1.Ահա գրեթե հետեւում է քննությունների, ստուգարքների, կուրսայինների շարանը. Թռիչքի մեկնող ինքնաթիռը, սիրտը կանգնեցնող, ծանր օդով անծայրածիր հսկաքաղաքը, սպասման հսկայական սրահներ,տերմինալներ, լեզվական խոչընդոտ, այլ ժամային եւ կլիմայական գոտի, եւ այլն-եւ այլն - այս ամենը պատկերացնելիս ինչ-որ կերպ գլխում առանձնապես տեղ չի մնում աշխատանքային եւ էկոլոգիական օրենսդրության հիմքերի համար, որոնցից էլ դեռ պետք է քննություն հանձնել..հահ)

2.Ես՝ երբեք ինքնաթիռով չթռած, 15-րդ հարկից վեր չբարձրացած մարդը, մարդ, որը կթռչի Ռուսաստանի կեսի, Եվրոպայի, Ատլանտյան օվկիանոսի, ԱՄՆ-ի, Խաղաղ օվկիանոսի կեսի վրայով. Օ, երեք օր երկնքում) հահահ)))

3.Իմ նշանակման կետը - Հոնոլուլու, Հավայի նահանգի մայրաքաղաքը. Ի՞նչ ասոցիացիաներ են Ձեզ մոտ առաջանում?)) մմմ... Ալոհա, խիլո պար, սեյսմիկ գոտի, հրաբուխներ, ծաղկային գիրլյանդներ, սերֆինգ, լողափ, Լիլո եւ Սթիչ)աահհահա) - անձամբ ինձ մոտ այդպես)

4.Մեծ ամերիկյան երազանք - հենց այսպես եմ կոչում իմ երազանքը, որը ահա-ահա պետք է իրականացվի. Երբեք, եթե անկեղծ, չէի մտածի, որ ահա այսպես կվերցնի ու կիրականանա. Միշտ եմ մտածել այդ մասին, բայց երբեք դա չէի ցանկացել մինչեւ մեկ դեպք. Երբ ինչ-որ մի ձմեռային երեկո, "տեղական օդանավակայանում շրջելով", պատահաբար նկատեցինք , որ մեծ էլեկտրոնային ժամացույցները ցույց են տալիս "23:23" եւ որոշեցինք այդ թվի վրա ցանկություն պահել. Անցավ մեկ տարուց ավելի... եւ... ցանկությունները կատարվում են!)) Շատ եմ սիրում նույն թվերի վրա ցանկություն պահել, եւ, երեւի, եթե շատ ցանկանաս, ապա դրանք կկատարվեն. )