11 դեկտեմբերի, 2039 թ., 18:45:

• Սիրելիս, սա պարզապես խելագարություն է: Թռչել դեպի Լուսին: Դու քո մտքի՞ն ես, - վրդովված բացականչեց Դոկտոր Ուեսթը՝ փորձելով ուշքի գալ լսածից հետո:

• Հայրիկ, նման հնարավորություն շատ հազվադեպ է լինում, եւ ես պարզապես իրավունք չունեմ չօգտվել դրանից, - պատասխանեց Մայլին:

• Գոնե հասկանո՞ւմ ես, թե որքան հեռու է դա: Թռչե՞լ: Դեպի Լուսի՞ն: Սա լիակատար խելագարություն է, իմ սիրելի դուստրը պատրաստվում է միայնակ թռչել Լուսին: Քիմ: Քիմ: Ասա նրան մի բան, խելքի բեր նրան: Տիեզերք թռչելը նման երիտասարդ տարիքում վտանգավոր է: Խելքի բեր նրան:

• Սիրելիս, մեր փոքրիկ Մայլին վաղուց արդեն երեխա չէ, պարզապես նայիր նրան: Ես հասկանում եմ քո անհանգստությունը: Ես ինքս էլ վախենում եմ, որովհետեւ Մայլին ամենաթանկն է, ինչ ունեմ: Եվ այնուամենայնիվ, վաղ թե ուշ յուրաքանչյուր նավի համար գալիս է մի պահ, երբ անհրաժեշտ է լքել հարազատ նավահանգիստը եւ մեկնել անհայտ հողեր որոնելու: Չէ՞ որ եթե նավը մնա ծովախորշում, ապա վաղ թե ուշ այն կթառամի, ինչպես վարդը ձմռանը: Մայլի, իմ սիրելի Մայլի, ես սիրում եմ քեզ իմ ամբողջ սրտով, դու գիտես, եւ ինձ, ինչպես եւ հայրիկիդ, իսկապես վախեցնում է քեզ բաց թողնելը: Եվ եթե մենք դա չանենք հիմա, ապա սեփական ձեռքերով կկպցնենք քո թեւերը, իսկ չէ՞ որ դրանք քեզ տրված են թռչելու համար, այնպես չէ՞:

• Այո, մայրիկ, - ամաչկոտ ժպտաց Մայլին լսածից հետո:

• Սիրելիս, մենք պետք է մեր դստերը հնարավորություն տանք դրսեւորելու իրեն: Պարզապես հիշիր քեզ: Նրա տարիքում դու միայնակ հաղթահարեցիր ամբողջ օվկիանոսը, քո աչքերը տեսել են տասնյակ երկրներ, հազարավոր վայրեր, հարյուր հազարավոր մարդիկ: Հիմա եկել է պահը, երբ մենք պետք է հավատանք Մայլիին եւ թույլ տանք նրան թռչել, հասկանո՞ւմ ես:

• Այո... կարծում եմ... ախ, դու ճիշտ ես: Մայլի, սիրելիս: Ես քեզ շատ եմ սիրում, դու գիտես, ես անընդհատ կրկնում եմ դա, եւ թող իմ ձայնի եւ սրտիս մեջ հիմա դող կա, բայց այս կյանքում ամենից շատ ես ուզում եմ տեսնել ուրախություն քո աչքերում: Այո, իմ պատասխանը այո է, - ասաց Դոկտոր Ուեսթը, որից հետո թեթեւացում զգաց:

• Հայրիկ, մայրիկ, ես ձեզ երկուսիդ էլ այնքան շատ-շատ-շատ եմ սիրում, շնորհակալություն, - ուրախ բացականչեց Մայլին՝ հրաժարվելով հավատալ, որ ծնողները, այնուամենայնիվ, թույլ են տվել նրան օգտվել հնարավորությունից եւ իրականացնել իր հեռավոր մանկական երազանքը:

Երազանքները ծնվում են Տիեզերքում, որպեսզի իրականանան եւ մարդկանց պարգեւեն անկեղծ երջանկության պահեր: Այդպես էլ պատահեց Մայլիի հետ: Դեռ մանկուց նա երազում էր, որ ապագայում, երբ մեծանա, կթռչի Լուսին: Ծիծաղելի եւ անիրական է հնչո՞ւմ: Համենայն դեպս, այդպես էր մինչեւ 2025 թվականը, քանի դեռ ինքնուսուցման ընդունակ Արհեստական Բանականության մշակումները չէին ավարտվել: Սա իսկական բեկում էր, սենսացիոն հրաշք: Այս հայտնագործության շնորհիվ մշակվեց հսկայական ինքնավար տիեզերական կայանի նախագիծ, որի չափերը համեմատելի էին ամբողջ մայրցամաքի հետ: Այն անվանեցին "Pandora":

