Ողջույն:

Երբեք տանից այսքան հեռու չէի եղել։ Այդ պատճառով ինձ միաժամանակ համակել էին եւ՛ ուրախությունը, եւ՛ թեթեւ վախը։ Ես գիտեի, որ ինչ-որ պահի անպայման կհայտնվեմ Նահանգներում, բայց չէի մտածում, որ դա այդքան շուտ կլինի։ Թվում էր՝ քիչ առաջ էր, որ ընկերներիս հետ փաստաթղթերի հսկայական կույտ էինք հավաքում, Կրակովի դեսպանատանը հարցազրույց անցնում եւ ինքնաթիռի տոմսեր գնում։ Իսկ հիմա արդեն զբոսնում եմ Ատլանտիկ Սիթիի լողափով՝ փորձելով շեղվել աշխատանքի ոչ այնքան հաջող որոնումներից։ Բայց հիմա ամեն ինչի մասին հերթով։

Work and Travel USA ծրագրի մասին վաղուց էի լսել, բայց լրջորեն մտածեցի այդ մասին միայն անցյալ տարվա աշնանը, երբ ընկերներս առաջարկեցին նրանց հետ միասին դիմել մասնակցության համար։ Եթե դուք էլ, մեզ պես, ցանկանաք մեկնել ԱՄՆ Work and Travel ծրագրով, խորհուրդ եմ տալիս զինվել ոչ փոքր դրամական միջոցներով, որոնք, ինչպես ցույց է տալիս պրակտիկան, մեծ մասամբ վերադարձվում են, եւ ամենակարեւորը՝ պողպատյա նյարդերով։ Գիտեմ, կողքից դա պարզ է թվում՝ փաստաթղթեր, վճարներ, հարցազրույց, փափագած վիզա, եւ դուք ինքնաթիռում եք՝ դեպի Նյու Յորք ճանապարհին։ Իրականում, job offer-ի որոնումները, հարցազրույցին պատրաստվելը, հովանավորից պատասխանի տանջալից սպասումը՝ այս ամենը բոլորովին էլ հեշտ չէ։ Ամեն դեպքում, մենք դա արեցինք եւ հիմա օվկիանոսի մյուս կողմում ենք։ Գնացինք։

Նյու Յորք

Օր #1

Մեր ինքնաթիռը վայրէջք կատարեց Ջոն Քենեդու անվան օդանավակայանում երեկոյան ժամը 9-ին։ Թռիչքից հոգնած՝ մենք գնացինք փնտրելու քաղաքի կենտրոն հասնելու միջոց։ Հենց JFK-ից նստեցինք Air Train, որի տոմսն արժե 5$։ Բայց մինչ ուղեւորներին մետրոյի մոտակա կայարան հասցնելը, Air Train-ը մեզ պտտեցրեց օդանավակայանի բոլոր տերմինալներով։ Ստորգետնյա երկաթուղու ուղեվարձը մեզ արժեցավ 2,50$, եւ այսպես մենք հասանք Queens Plaza կայարան։ Ի դեպ, մետրոյում մենք ձեռք բերեցինք հատուկ բազմակի օգտագործման ticket բոլոր տեսակի տրանսպորտի համար, որի վրա որոշակի գումար է լիցքավորվում ուղեվարձի համար։ Եթե պատրաստվում եք Նյու Յորքում մնալ մի քանի օր, խորհուրդ եմ տալիս 5$-ից ավելի լիցքավորել, որպեսզի հետո հերթերում ժամանակ չկորցնեք։

Ամենահիմար սխալը Նյու Յորք գնալն էր՝ նախապես գիշերակաց չամրագրելով եւ հուսալով, որ ժամանելուն պես ինչ-որ բան կգտնենք։ Սա բոլորովին նման չէ ինձ, քանի որ նման դեպքերում սովոր եմ ամեն ինչ նախապես մանրամասն մտածել։ Բայց այս անգամ հուսացի, որ ամեն ինչ ինքնըստինքյան կստացվի։ Արդյունքում հյուրանոց էինք փնտրում մոտ 2-3 ժամ, քանի որ երեկոյան ժամը 11-ին հյուրանոցներում արդեն ազատ համարներ չկային։ Եվ երբ վերջապես գտանք ազատ համար, բախվեցինք նոր խնդրի՝ ընդունարանում մեզանից պահանջեցին id (անձնագիր կամ այլ փաստաթուղթ, որը հաստատում է, որ մեզանից մեկը 21 տարեկան է)։ Ինչպես արդեն կարող էիք կռահել, մեզանից ոչ ոք դեռ քսանմեկ տարեկան չէ։ Դրսում սառը անձրեւ էր տեղում, մենք նույնիսկ հագուստը փոխելու հնարավորություն չունեինք, իսկ հսկայական ճամպրուկները դժվարացնում էին հյուրանոցի որոնումները։ Մի խոսքով, ինչ-որ կերպ ընդունարանի սիրուն աղջիկը խղճաց մեզ եւ թույլ տվեց գիշերել։

