Ես երբեք Ամերիկայի երկրպագու չեմ եղել։ Դա այդպես է... Եվ նույնիսկ երբ իմ երկու լավ ծանոթները անցյալ ամառ մեկնեցին Նահանգներ Work and Travel USA ծրագրով, ես բավականին անտարբեր էի դրա նկատմամբ։ Բայց սեպտեմբերին նրանք վերադարձան... Եվ հանկարծ ամեն ինչ իրար համընկավ։ Մեկ երեկոյի ընթացքում որոշեցի։ Եվ հիմա ինձ չես կարող կտրել նոութբուքից, ես կարդում եմ, փնտրում, դիտում եմ ամեն ինչ, ինչ հնարավոր է ծրագրի մասին, հենց Նահանգների մասին, կարդում եմ տղաների եւ աղջիկների օրագրերը :)

Հիշում եմ, թե ինչպես էինք ընկերուհուս հետ երեկոյան խոսում, որ 1,5 տարուց պետք է հանձնենք թարգմանչի դիպլոմի պետական քննությունը։ Որ աղջիկները Ամերիկայից հետո շատ էին բարելավել իրենց լեզուն... Եվ ինչ-որ կերպ խոսքից խոսք, արդեն մտորումներ էին. «Գուցե՞...»։ Սկզբում միայն ընկերուհիս էր ավելի լուրջ մտածում այդ մասին։ Իսկ ես մի անգամ՝ եւ որոշեցի։ Ինքս ինձ համար։ Հանկարծակի, մեկ րոպեում։ Պատճառները երկուսն էին՝ իհարկե, անգլերենը բարելավելը, եւ եւս մեկը՝ գոնե ինչ-որ գումար հավաքել 5-րդ կուրսում համալսարանի վարձը վճարելու համար։ Անցյալ ամառը Մոսկվայում գումար փնտրելով անցկացնելուց հետո, ես արդեն հույս չունեի 2010-ի ամռանը գոնե ինչ-որ բան վաստակել։ Բայց գումարը անհրաժեշտ է։

Ծնողներիս ասացի մեկ շաբաթ անց։ Աստիճանաբար խոսակցությունը տանում էի դրան, գտա հազար ու մի փաստարկ, եւ վճռորոշ հեռախոսազրույցի պահին իմ նոութբուքում ԱՄՆ թղթապանակը հավանաբար գիգաբայթի չափ էր :)))

Իսկ հետո ամեն ինչ պտտվեց... Սկզբում ես իսկապես տարված էի այդ գաղափարով։ Կարդացի ֆորումի գրեթե ամբողջ բովանդակությունը, VKontakte-ի խմբերը, նայում էի լուսանկարներ, անընդհատ կարդում էի բլոգներ... Եվ հավաքում էի ավելի ու ավելի շատ տեղեկատվություն։

Հիմա որոշումից անցել է 3 ամիս։ Ի՞նչ է փոխվել։ :) Նահանգներ մեկնելու իմ ցանկությունը չի փոխվել։ Պարզապես դարձել եմ մի փոքր ավելի հանգիստ։ Շատ բաների ընկալումը վերափոխվել է։ Եվ մասամբ նույնիսկ ապագայի պլանները։ Այդ մասին դեռ վաղ է խոսել։

Հիմա գլխավորը՝ ծրագրի 2-րդ մասնավճարը կատարելն է, հարցաթերթիկը լրացնելը։ Եվ իհարկե՝ դեսպանատան հարցազրույցը անցնելը։ Դե, սպասում ենք job offer-ին, շուտով պետք է լինի :)))