"Pandora"-ն զարգանում էր հսկայական արագությամբ: Դրա կառուցումն ավարտվեց 2031 թվականին, եւ նույն տարում ուղարկվեցին առաջին հարյուր "Normandy" տիեզերական մաքոքները՝ կայանը բնակեցնելու համար: "Pandora"-ն դարձավ աշխարհի նոր Հրաշալիքը, իսկական բեկում բոլոր առումներով. բացարձակ այլ էկոհամակարգ, կենդանիների նոր, նախկինում անհայտ տեսակներ, որոնց մասին կարելի էր միայն երեւակայել, "Pandora"-ի հսկայական անծայրածիր կախարդական անտառները, որոնք իրենց մեջ ներառել էին ամբողջ գեղեցկությունը, որով օժտված է բնությունը: Եվ այդ ամբողջ գեղեցկության մեջ բնության հետ ներդաշնակ ապրում էին մարդիկ՝ շարունակելով կատարելագործել իրենց ստեղծագործությունը: Տարիների ընթացքում "Pandora"-ն հասավ կատարելության. Լուսնի 90%-ը յուրացված էր եւ ապահովված թթվածնով, "Pandora"-ի անծայրածիր անտառները ձգվում էին մինչեւ հորիզոն եւ լցված էին գազանների ու բույսերի նոր տեսակներով, որոնց գեղեցկությունը տեսնելիս շունչը կտրվում է, եւ սիրտը սկսում է ավելի ու ավելի արագ բաբախել: "Pandora" կարող էին հասնել միայն քչերը, իսկ ցանկացողները միլիոններ էին: 2033 թվականին Կառավարությունում հարց բարձրացավ այն մասին, թե ինչպես օգնել, առաջին հերթին, աճող սերունդներին ավելի մոտիկից ծանոթանալ "Pandora"-ին, եւ որպես արդյունք՝ որոշվեց գործարկել տրանսմոլորակային փոխանակման ծրագիր, որի անալոգները Երկրի վրա արդեն գոյություն ունեին ոչ մեկ տասնամյակ: Այն անվանեցին "Work and Travel: Pandora":

12 դեկտեմբերի, 2039 թ., 10:15 am

Հաջորդ առավոտ Մայլին զանգահարեց Transplanetary Exchange Center կամ պարզապես TEC: Աղջկա զանգին նույն վայրկյանին պատասխանեց Քլոեի ձայնը՝ վերջին սերնդի անդրոիդի, որն օժտված էր արհեստական բանականությամբ, որն ընդունակ էր ինքնուսուցման եւ սեփական հույզերն ու ապրումները արտահայտելու: Մայլիին առաջարկվեց հարցազրույց անցնել անմիջապես ղեկավարության հետ, ինչի համար Քլոեն խնդրեց Մայլիին կրել վիրտուալ իրականության ակնոցներ, կարգավորել հոլոգրամի պատկերումը եւ մուտք գործել TEC համակարգ: Եվ լույսը մի պահ մարեց, եւ աչքերը բացելով՝ Մայլին արդեն կանգնած էր Կենտրոնի մեջտեղում:

Կենտրոնն իսկապես հսկայական է. երկնաքեր՝ թռչող ուլտրաձայնային հիպերքարերի համար բազմաթիվ վայրէջքային հարթակներով, դրանց լիցքավորման կայաններով, հետազոտական լաբորատորիաներով, որոնցում գիտնականները իրականացնում են զգալի հեռավորությունների վրա իրեր հեռահաղորդելու առաջին հաջող փորձերը: Այս հսկայական մեխանիզմի մեջ վայրերի եւ մանրամասների առատությունից Մայլիի աչքերը պարզապես փայլում էին: Մտնելով Կենտրոնի ներս՝ Մայլին պետք է անցներ նույնականացման հսկողություն՝ նախնական գրանցմամբ: Հենց որ ընթացակարգն ավարտվեց, Մայլին ուղղվեց ուղիղ հարցազրույցի Ռիչարդի հետ՝ բաժանմունքի պետի, որը զբաղվում է ուսանողների տրանսմոլորակային տեղափոխումներով դեպի "Pandora":

• Ասա ինձ, Մայլի, ի՞նչ է նշանակում քեզ համար տեսնել "Pandora"-ն, - հարցրեց Ռիչարդը, եւ նրա դեմքին թեթեւ ժպիտ հայտնվեց:

