Մերթլ Բիչը Հարավային Կարոլինայի հյուսիսի գլխավոր քաղաքն է։ Տեղական նշանակության (այսինքն՝ հարակից նահանգների) ընտանեկան տուրիզմի մի կենտրոն։ Քաղաքը նման է «Քինդեր-սյուրպրիզի», այսինքն՝ նույնպես բաղկացած է առավելագույնը 6 մասից:)
Այն բանից հետո, երբ մենք գտանք բնակարան՝ մեկ օրում (առանց կահույքի, բայց լվացքի մեքենայով, աման լվացող մեքենայով, չորանոցով, հսկայական սառնարանով, ինտերնետով եւ այլն, որտեղ էլ ապրեցինք ամբողջ ամառ), եւ գնացինք սոցիալական քարտերը ձեւակերպելու, 2 շաբաթ անցավ աշխատանքի անհաջող, սկզբում զվարճալի, հետո հոգնեցուցիչ, ապա՝ չար ու նախանձ որոնումներում) Մայիսի 20-ին Մերթլում արդեն լիքն էին մերոնք եւ ուկրաինացիները, հատկապես վերջիններս, երեւի նրանց քննաշրջանը մի քիչ ավելի շուտ էր։
Երբ մեզ ի վերջո աշխատանք տվեցին (ինչը ուրախալի է, երեքիս էլ մի տեղում), եւ ինչ-որ մեկը նույնիսկ երկրորդ աշխատանք գտավ, սկսվեցին սովորական առօրյա օրերը։ Չգիտեմ՝ միայն մեզ մո՞տ էր այդպես, թե՞ ոչ, բայց օրերը հաջորդում էին իրար այնքան արագ, որ նույնիսկ չէինք հասցնում հիշել դրանք ըստ համարի։ Հանգստյան օրերը բոլորի մոտ տարբեր ժամանակ էր, այդ պատճառով միասին հավաքվում էինք միայն գիշերվա ժամը 12-ին՝ աշխատանքից հետո, իսկ հաջորդ առավոտ նորից ինչ-որ մեկը պետք է լիներ ժամը 9-ին...
Բայց Մերթլը հիշվեց.
- Ներքեւում ապրող վիետնամցի վետերանով, որը, հիշողություններից փրկվելու համար, գիշերները միացնում էր ծանր ռոք եւ խոտը հնձում սեփական ձեռքով կոփած մաչետեով։
- Մեքսիկացի հարեւաններով, որոնք անգլերենից ոչ մի բառ չէին հասկանում, բայց աղջիկների վրա գոռում էին MMMM, chikkka)))
- Մեր տան դիմաց սպանված տղայով, այն բանից 5 րոպե անց, երբ մենք անցել էինք այդ վայրով։
- Ոստիկանության երկու գիշերային այցելություններով, որոնք կասկածում էին մեզ (ավելի ճիշտ՝ ինձ) խուլիգանության եւ սպանության փորձի մեջ։
- Սեւամորթին ուղղված անզգույշ բարյացակամ արտահայտությամբ՝ What's up, nigga?))։
- Կոլումբիա (նահանգի մայրաքաղաք) կատարած ուղեւորությամբ, երբ անիվը ծակվեց ճանապարհի հենց կեսին։
- Այնտեղ մեր լավագույն ընկերոջով՝ ծովային հետեւակայինով, որը նաեւ.
- -7 տեսողությամբ դիպուկահար էր, որը Իրաքում կրակում էր ՄԻԱՅՆ մեր Մոսինի հրացանից եւ մեզ նվիրել էր 46-ի փամփուշտ, որը մենք հետո տեղափոխեցինք սահմանով, միայն հետո իմանալով, որ դա մինչեւ 15 տարվա բանտ է «Զինամթերքի պահպանման» համար։
- Մասոն էր։
- Երկու անգամ նստել էր բանտում՝ կանանց պաշտպանելու համար։
- Հիանալի Հարլիի սեփականատեր էր։
- Գիտեր խուլ-համրերի լեզուն։
- եւ այլն, եւ այլն))։
- Մեքենայի գնումով, երբ մեքենա ընտրելիս հանդիպեցինք մի սուպեր նմուշի՝ առանց վարորդի աթոռից բացի մնացած բոլոր աթոռների, ներսից եւ դրսից ներկոտված, քանի որ նախկինում ներկարարի մեքենա էր, ձեռքի արգելակի փոխարեն լարով եւ յուրաքանչյուր կիլոմետրին 1 լ բենզին ուտող))) Ի դեպ, արժեր $2000։ Մինչեւ հիմա չեմ հասկանում, թե ինչու չվերցրեցի)))
Ու էլի մի շարք տարբեր բաներով...
Այնուամենայնիվ, վերջին 2 շաբաթը մենք չէինք կարողանում սպասել, թե երբ կգա ճանապարհորդության առաջին օրը։ Ընդ որում, այն պատճառով, որ մենք պետք է լինեինք Մերթլում օգոստոսի 30-ին՝ աշխատանքի բոնուսի պատճառով, ստիպված եղանք ճանապարհորդությունը բաժանել 2 մասի։ Իսկ 25-ին խելահեղորեն ցանկանում էինք լինել Կանավերալ հրվանդանում, քանի որ ՆԱՍԱ-ն արձակում էր պատմության մեջ վերջին շաթլներից մեկը))
