Մինչ նախատեսված մինի-արձակուրդը մենք որոշեցինք ուղեւորվել Ֆիլադելֆիա՝ մի գեղեցիկ քաղաք, որտեղ կա հայտնի բեյսբոլի թիմ՝ Phillies-ը, որի երկրպագուների թիվը տարեցտարի աճում է։ Ընկերս ընկերոջ հետ գնաց հարեւան քաղաք եւ այնտեղ մեքենա վարձեց։ Այս ճամփորդությունը նա ինքն ավելի լավ կնկարագրի։

Մեքենա գտնելը շատ հեշտ կլիներ, եթե չլինեին Միացյալ Նահանգների որոշ սահմանափակող օրենքներ։ Մեզ անհրաժեշտ էին այնպիսի ավտոսրահներ, որտեղ թույլատրվում էր մեքենա վերցնել դեբետային քարտով եւ 20 տարեկանում, այլ ոչ թե կրեդիտայինով եւ 21 տարեկանում։

Մեքենա փնտրելու 3-ժամյա զբոսանքից հետո բախտը ժպտաց մեզ, եւ մենք վերադարձանք նորաթուխ Mazda-ով։ Ճանապարհին վերցրեցինք ընկերներին եւ ուղղվեցինք դեպի Ֆիլա։ Ճանապարհը տեւեց մոտ մեկ ժամ։ iPhone-ի նավիգատորը հավերժ լինի։ Մեր հանգիստ Ուայլդվուդից հետո Ֆիլադելֆիան տպավորիչ եւ վառ վայր թվաց, որտեղ մենք լավ ժամանակ անցկացրեցինք ընկերների հետ. առաջին տպավորությունը՝ շատրվանների եւ ծառուղիների անսովոր գեղեցկությունը, աշխարհի բոլոր դրոշներով փողոցը։

P.S. Քանի որ Ղազախստանի դրոշը բացակայում էր, մենք շատ ցանկացանք ուղղել այդ թերությունը՝ որոշելով, որ Ռոքի Բալբոայի հուշարձանը հիանալի վայր կլիներ, որտեղ մեր դրոշը կարող էր հպարտորեն ծածանվել եւ լրացնել քաղաքի պատկերը։

Տունդարձի ճանապարհը շատ ավելի հետաքրքիր ճամփորդություն էր։ Ասե՞լ եմ, որ նավիգատորը հավերժ լինի։ Այսպիսով, ձեզ մի խորհուրդ տամ. նախքան որեւէ տեղ գնալը, անպայման վերցրեք լիցքավորիչ բոլոր էլեկտրոնային սարքերի համար, քանի որ մենք դա չարեցինք եւ պատժվեցինք...

Ինչպես հասկացաք, iPhone-ի լիցքը նստեց՝ ստիպելով մեզ թափառել քաղաքում՝ ելքը փնտրելով...

Մենք քաղաքից դուրս եկանք արդեն մթնշաղին, ինչը չնպաստեց տունդարձի ճանապարհը գտնելուն։ Այսպես երկու ժամ թափառելով՝ կարծես գտանք այն, բայց մենք պետք է ընտրություն կատարեինք՝ աջ, թե ձախ, եւ ես, այնուամենայնիվ, որոշեցի գնալ ձախ...

Այսպես մոտ մեկ ժամ թափառելով՝ զանգահարեցինք մեր ընկերոջը, որը մնացել էր տանը, որպեսզի նա հուշի մեզ, թե ինչպես դուրս գալ մեր ճանապարհը...

Բայց այստեղ էլ մեզ ծուղակ էր սպասում. ինտերնետը հենց այսօր որոշեց աշխատել կիսաչափով, այնպես որ մենք ստիպված էինք երկար սպասել, մինչեւ այն կկարողանա բացել բոլոր քարտեզները...

Հետո մենք դուրս եկանք մի ճանապարհի՝ մեծ դաշտով, եւ առջեւում տեսանք ոստիկանական մեքենա, եւ միայն հետո նկատեցինք ճանապարհի «Բանտ» նշանը... Մեր զարմանքը սահման չուներ... Մի փոքր հեռավորություն անցնելով՝ ես շրջեցի մեքենան եւ տեսա, որ ոստիկանությունը նշան տվեց՝ «կանգնել», եւ քանի որ փաստաթղթերի հետ ամեն ինչ կարգին էր, ես հանգիստ կատարեցի այդ հրամանը։ Չմոռանալով խնդրել բոլորին չնյարդայնանալ, հանել կամ ISIC, կամ վարորդական իրավունք, կամ անձը հաստատող ցանկացած փաստաթուղթ...

Մի քանի րոպե մեր նյարդերը մեծ լարվածության տակ էին, եւ միայն այն բանից հետո, երբ մեզ հարցրին, թե ուր ենք գնում, կարծես թե հանգիստ շունչ քաշեցինք եւ արագ բացատրեցինք, որ մոլորվել ենք... Ոստիկանը միայն քմծիծաղ տվեց եւ ասաց, որ մենք հսկայական ավելորդ շրջան ենք կատարել, եւ որ մենք պետք է հետ գնանք եւ մեծ շրջադարձի մոտ թեքվենք աջ, այլ ոչ թե ձախ... Մմմ, դուք չեք պատկերացնում, թե ինչպես բոլորը նայեցին ինձ... :)

Այսպիսով, մեկուկես ժամ անց տուն հասնելով՝ ես վերջապես հանգստացա... Բայց հիմա մենք ընկերներով գիտենք, որ բոլոր արկածները իսկապես սկսվում են «Ես գիտեմ կարճ ճանապարհը» արտահայտությունից :) :) :)։ Շնորհակալություն ուշադրության համար)։