• Սա իմ մանկության երազանքն է: Մայրիկս միշտ ինձ ասում էր, որ երազանքները ստեղծված են նրա համար, որպեսզի իրականանան եւ մեզ երջանիկ դարձնեն: Իսկ եթե մենք երջանիկ ենք, ապա մեր ծնողները նույնպես, նայելով մեզ, ավելի երջանիկ են դառնում, - պատասխանեց նրան ամաչկոտ Մայլին:

Դադար: Մայրամուտի ճառագայթները, որոնք անցնում էին հսկայական համայնապատկերային պատուհաններով, հավասարաչափ ընկնում էին Ռիչարդի դեմքին, որի վրա սառել էր զարմանքի զգացումը: Մի քանի պահ անց այն փոխարինվեց ջերմ ժպիտով: Նա նայեց Մայլիին եւ պատմեց մի պատմություն այն մասին, թե ինչպես ինքը ժամանակին հետեւեց իր երազանքին, եւ այն նրան բերեց այնտեղ, որտեղ նա գտնվում է հիմա: Մի խիզախ որոշում ընդմիշտ փոխեց նրա կյանքը:

• Մայլի, դու ինձ հիշեցնում ես ինձ քո տարիքում: Ժամանակին ես էլ վստահեցի իմ երազանքին եւ որոշեցի իրականացնել այն: Չէ՞ որ կյանքը մեզ տրված է նրա համար, որպեսզի հասկանանք նոր հորիզոններ՝ չնայած ամեն տեսակ կասկածների, իսկ կասկածները մեր ամենավատ թշնամին են: Յուրաքանչյուր ճանապարհորդություն փոխում է մարդուն ներսից, եւ ես շատ եմ ուզում նորից տեսնել քեզ, Մայլի, տեսնել այն բանից հետո, երբ դու այցելես "Pandora" եւ վերադառնաս տուն:

Նա քարացավ տեղում: Մաշկի վրայով սարսուռ անցավ այն գիտակցումից, որ շատ շուտով նա կտեսնի այն, ինչ այդքան երկար ցանկացել էր: "Pandora... շատ շուտով ես կնայեմ քո աչքերի մեջ", - շշնջաց Մայլին եւ ժպտաց:

30 մայիսի, 2040 թ., 9:15 am

Եկավ մեկնման օրը: Մայլիի ծնողները ամուր գրկում էին նրան, բայց նրանց սրտերում այլեւս վախ եւ անվստահություն չկար, միայն հպարտություն եւ երջանկություն իրենց դստեր համար, որը դեռ երեկ փոքրիկ աղջիկ էր, իսկ մի քանի րոպեից նրան վիճակված է թռչել հազարավոր կիլոմետրեր ամպերից վեր՝ ընդառաջ իր երազանքին:

• Հետհաշվարկ՝ 5-4-3-2-1: Մեկնարկ, - հնչեց համակարգի ձայնը, եւ նավի ուլտրաձայնային տուրբինները սկսեցին աշխատել լի հզորությամբ, գրավիտացիոն բարձիկը անջատվեց, եւ նավը սլացավ վեր՝ կտրելով օդը, իր հետեւից թողնելով միայն արեւային հետք: Մայլին չէր կարողանում հավատալ, որ իր հետ նոր է պատահել: "Ժամանակն է ծանոթանալ քեզ հետ, Pandora", - շշնջաց Մայլին եւ քնեց:

Եկել է արթնանալու ժամանակը: Շարժիչները հանդարտվում են, տեղի է ունենում մագնիսական բարձիկի գործարկում. մենք վայրէջք ենք կատարում:

"Pandora" ժամանելուն պես Մայլիին ներկայացրին նույնպիսի առաջին անգամ ժամանած երեխաներին, ինչպիսին ինքն էր: Կենտրոնի ծրագրի պայմանների համաձայն՝ նրանք բոլորը իրավունք ունեին գտնվել "Pandora"-ում եւ ուսումնասիրել այն 3 ամսվա ընթացքում: Նաեւ Մայլին եւ նրա նոր ընկերները պետք է օգնեին կայանի բնակիչներին այն առաջադրանքներով, որոնք նրանց կհանձնարարվեին: Շատ հաճախ դրանք կապված էին բույսերի նոր տեսակների ուսումնասիրությանը եւ "Pandora"-ի տարածքներում կենդանիների նոր տեսակների որոնմանը օգնելու հետ: Կենդանիներն այստեղ իսկապես մեծ բազմություն են՝ սկսած Բրիտվոխվոստից մինչեւ թռչող Լիարը, որի ականջները ձեւով եւ գույնով հիշեցնում էին Երկրի ամենավառ թիթեռի թեւերը, ի հավելումն ամեն ինչի՝ Լիարները ունեն հիանալի ձայն, եւ երբ լսվում է նրանց երգեցողությունը, թվում է, թե անտառն ինքն է երգում:

