Երբեւէ տեսե՞լ եք Efes Pilsener-ի գովազդը, որտեղ հսկայական փրփրուն մուգ կապույտ ալիքները բախվում են կտրուկ ժայռերին: Գիտե՞ք, թե որտեղ է այն նկարահանվել:) Ճիշտ է: Հենց այստեղ =)

Այս վայրը կոչվում է Us 1 Hwy կամ Us 1 route, եւ դժվար թե որեւէ մեկն ասի, որ այն արժանի չէ առաջին տեղում լինելուն: Ճանապարհն անցնում է Կալիֆոռնիայի ողջ ափով՝ անմիջապես օվկիանոսի կողքով: Բայց դրա ամենագեղեցիկ հատվածը գտնվում է Սան Ֆրանցիսկոյից հարավ՝ Մոնտերեյ ծովածոցից մինչեւ Մորրո ծովածոց: Որոշ տեղերում շինարարները ստիպված են եղել ճանապարհը փորել ժայռի մեջ, եւ դուք վարում եք շատ նեղ ճանապարհով. մի կողմից՝ վեր խոյացող կտրուկ ժայռ, մյուս կողմից՝ նույնքան կտրուկ անդունդ, եւ հսկայական, խորը կապույտ օվկիանոս՝ որքան աչքը կտրում է...

Ես երբեք ոչ մի տեղ չեմ տեսել այդպիսի կապույտ ջուր: Սա հենց այն է, ինչ պատկերացնում եք «կապույտ ծովի ջուր» արտահայտությունը լսելիս: Ոչ երկնագույն, ոչ փիրուզագույն, այլ հենց հագեցած կապույտ: Որոշ տեղերում կարելի է դուրս գալ եւ փորձել իջնել: Ալիքները կատաղի բախվում են ժայռերին՝ հազարավոր ցողեր բարձրացնելով վեր, թեեւ վերեւից դրանք բավականին անվտանգ են թվում: Իրականում դա 3-4 մետր բարձրությամբ ջրի պատ է: Մաքուր տարերք: Ջուր: Ժայռեր: Ավելորդ ոչինչ:)

Մենք այնտեղ երկու օր անցկացրինք, քանի որ օրերից մեկը խիտ մառախուղ էր, եւ ոչինչ չէր երեւում, մենք նույնիսկ վախենում էինք ոչ թե արագ վարել, այլ ընդհանրապես վարել..

Հաջորդ օրը մառախուղը մի փոքր ցրվեց, եւ մենք շտապեցինք շրջել շրջակայքում: Ափամերձ գիծը՝ ավազով եւ ծովային ջրիմուռներով, ոլորվում է ժայռերի ստորոտում: Որոշ տեղերում առաջանում են ծովալճակներ, ծովածոցեր, երկար լողափեր: Այլ վայրերում հարյուրավոր մետրերով ժայռեր են իջնում ներքեւ, եւ մեքենայից գլուխը հանելու համար մեծ քաջություն է պետք: Հատկապես երեկոյան=) Երբեմն ճանապարհն անցնում է կիրճերի վրայով ձգվող բազմաթիվ կամուրջներով, երբեմն իջնում է դեպի հարթավայրային հատվածներ: Այն մտնում է մառախուղի մեջ, ապա հանկարծակի հայտնվում արեւի տակ: Թռչունների գաղութներ, որոնք բնադրում են, կարծես, իրար վրա, ժայռոտ կղզիներ՝ ամպերի մեջ եւ առանց դրանց, եւ այլն: Մի խոսքով, լավ եղանակին այս ճանապարհը դժվար թե ձեզ ձանձրացնի..

Մորրո ծովածոցում գեղեցիկ է, բայց եթե ժամանակ չունեք հասնելու, մի՛ հասեք, պարզապես անցեք գոնե 80 կմ, որպեսզի զգաք, թե ինչն ինչոց է: Կարող եք կանգ առնել վայրի փոքրիկ հյուրանոցներից մեկում, եթե ցանկանում եք, իջնել ներքեւ՝ նրանք այնտեղ ունեն ինչ-որ արահետներ եւ աստիճաններ: Այլ կերպ, ժայռոտ վայրերում դժվար թե հնարավոր լինի: Այն, թե ինչպես մենք իջանք մայրամուտին, կարծում եմ, բոլորիս երկար կհիշվի: Հավանաբար Ամերիկայի մասին իմ ամենաթանկ հուշերից մեկն է: Ի դեպ, այստեղ է ԱՄՆ-ի ամենաթանկ բենզինը: 2,5 միջին գնի դեպքում, մենք մի տեղ տեսանք 5,99: Միգուցե զով վայրերն ընտրենք բենզինի գնո՞վ:))

Գլխավորը արեւոտ եղանակին ընկնելն է, այնպես որ վարեք եւ բռնեք այն պահը, երբ մառախուղ չկա, քանի որ մեզ մոտ այդ պահերը շատ կարճ էին: Կալիֆոռնիայի ամառը դեռ լիարժեք էր՝ ափին խոնավության խելահեղ տատանումներով...))

Լողազգեստ կարող եք չվերցնել՝ լողալու ցանկություն կունենաք միայն լավագույն դեպքում: Այստեղ լողափերը ալիքների առումով աշխարհում սերֆինգիստների համար լավագույններից են, իսկ ջրի ջերմաստիճանի առումով՝ ամենավատերից: Այնպես որ, աղջիկներ, սերֆինգիստների սեքսուալությունը հուսալիորեն ծածկված կլինի տաքացնող ջրային կոստյումով)))

Այսպես թե այնպես, արեւոտ բծեր փնտրելու վրա երկու օր ծախսելուց հետո (տեղացիներն ասում էին, որ եղանակի հարցում մեզ իսկապես շատ չի բախտավորել), մենք գնում էինք ավելի ու ավելի հյուսիս՝ դեպի հրաբուխների երկիր...