Եվ այո, չեք հավատա, բայց օրվա ամենամեծ մարտահրավերը ցնցուղ ընդունելու փորձն էր։ Համարը ամենեւին էլ էժան չէր, իսկ ցնցուղն ամենատարօրինակն էր, որ երբեւէ տեսել էի, քանի որ մենք այդպես էլ չկարողացանք հասկանալ, թե ինչպես է այն աշխատում։ Կամ մենք ինչ-որ բան չհասկացանք, նույնիսկ չգիտեմ։

Օր #2

Հյուրանոցում նախաճաշը շատ համեղ էր։ Այնտեղ կար այն ամենը, ինչ սիրում եմ՝ յոգուրտներ, մրգեր, ձվածեղ, փաթիլներ կաթով եւ տարբեր ըմպելիքներ։ Բայց երկրորդ գիշերվա համար մենք պետք է ավելի էժան գիշերակաց գտնեինք, որտեղ մեզանից չէին պահանջի id։ Եվ այս անգամ մենք, ծանոթ տղայի հուշումով, գնացինք մոթել փնտրելու Բրայթոն Բիչի մոտակայքում։ Ի գիտություն՝ երբեմն ավելի լավ է օգտվել տաքսուց, քան 30 աստիճան շոգին հսկայական ճամպրուկներ քարշ տալ։ Թեեւ, գուցե ինչ-որ մեկը, մեզ պես, հեշտ ճանապարհներ չի փնտրում։

Փառք երկնքին, մեզ հաջողվեց առանց խնդիրների գտնել հենց այդ մոթելը, որը, ի դեպ, նույնպես էժան չէր, եւ տեղավորվել այնտեղ, ուստի մենք անմիջապես նետեցինք իրերը եւ գնացինք Թայմս Սքվեր։

Չեմ կարող ասել, որ քաղաքից շատ տպավորություններ եմ ստացել, քանի որ այնտեղ շատ քիչ ժամանակ ենք անցկացրել։ Մենք զբոսնում էինք Թայմս Սքվերում, Բրուքլինի փողոցներով, տեսանք հայտնի Էմփայր Սթեյթ Բիլդինգը, շատ Iced Coffee խմեցինք ոչ պակաս հայտնի Starbucks-ում։ Եվ այո, Նյու Յորքում իսկապես քեզ շատ փոքր ես զգում, որովհետեւ շուրջդ շատ հսկայական շենքեր են, շատ մարդիկ, տաքսիներ եւ աղմուկ։ Սա ունի իր յուրահատուկ, անկրկնելի կողմը։ Բայց Նյու Յորքի մասին՝ մի փոքր ավելի ուշ։

Instagram: 1. Տեսարան ինքնաթիռի պատուհանից, ինչ-որ տեղ Սկանդինավիայի վերեւում։ 2. Թայմս Սքվեր։ 3. Բրուքլինի հարմարավետ փողոցները։ 4. m&m's խանութ-թանգարան։

Ի գիտություն՝

1. Բնակարանը, հյուրանոցի համարը, մոթելը կամ հոսթելը ավելի լավ է ամրագրել նախապես (Booking.com, airbnb.com)։

2. Հսկայական ճամպրուկ քարշ տալը միանգամայն նորմալ է, եթե պատրաստվում եք տեղ հասնել տաքսիով։ Մետրոյում կամ այլ հասարակական տրանսպորտում ճամպրուկներով տեղաշարժվելը չափազանց դժվար է։

3. Արժե ԱՄՆ տանել սիրելի արդուկները, վարսահարդարիչները եւ այլն, տեխնիկան այստեղ աշխատում է 110V լարման տակ։ Վարսահարդարիչ կարելի է գնել տեղում, իսկ լեփթոփների, հեռախոսների եւ ֆոտոխցիկների լիցքավորման համար ստիպված կլինեք ադապտեր գնել։

4. Մի՛ ձգձգեք Նյու Յորքում, եթե հնարավորություն կունենաք քաղաքը դիտել ավելի ուշ։ Այնտեղ գտնվելու մեկուկես օրվա ընթացքում մենք ծախսեցինք այնքան գումար, որքան ծախսել էինք Ատլանտիկ Սիթիում մեկուկես շաբաթ մնալու համար։ Եթե մենք դա ավելի վաղ հասկանայինք, անմիջապես կմեկնեինք նպատակակետ։

To be continued...

(Հետեւեք թարմացումներին instagram-ում՝ vicstepanchuk)

http://booking.com/

http://airbnb.com/

http://instagram.com/vicstepanchuk