Օրեցօր ուսումնասիրելով "Pandora"-ն՝ Մայլին եւ նրա արկածախնդիրների թիմը հասցրին լինել անծայրածիր ջունգլիներում, որոնք լի էին հրաշալի բնակիչներով: Նրանք նվաճեցին Նաոս լճի ալիքները եւ գիտնականների թիմի հետ հասցրին նույնիսկ լինել դրա խորքերում՝ ուսումնասիրելով դրա բնակիչներին: Ամեն օր տեղի էին ունենում նոր արշավներ արկածներ որոնելու համար, նոր հետազոտություններ եւ փորձություններ, անթիվ վերելքներ եւ փոքրիկ անկումներ, չէ՞ որ միշտ չէ, որ ամեն ինչ ընթանում է այնքան հարթ, որքան մենք կցանկանայինք, բայց կյանքն այդպիսին է. առանց անակնկալների հնարավոր չէ:

Ժամանակը թռչում էր լույսի արագությամբ: Այն երբեք չի սպասում, կանգառներ չի անում: Եվ ահա արդեն մոտենում էր օգոստոսը: "Pandora"-ում այս ամիսը համարվում է հատուկ, քանի որ հենց օգոստոսի վերջին երկու շաբաթվա ընթացքում Սիաքս լեռան վրա, որի գագաթը անդադար ծածկում է աստղային լույսը, ինչպես կախարդական ծածկոց, տարին մեկ անգամ տեղի է ունենում Աստղային Վիշապի ծնունդը: Սրանք հատուկ էակներ են: Ծնվելուց 21 օր հետո նրանք սլանում են վեր եւ լքում "Pandora"-ն՝ ուղղվելով դեպի Տիեզերքի անծայրածիր տարածքներ՝ փնտրելով այն վայրը, որտեղ իրականում ծնվում են աստղերը, որոնք լուսավորում են ճանապարհը յուրաքանչյուրին, ով պատրաստ է հետեւել իր երազանքին մինչեւ վերջ:

5 սեպտեմբերի, 2040 թ., 19:15:

Օրերս Կենտրոնից հաղորդագրություն ստացվեց այն մասին, որ ծրագրի ժամկետները մոտենում են ավարտին: Հոգու մեջ թեթեւ տխրությամբ Մայլին եւ նրա ընկերները, նստած ընդհանուր դահլիճում, բարձրաձայն կարդում էին այդ ուղերձը: Անցած ամռան ընթացքում երեխաները ամուր մտերմացել էին եւ դարձել էին արդեն որպես մեկ ամբողջություն, որպես ընտանիք: Բաժանվել ոչ ոք չէր ուզում, ուստի երեխաները խոստացան միմյանց, որ տուն վերադառնալուց հետո նրանք մի օր նորից կվերադառնան "Pandora", բայց մինչ այդ կհանդիպեն այնտեղ՝ ներքեւում, հարազատ Երկրի վրա: Իմանայիք, թե որքան գեղեցիկ է Երկիրը տիեզերքից:

7 սեպտեմբերի, 2040 թ., 11:15 am

"Normandy" մաքոքը պատրաստվում է թռիչքի: Երեխաները, հրաժեշտ տալով կայանի բոլոր բնակիչներին, բարձրացան տախտակամած եւ զբաղեցրին նստատեղերը: Մայլին զբաղեցրեց լուսամուտի մոտի տեղը. այնտեղից հստակ երեւում էին աստղերը: Ամբողջ հետադարձ ճանապարհին նա նայում էր Տիեզերքի անծայրածիր սահմաններին, թռչող գիսաստղերին եւ փայլող աստղերին: Նրանց փայլը խորհրդանշում էր նոր սկիզբ այն աղջկա համար, որը ժամանակին երազում էր լինել տիեզերքում: Եկել էր տուն վերադառնալու, ծնողներին գրկելու, ինչպես նաեւ Կենտրոն եւ Ռիչարդին այցելելու ժամանակը: Տուն ճանապարհի ողջ ընթացքում Մայլին նայում էր աստղերի փայլին եւ ժպտում, իսկ գլխում միայն այն խոսքերն էին, որոնք Ռիչարդը արտասանել էր նրա թեկուզ կարճ, բայց եզակի ճանապարհի ամենասկզբում. «Ճանապարհորդությունները փոխեցին ինձ»: