Սիրելի՛ ընկեր, դու ամբողջ տարի սպասում էիր այդ օրվան. հավաքում էիր փաստաթղթերը, վճարում ծրագրի համար, հաճախում կազմակերպված հանդիպումներին, փնտրում կամ ընտրում Job Offer, նյարդայնանում, անհանգստանում եւ պատրաստվում։

Եվ ահա, հարցազրույցի օրը նշանակված է։

Ինձ բաժին հասավ (կամ պատիվ ընձեռվեց) առաջինը մտնել Աստանայի CMO գրասենյակի ուսանողներից։ Ափերս քրտնում էին, սիրտս արագ էր բաբախում, եւ ես շատ էի անհանգստանում։ Ես հիշում էի բոլոր հնարավոր հարցերը, որոնք կարող են տալ հարցազրույցի ժամանակ, եւ փորձում էի հանգստանալ։ Անգլերենս բավականին լավ է, բայց միայն դրա վրա հույս դնել չի կարելի։

Ես նստած եմ սպասասրահում բազմաթիվ ստուգումներից հետո, եւ շրջապատիս բոլորը նույնպես անհանգստանում են։ Մի տղա սթրեսի պատճառով չէր կարողանում դադարել խոսել եւ նյարդային կատակներ էր անում։ Հյուպատոսը իմ ազգանունը կարդաց ուժեղ շեշտադրմամբ եւ արտասանեց այն միայն երրորդ փորձից։ Երբ ես մտա փոքրիկ աշխատասենյակ, անմիջապես բարեւեցի եւ հարցրեցի, թե ինչպես են գործերը հյուպատոսի մոտ։ Ի պատասխան լսեցի միայն «Hi» - հյուպատոսը չժպտաց։ Ես անհանգստանում էի, բայց փորձեցի առավելագույնս կենտրոնանալ հարցերի վրա։

Ինձ հարցրին, թե որ համալսարանում եմ սովորում, որերորդ կուրսում եւ ինչ մասնագիտությամբ։ Այնուհետեւ ավելի մանրամասն հարցրին այն առարկաների մասին, որոնք ուսումնասիրում եմ։ Հետո՝ ծնողներիս աշխատավայրի եւ պաշտոնների մասին։ Մի պահ հյուպատոսը հեռացավ խոսափողից, եւ ես չլսեցի հարցը, ստիպված եղա վերահարցնել քաղաքավարի «Excuse me?»-ով։ Հարցեր կային իմ նախորդ ճամփորդությունների նպատակների եւ կրկին ուսումնառության կուրսի մասին։ Վերջում հյուպատոսը խնդրեց ինձ թվարկել իմ իրավունքները, որոնք նշված են բուկլետում (որը մեզ բաժանել էին համակարգողները), ինձ շատ ուշադիր լսում էին եւ չէին ընդհատում այնքան ժամանակ, քանի դեռ ես չէի թվարկել դրանք բոլորը։

Ինձ հաստատեցին վիզան։

Երջանկությանս սահման չկար։ Թվում էր, թե ամենադժվարը հետեւում է, բայց ոչ այն է։

Հետո պետք է հավաքել ճամպրուկը եւ ամրագրել հյուրանոցը։

Հավաքվելու վերաբերյալ խորհուրդներ. վերցրու միայն ամենաանհրաժեշտը։ Անպայման վերցրու դեղատուփ, թեթեւ բաճկոն ցուրտ եղանակի եւ ավտոբուսով ուղեւորությունների համար (դրանցում միշտ միացված է օդորակիչը եւ շատ ցուրտ է), թեթեւ հագուստ տաք եղանակի համար, հագուստ, որով կկարողանաս աշխատել (եթե համազգեստ չտան), հարմարավետ կոշիկներ, որոնք ամռան վերջում շատ ափսոս չեն լինի, գլխարկ եւ սնունդ։

Սննդից ցանկալի է վերցնել գրեթե պատրաստի բաներ։ Այսպես, օրինակ, ես վերցրեցի տասը տուփ արագ պատրաստվող լապշա, եւ դրանք վերջացան երկրորդ շաբաթվա վերջին։

Անպայման ամրագրիր հյուրանոց կամ հոսթել, եթե ժամանում ես գիշերը։ Շուրջօրյա McDonald's-ում կամ Կենտրոնական այգում գիշերելը լավ գաղափար է միայն տեսության մեջ։ Երկար թռիչքից հետո հոգնածությունը պատում է ակնթարթորեն, իսկ գիշերը Նյու Յորքի պես մեգապոլիսում գումարով եւ բոլոր կարեւոր փաստաթղթերով քայլելը անվտանգ չէ։

Տասնյոթ ժամյա թռիչքից եւ երեք ժամյա տրանսֆերից հետո ես եւ ընկերուհիս ժամանեցինք Նյու Յորք։ Մենք ժամանեցինք գիշերը մեծ ճամպրուկներով, փոխելով այնքան ժամային գոտիներ, որ ավտոբուս փնտրելու կամ օդանավակայանի տաքսիստներին վստահելու գաղափարները նույնիսկ չէին դիտարկվում։

Քարտիս վրա գումար կար, եւ ես անմիջապես ակտիվացրի SIM քարտը, որը ինձ տվել էին դեռ CMO գրասենյակում։ Այդպես ես կարողացա տաքսի կանչել «Uber» հավելվածով, եւ մենք հանգիստ ուղեւորվեցինք հյուրանոց։

Լայֆհաքներ.

1. SIM քարտը ցանկալի է նախապես տեղադրել հեռախոսի մեջ, որպեսզի օդանավակայանում դրա հետ չչարչարվես, այլ անմիջապես ակտիվացնես։

2. Խոսիր ինքնաթիռում գտնվող ուսանողների հետ։ Ես ծանոթացա երկու աղջիկների հետ, երբ թռչում էի Նյու Յորք, որոնք նույնպես թռչում էին Աստանայից եւ Ալմաթիից։ Թող աշխատանքը տարբեր քաղաքներում լիներ, փոխարենը քաղաք մենք բոլորս գնացինք միասին պատվիրված տաքսիով։ Այսպիսով, ուղեւորության վճարը կազմում էր 50 դոլար, բայց մենք չորսն էինք, եւ ստացվեց շատ ավելի էժան։

Այն ժամանակ ես առաջին անգամ եղա Նյու Յորքում, եւ այն հիասքանչ է։