Երիտասարդական ճամփորդություններ եւ ուսանողական փոխանակման ծրագրեր այժմ եւ ապագայում
Թույլ տվեք ներկայանալ։ Անունս Ալի է, եւ ես Եվրասիական հումանիտար ինստիտուտի առաջին կուրսի ուսանող եմ։ Սովորում եմ հումանիտար առարկաների մանկավարժի մասնագիտությամբ՝ պատմության ֆակուլտետում։ 17 տարեկան եմ, իսկ ապրիլի 1-ին դառնում եմ 18...
Ամերիկա... դեռ վաղ մանկությանս տարիներին ես իմ գլխում սերմեր էի ցանել՝ այդ երկիր այցելելու երազանքով, որպեսզի ապագայում այն աճի եւ ստիպի ինձ թռչել այնտեղ, եւ ահա 8-րդ դասարանում ես սկսեցի իմանալ տարբեր ուսանողական փոխանակման ծրագրերի մասին, որոնք թույլ կտան ինձ այցելել այդ երկիր։ Ես իմացա Work and Travel USA-ի մասին, որը զանգվածային եւ հասանելի փոխանակման ծրագիր է այն ուսանողների համար, ովքեր ցանկանում են վառ, անմոռանալի արձակուրդներ անցկացնել ԱՄՆ-ում եւ ծանոթանալ ամերիկյան մշակույթին ու ժողովրդին, ինչպես նաեւ ծանոթանալ մոլորակի տարբեր ծայրերից եկած նոր հետաքրքիր մարդկանց հետ։ Ինձ հետաքրքրեց, եւ ես ցանկացա հնարավորինս շուտ ավարտել դպրոցը, ընդունվել բուհ եւ Work and Travel ծրագրով թռչել Նահանգներ՝ մանկությանս լավագույն երազանքը հնարավորինս շուտ իրականացնելու համար։
Ես դեռ ուսանողական փոխանակման ծրագրերի եւ արտասահմանում ճամփորդելու փորձ չունեմ։ Ցանկանում եմ նախ նվաճել Ամերիկան, իսկ հետո, փորձ ձեռք բերելով, շարունակել համալրել այն երկրների ցանկը, որոնք կայցելեմ ապագայում։
Որպես համաշխարհային պատմության երկրպագու եւ ապագա պատմության մանկավարժ՝ ես շատ եմ հետաքրքրվում երկրների պատմությամբ, նրանց մշակույթով, ժողովրդով եւ այդ երկրների պատմություններով։ Եվ առաջին երկիրը, որ ցանկանում եմ այցելել, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներն է։ Հայրս Ամերիկա է այցելել 1999-2000 թվականներին՝ դեռ իմ ծնվելուց առաջ, հայրիկս մեծ հաջողակ է, քանի որ նա շահել է ուղեգիր մի մրցույթում, որտեղ մրցանակը այդ երկիր բացարձակապես անվճար այցելելն էր։ Ճակատագրի բերումով գյուղից մի պարզ տղա հնարավորություն ստացավ իրականացնելու իր ամերիկյան երազանքը։ Եվ բնականաբար, մանկությանս տարիներին նա հաճախ էր պատմում ինձ իր անցյալի մասին իր հետաքրքիր պատմությունները եւ, մասնավորապես, իր ճամփորդությունների մասին, որոնք իմ մեջ ուժեղ ոգեւորություն էին առաջացնում տարբեր երկրներ ճամփորդելու համար։ Եվ մանկությանս հատուկ երազանքը դարձավ առաջին հերթին Ամերիկա այցելելը եւ սեփական աչքերով տեսնելը բնության բոլոր հրաշքները եւ ինձ համար գեղեցիկ այս երկրի քաղաքները։ Ես մանկուց ինձ նպատակ եմ դրել, որ հասուն տարիքում անպայման ճիշտ նույն տեղերում լուսանկարվեմ, որտեղ ժամանակին լուսանկարվել է հայրս, եւ ցույց տամ նրան այդ լուսանկարները՝ համեմատության համար, որպեսզի լուսանկարների ժամանակի պրիզմայի միջոցով նրա աչքերում զարմանք եւ ուրախություն առաջացնեմ։ Տարօրինակ, բայց միեւնույն ժամանակ ինձ համար հատուկ նպատակ, որը մոտիվացնում է ինձ սովորել լեզուներ եւ աշխատել, որպեսզի իրականացնեմ մանկությանս երազանքը, որտեղ ես վերջապես հանգիստ հոգով շնչում եմ Ամերիկայի ազատ օդը, ամառային տաք երեկոյան ոտքով քայլելով Time Square-ով՝ ֆոնին լսելով Lana Del Rey-ի երգերը եւ դիտելով մարդկանց մեծ հոսքը, որտեղ բոլորը ինչ-որ տեղ են շարժվում, ինչպես ես ժամանակին՝ այստեղ հասնելու համար։
