Օլիմպիադան ավարտվեց։ Մի փոքր պատմեմ, թե ինչպես էինք այստեղ դիտում այն։

Ինձ ամենաշատը դուր եկավ հետեւել մեր աղջիկ մարմնամարզուհիների ելույթներին։ Մերոնք, ինչպես գիտեք, ոսկի վերցրին։ Ես միանգամից բոլորին ասացի, որ ռուսները կհաղթեն։ Գերմանացին երկար ժամանակ չէր կարողանում հասկանալ, թե ինչու եմ ես երկրպագում նաեւ Բելառուսին եւ Ուկրաինային։

Երբ ցուցադրում էին բռնցքամարտը, եւ հաղթեց ուկրաինացի մարզիկը, նրա հաղթանակին ուրախանում էինք ես եւ լեհուհին։ Գերմանացին ընդհանրապես շոկի մեջ էր։ Ինչպե՞ս թե։ Հաղթեց ոչ թե Ռուսաստանը, ոչ թե Լեհաստանը, այլ Ուկրաինան։ Ինչո՞ւ ենք մենք ուրախանում։)

Մենք փորձում էինք նրան բացատրել, որ եղբայրական ժողովուրդներ են եւ այլն... բայց գերմանացին հենց գերմանացի էլ կա, որ չի հասկանում))

Երբ պարգեւատրումն էր եւ հնչում էր մեր երկրի հիմնը, իմ շուրջը ոչ ոք չկար։ Եվ ես վայելում էի հաղթանակը մենակության մեջ։ Եթե չհաշվենք աշխարհի մյուս ծայրում գտնվող բոլոր հայրենակիցներին)

Մենք նաեւ հոսթելում ամերիկյան բիլիարդի մինի-մրցաշար էինք կազմակերպել։ Ես ներկայացնում էի իմ երկիրը։ Եվ գրավեցի երկրորդ տեղը, ընկերներ)) Կարող եք հպարտանալ ինձանով)

Առաջինը դարձավ գերմանացին։ Պարզապես բախտը բերեց, հաստատ ասում եմ ձեզ։