Մի անգամ հանգստյան օր ունեի։ Որոշեցի ժամանակը զուր չվատնել եւ գնալ Albany՝ նրանց սքեյթշոփը, կեդեր եւ սքեյթբորդ գնելու։ Հենց դուրս գալուցս առաջ անձրեւ սկսվեց, տրամադրությունս ընկավ։ Մինչ մենք գնում էինք, անձրեւը չէր դադարում եւ, անիծյալ, միայն ուժեղանում էր։ Հենց ավտոբուսից իջա, արեւը դուրս եկավ ու անձրեւը դադարեց, հիանալի է։ #եսսիրումայսերկիրը

Քայլում եմ Albany-ի Madison Ave-ով։ Հագիս Hendrix-ի շապիկ է, ականջներիս էլ նրա երաժշտությունն է հնչում։ Ընդառաջս գալիս է մի աֆրոամերիկացի՝ մոտ 50 տարեկան, նորմալ մորուքով։ Ես անցնում եմ կողքով եւ կողքից նկատում, որ նա շրջվել է դեպի ինձ եւ ինչ-որ բան է ասում։ Հանում եմ ականջակալը եւ լսում. Where did you get this Hendrix t-shirt? Ես նրան բացատրեցի, որ Lake George-ում մի փոքրիկ խանութ կա։ Ասացի, որ սիրում եմ Hendrix-ին, եւ հիմա նա իմ ականջակալներում է հնչում, եւ մեկը տվեցի նրան լսելու։ Նա լսեց եւ ասաց. yeeah, that’s Jimmy! Ծիծաղեցինք, սեղմեցինք ձեռքերը եւ գնացինք մեր գործերով։ #եսսիրումայսերկիրը(2)

Մտնում եմ սքեյթշոփ, այնտեղ շատ խոսուն ու բարի վաճառող կար, օգնեց ամեն ինչ չափսով ընտրել։ Սքեյթբորդ եւ Converse սքեյթի կեդեր գնեցի ընդամենը 200 դոլարով։ Baker, Girl եւ այլ տախտակներ՝ ամեն ինչ 50 դոլարով՝ նաժդակով։ #եսսիրումայսերկիրը(3)