Ամերիկայում ես բաց չեմ թողնի հնարավորությունը առավելագույնս կենդանի ուսումնասիրելու եւ ներծծելու այդ ժողովրդի առօրյա կյանքն ու մշակույթը, որպեսզի զգամ այն, ինչ զգում է ամերիկյան հասարակությունը։ Ես ուզում եմ ավելին իմանալ եւ ամեն ինչ սեփական աչքերով տեսնել։ Բացի այդ, որպես պատմաբան եւ իմ երկրի հայրենասեր՝ ես ամեն ինչ անելու եմ իմ երկրի եւ նրա մշակույթի լավ մարքեթինգ ստեղծելու համար, որպեսզի գոնե ինչ-որ կերպ մեծացնեմ իմ երկրի ճանաչելիության շրջանակը։ Ես ամբողջ ուժով կփորձեմ ցույց տալ եւ զարմացնել այլ ազգության մարդկանց մեր ժողովրդի մշակույթով։ Սկզբում ես ուզում եմ Ամերիկայում բացել իմ YouTube եւ TikTok ալիքները եւ այնտեղ տեղադրել հետաքրքիր տեսանյութեր այն մասին, թե ինչպես եմ ես պատրաստում բեշբարմակ եւ մեր այլ ազգային ուտեստները եւ տալիս օտարերկրացիներին համտեսելու։ Ես ուզում եմ նրանց համար շնորհանդես անել անցյալի եւ ժամանակակից Ղազախստանի թեմայով, որտեղ կպատմեմ նրանց մեր նախնիների պատմության եւ տափաստանում նրանց կիսաքոչվոր կյանքի մասին, ինչպես նաեւ այն մասին, թե ինչպես են ապրում ներկայիս ղազախները եւ թե որքան ենք մենք զարգացել անկախությունից ի վեր անցած 30 տարիների ընթացքում, եւ, իհարկե, ցույց կտամ եւ կպատմեմ մեր քաղաքների մասին, իսկ վերջում բոլորին կնվիրեմ մեր ազգային հագուստը <3։ Սա դեռ ամենը չէ, այնտեղ հասնելուն պես ես նաեւ կհորինեմ շատ տարբեր, հետաքրքիր եւ օրինական եղանակներ՝ իմ երկրի մշակույթը առավելագույնս տարածելու համար։
Այս երկրում իմ մեկ այլ նպատակը, իհարկե, լեզվական արգելքս հաղթահարելն ու անգլերենս բարելավելն է։ Ես ուզում եմ շատ շփվել անգլերենի կրողների հետ, որպեսզի անգլերենս հասցնեմ կատարելության եւ գտնեմ շատ նոր հետաքրքիր ընկերներ ու ծանոթներ ամբողջ աշխարհից, որպեսզի հետագայում եւս կապ պահպանեմ նրանց հետ։
Ճամփորդություններից եւ մտահորիզոնի ընդլայնումից բացի, ծրագրին մասնակցելը կարող է օգնել ինձ իմ ապագա կարիերայում։ Ամերիկայում օրինական ճանապարհով վաստակած գումարը կարող եմ խնայել եւ մի քանի տարի անց ներդնել այդ գումարը իմ մասնագիտության հետ կապված իմ բիզնես պլանի մեջ։ Քանի որ կրթությունը նույնիսկ խոշոր քաղաքներում կաղում է, ապա գյուղական վայրերում դրանք ցանկալի են թողնում, քանի որ շատ շրջանավարտներ չգիտեն մաթեմատիկայի 6-7-րդ դասարանների ծրագիրը, իսկ անգլերենի մակարդակը beginner կամ elementary է, թեեւ անգլերենը դասավանդվում է առաջին դասարանից... Ես՝ որպես ապագա մանկավարժ, ցանկանում եմ գիտելիք տալ աճող սերնդին մեծ մասշտաբներով եւ չսահմանափակվել միայն իմ պրոֆիլային