Ատլանտա, Ջորջիա
Բարեւ բոլորին, այսօր ես կպատմեմ Ատլանտայի մասին։ Անցյալ ամառ, երբ մենք Greyhound-ով Կարոլինայից գնում էինք Ֆլորիդա, այս քաղաքում այնքան երկար կանգառ ունեցանք, որ հասցրեցինք շրջել գրեթե ամբողջ կենտրոնը։ Այնտեղ հասանք գիշերը, մեկ ժամ սպասեցինք մինչեւ լուսաբացը եւ առավոտյան ժամը 7-ի սահմաններում դուրս եկանք կայարանից։ Ամպամած ու մռայլ էր։ Մեկ թաղամաս անցած՝ ես կանգ առա՝ լուսանկարելու մի ցուցանակ, որի վրա գրված էր «Atlanta, Georgia»։ Գիտեք, ես սիրում եմ լուսանկարել գրվածքներ։ Մեզ է մոտենում ոստիկանը եւ հարցնում, թե ինչ ենք անում եւ ուր ենք գնում։ Մտածեցի՝ պետք չէր լուսանկարել, գուցե արգելված է, վերջիվերջո կայարան է, ցանկապատ կա, գրված է՝ «Restricted area, trespassing is prohibited»։ Բայց ոչ։
- Ո՞ւր եք գնում։ Այդ կողմում շատ վտանգավոր թաղամաս է։ You may be killed, i am not kidding!
Ահա այսպես առանց կատակի մեզ դիմավորեց Ատլանտան։
Նա նաեւ հավելեց, որ ավելի լավ է ավտոբուսին սպասել կայարանի շենքում, կամ էլ գնալ մյուս կողմը։
Լավ, գնացինք։ Առավոտյան մառախուղի մեջ դատարկ փողոցներով հասանք Օլիմպիական հրապարակ։
Ի՞նչ գիտեմ Ատլանտայի մասին։
- Այնտեղ 1996 թվականին անցկացվել են Օլիմպիական խաղերը,
- Այնտեղ է գտնվում աշխարհի ամենամեծ միջազգային օդանավակայաններից մեկը,
- Coca-Cola-ի շտաբ-գրասենյակը եւ նրա մեծ թանգարանը,
- CNN-ի շտաբ-գրասենյակը,
- Եվ աշխարհի ամենամեծ ակվարիումը։
- Այնտեղ շատ են աֆրոամերիկացիները, թեեւ հիմա քաղաքի բնակչությունը աստիճանաբար «սպիտակում» է։
Երեւի այսքանը։
Ընդհանուր առմամբ, կենտրոնը մեզ բավականին գեղեցիկ թվաց։ Գրեթե այն ամենը, ինչ թվարկեցի, գտնվում է իրար շատ մոտ՝ Coca-Cola-ի թանգարանը, CNN-ը, ակվարիումը՝ բոլորն էլ Օլիմպիական հրապարակի մոտ են։ Շատ շատրվաններ, նստարաններ եւ ծաղիկներ կան։
Եվ գիտե՞ք, թե ինչն էր ինձ համար ամենազարմանալին Հյուսիսային Կարոլինայի լեռներից հետո։ !Ատլանտայում! ամեն փողոցում! ծառերի վրա! ծաղիկներ են ծաղկում!!!! կարմիր, սպիտակ, վարդագույն, դեղին!!! եւ փոքրիկ արմավենիներ!!!
Մենք լուսանկարվում էինք գրեթե յուրաքանչյուր ծառի հետ եւ կրկնում. «Մենք ճիշտ ճանապարհին ենք։ Մենք գնում ենք Ֆլորիդա, մենք գնում ենք հարավ»։
Ոգեշնչված այս երջանիկ մտքով՝ մենք այլեւս ուշադրություն չէինք դարձնում, որ անցորդները մի քանի անգամ մեզ առաջարկում էին գնել մարիխուանա, խմել ռուսական օղի կամ պարզապես գումար տալ իրենց։
Նաեւ այնտեղ տեսա, թե ինչպես են զվարճալի կերպով խուզում սիզամարգերը :) Աշխատողները հատուկ մեքենայով շրջում էին այգով, խոտը հնձում, իսկ հետո այդ մեքենան մոտեցնում էին այնտեղ, որտեղ այրված դեղին տեղեր կային, եւ կտրատած կանաչին սփռում չոր հողի վրա։ Ստացվում է, որ ամբողջ այգին կանաչ եւ թարմ է երեւում նույնիսկ այսպիսի շոգ կլիմայում։ Պարզ, օգտակար եւ հեշտ։
