Աշխարհը լի է բազմաթիվ ժողովուրդներով ու ազգություններով, մաշկի գույներով ու մշակութային արժեքներով։ Մենք բոլորս տարբեր ենք, ունենք տարբեր սովորություններ, սովորույթներ ու նախասիրություններ։ Վերջերս մեր տանից տեղափոխվեցին մեր բուլղարացի հարեւանները, եւ նրանց փոխարեն եկան նորերը՝ ռումինացիները։

Բուլղարացիներն ու ռումինացիները, չնայած նրան, որ Եվրամիության անդամ են, բոլորն էլ գնչուներ են ))

Բուլղարացիները իսկական առնետներ են. ձեր ներկայությամբ ժպտում են ու քաղցր շփվում, իսկ մեջքի հետեւում դանակ են սրում, տարբեր լուրեր տարածում եւ այլն։ Տուն են քարշ տալիս ամեն ինչ, իրենց փոքրիկ սենյակում հավաքում են իրենց ամբողջ ուտելիքը, իրենց բոլոր իրերը եւ երբեք ոչ մեկի հետ ոչինչ չեն կիսում )) Աշխատավայրում զբաղվում են ստորաքարշությամբ եւ կասկածելի վստահություն ձեռք բերելով։ Ատում եմ այն մարդկանց, ովքեր մաշկից դուրս են գալիս ղեկավարությանը մոտ լինելու համար։ Նրանց տեղափոխվելն էլ աներեւակայելի էր. պարզապես վաղ առավոտյան հավաքեցին իրերն ու գնացին՝ ոչ մեկին ոչինչ չասելով, չզգուշացնելով, իսկ երկու ժամ հետո արդեն եկան ռումինացիները =))) Մենք շոկի մեջ էինք նման փոխըմբռնումից ))

Ռումինացիները ուրիշ երգ են։ Թեեւ նրանք ստորաքարշ չեն, բայց ամենուր իրենց տանն են զգում։ Կամաց-կամաց ամեն ինչ լցնում են իրենց իրերով, խոհանոցը լի է նրանց ուտելիքով, լոգարանը՝ նրանց օծանելիքով, իսկ երեկ ընդհանրապես իջել են առաջին հարկ՝ տանտիրոջ մոտ, երբ նա տանը չէր, իրենց համար ուտելիք են պատրաստել, միացրել են հեռուստացույցը, ֆուտբոլ են դիտել ու զվարճացել տանտիրոջ բազկաթոռին՝ գարեջուր խմելով )) Ես ընդհանրապես ապշել էի դրանից ))) Երեւի չարժեր նրանց ասել, որ իրենց տանը զգան։ Երեւում է՝ ամեն ինչ շատ մոտիկից են ընդունում ))