առարկայով, որը դասավանդելու եմ։ Պարզապես պետական ուսուցիչ աշխատելով՝ ես չեմ կարողանա երեխաների ուսուցման գործում գլոբալ արդյունքի հասնել, ես կկարողանամ տարեկան առավելագույնը 200-400 երեխա ուսուցանել, ինչը շատ ցավալի է իմ նպատակի համար։ Ամերիկայում վաստակած գումարով ես ուզում եմ ավելացնել իմ կապիտալի մի մասը եւ վարձակալել տարածք իմ կրթական կենտրոնի համար, որտեղ կվարձեմ որակավորված ուսուցիչների, ովքեր կդասավանդեն անգլերեն կամ մաթեմատիկա, այնտեղ ես արդեն հնարավորություն կունենամ ընդլայնելու ուսուցման շրջանակը եւ վաստակելու՝ հետագայում բացելով իմ կենտրոնի նոր մասնաճյուղեր։ Հետո եւս մի քանի տարի անց ես գյուղում կբացեմ փորձարարական անվճար մասնավոր դպրոց՝ իմ ուսուցման մեթոդիկայով՝ կրթության որակը բարձրացնելու համար։ Եվ եթե արդյունքը լավ լինի, ես կարմատախիլ անեմ ներկայիս կրթական համակարգը եւ կփորձեմ ներդնել իմ նոր մշակված համակարգը պետականի մեջ։ Հնչում է որպես հեքիաթ եւ չափազանց խոստումնալից, բայց այնուամենայնիվ, սրանք են իմ մտքերն ու նպատակները իմ կարիերայի եւ Ղազախստանի կրթության վերաբերյալ, եւ ծրագրին մասնակցելը կարող է օգնել ինձ այս հարցում եւ արագացնել գործընթացը։
Իսկ հիմա խոսենք ծրագրի մասին, ի՞նչ կարող եմ ես փոխել կամ բարելավել դրանում, եթե լինեի գլխավորը։ Ես, հավանաբար, կավելացնեի այն երկրների քանակը, որոնք կարող են մասնակցել Work and Travel-ին։ Սա, այնուամենայնիվ, ամենահայտնի եւ զանգվածային ծրագիրն է, եւ եթե չեմ սխալվում, ապա դրանում կարող են մասնակցել շուրջ 40-43 երկիր, սա, իհարկե, շատ է, բայց այնուամենայնիվ պետք է հաշվի առնել, որ աշխարհում կա 197 երկիր։ Բայց կարծում եմ, որ սա արդեն ժամանակի հարց է, եւ այն աստիճանաբար կլուծվի։ Բացի այդ, Internship USA ծրագրում չկան շատ մասնագիտություններ ուսանողների եւ շրջանավարտների համար պրակտիկայի համար։ Օրինակ՝ իմ մասնագիտությունը այնտեղ չկա, եւ ինձ վիրավորական է այն, որ ես չեմ կարողանա մեկնել Ամերիկա այս ծրագրով եւ այնտեղ սկսել պրակտիկա եւ փորձ ձեռք բերել, բացի այդ, ես այս ծրագրին կավելացնեի Ամերիկայում ստեղծագործ մարդկանց՝ երգիչների, դերասանների, դիզայներների եւ այլնի համար պրակտիկայի հնարավորություն։ Կարծում եմ, որ սա նրանց համար հիանալի միջոց կլիներ հետագայում զարգանալու, իսկ հնարավոր է նաեւ հայտնի դառնալու արտասահմանում, ինչպես սովորաբար լինում է մեր արտիստների հետ։
Եզրափակելով՝ ուզում եմ գրել, որ ուրախ եմ, որ մենք ունենք նման ծրագրեր եւ Ամերիկա կամ այլ երկրներ թռչելու հնարավորություններ, որտեղ մենք կարող ենք անմոռանալի արձակուրդներ անցկացնել, կարծում եմ՝ մոտ ապագայում այս ծրագրերը կլինեն էլ ավելի հասանելի։ Հուսով եմ, որ շուտով մենք էլ կհասնենք այնպիսի մակարդակի, որ արդեն 20-50 տարի անց բոլոր երկրներից մարդիկ այս ծրագրերով արդեն կժամանեն մեզ հյուր եւ կքննարկեն Ղազախստանը։
Վերջում կարող եք դիտել հորս լուսանկարները Ամերիկա կատարած իր ճամփորդության ժամանակ