման կենտրոնը հաջողությամբ օգնում էր երիտասարդներին աշխատանքային փորձ ձեռք բերել եւ ճանապարհորդել արտասահմանում։ Հետո ճգնաժամ եղավ։ Կենտրոնները սկսեցին փակվել։ Սկսվեց վերջին երկրային պատերազմը։ 2030 թվականին երկրացիները հասան զարգացման Y տիեզերական մակարդակի, եւ մեր ներկայիս ընկերները կապ հաստատեցին մեզ հետ։ Այլ կյանքի ձեւերին շատ դուր եկավ միջազգային փոխանակման կենտրոնները նորից բացելու գաղափարը, բայց արդեն Տիեզերական մակարդակով։ Այդ ժամանակվանից յուրաքանչյուրը կարող էր հասնել ցանկացած ժամանակ, չափում, գալակտիկա, ցանկացած մոլորակ, երկիր, զիա, քվաո եւ մաո։ Նոր դարաշրջանի գալուստով եկավ նաեւ էներգիայի նոր աղբյուր։ 2033-ից 2034 թվականների մեկ տարվա ընթացքում մարդկանց օգնեցին տիրապետել նոր տեխնոլոգիաների, ներառյալ ճանապարհորդության տեխնոլոգիաները։ Յուրաքանչյուր նոր միջքաղաքակրթական փոխանակման կենտրոնում հայտնվեցին տերմինալներ՝ NNobmenGALAXY2.0 հեռահաղորդիչով ցանկացած կետ տոմսերի համար վճարելու համար։ Լինելով 2019 թվականի իմ փոքրիկ աշխարհում՝ ես չէի կարող պատկերացնել նման բան։ Ես չգիտեի, թե ինչպես հեռահաղորդիչը լիցքավորել մութ նյութով եւ տոմսեր գնել տերմինալներում։ 2037 թվականին յուրաքանչյուր կենտրոնում բացվեց նոր Տիեզերական լեզուներ ուսումնասիրելու դասարան։ Այժմ միջքաղաքակրթական փոխանակման կենտրոններում աշխատում են, ինչպես նախկինում կասեին՝ այլմոլորակայիններ։ Նրանք խորհուրդներ են տալիս Տիեզերքի այլ կետերում շահավետ առաջարկների վերաբերյալ, նրանք մարդկանց հետ միասին լեզուներ են սովորեցնում, նրանք ցույց են տալիս ամեն ինչ՝ սկսած ամենապարզից՝ հեռահաղորդիչը նյութով լիցքավորելուց, մինչեւ բարդ տիեզերական պայմաններում հածանավերի վերանորոգումը։ 2039 թվականին միջքաղաքակրթական փոխանակման կենտրոնը սկսեց պատրաստվել ամբողջ Տիեզերքում մասնաճյուղեր բացելուն։ Տարվա վերջում մասնաճյուղերը սկսեցին աշխատել։

Այս 30 տարվա ընթացքում ես հասցրեցի շուրջերկրյա ճանապարհորդություն կատարել, ընտանիք կազմել եւ ունենալ ձեզ՝ երկու հրաշալի երեխաներիս։ Հիմա 2049 թվականն է, եւ ես ուրախ եմ, որ դուք այնպիսին եք, ինչպիսին կաք հիմա, իմ փոքրիկներ։ Ինձ հաջողվեց դառնալ Երկիր մոլորակի Միասնական Անկախ Պետության առաջին նախագահը։ Աննան այժմ աշխատում է մեր խորհրդարանի վերին պալատում՝ ղեկավարելով միջքաղաքակրթական կապերի նախարարությունը, թեեւ ցանկանում էր դառնալ մեր դպրոցի անգլերենի ուսուցչուհի։ Միջազգային փոխանակման կենտրոնը շատ բան է տեսել։ Ե՛վ վերելքներ, եւ՛ անկումներ։ 1989 թվականին իր ստեղծումից սկսած՝ այն վերապրեց ճգնաժամը, բայց վեր սլացավ՝ դառնալով Միջքաղաքակրթական փոխանակման կենտրոն։

Հա՛յր, շնորհակալություն հրաշալի պատմության համար։ - դուստր։

Իսկապես, հետաքրքիր էր։ - որդի։

Հետո զարթուցիչը զանգեց, եւ ես գրեցի այս ամենը, շնորհակալություն։ 2019 թվական, դեկտեմբերի 10։

Հեղինակի նշումները՝

1. Y մակարդակ - մոլորակների բնակչության զարգացման փուլեր։ Կան՝ A.B.C.D.E.F.G.H.I.J.K.L.M.N.O.P.Q.R.S.T.U.V.W.X.Y.Z

2. Քվատրիգելեցիոլետ - նոր այլընտրանքային էներգիայով սնվող թեթեւ թռչող նավ։ Դրա համար իրավունք կարելի է ստանալ 7 տարեկանից։

3. Վիսկունտ - 4-րդ չափման մեջ վայրկյանի 9999999999.9999999999999-րդ մասը։

4. Զիա, քվաո եւ մաո - 2019 թվականի համար սոցիալական կառուցվածքի նոր ձեւեր։ 2039 թվականին Տիեզերքի որոշ կետերում պետություններ չկան։

5. NNobmenGALAXY2.0 հեռահաղորդիչ - Նիժնի Նովգորոդ քաղաքի միջազգային փոխանակման կենտրոնի անունը կրող հեռահաղորդիչ, 2-րդ տարբերակ։ Աշխատում է մութ նյութի վրա։ Սկզբունքը պարզ է, ինչպես տպիչի մեջ։ Հեռահաղորդիչում կան քարթրիջներ։ Հեռահաղորդիչը մշակվել է արտամոլորակային տեխնոլոգիաների օգնությամբ՝ Նիժնի Նովգորոդի միջքաղաքակրթական փոխանակման կենտրոնի հիման վրա։