ԻՄ ՓԵՏՐՎԱՐՅԱՆ ԾՆՆԴՅԱՆ ՕՐԸ

Մի քանի օր անց, իմ ծննդյան օրը, ես, Իրան եւ Մահմուդը գնացինք Signal Hill-ի գագաթը։ Այնտեղ հիանալի ասֆալտապատ ճանապարհ է տանում մինչեւ գագաթ։

Այնտեղ պիկնիկ կազմակերպեցինք՝ հարմար տեղավորվելով խոտերի վրա։ Ես այնքան ուտելիք էի վերցրել, որ հնարավոր չէր մեկ օրում ուտել։ Պարզապես ենթադրվում էր, որ Ստասը, Քրիստինան եւ Կիրիլը նույնպես կգան։ Բայց նրանք տարբեր պատճառներով չեկան։ Չկարողացան։

Բայց ես չնեղացա։ Միայն մի փոքր տխրեցի։ Բայց ոչինչ։ Մենք երեքով էլ լավ ժամանակ անցկացրինք։ Շոգ էր՝ +35°C։ Կյանքումս առաջին անգամ ծննդյանս օրը նշեցի ամռանը։ Շոգ, արեւոտ օր։

Բջջայինիս շատ շնորհավորական հաղորդագրություններ եկան։ Տեղի ընկերներիցս եւ տնից՝ Ռուսաստանից։ Այլ ընկերներ եւ հարազատներ ինտերնետով շնորհավորանքներ, բացիկներ, բանաստեղծություններ եւ այլ բաներ ուղարկեցին։ Մի խոսքով, շատ-շատ հաճելի էր տեսնել, կարդալ եւ ստանալ այդ ամենը։

Երեկոյան առաջարկեցի գնալ կինո։ Պայմանավորվեցինք իննից հետո զանգահարել։

Բայց ժամը յոթին պառկեցի հինգ րոպեով եւ մեռյալ քնով քնեցի տասներկու ու կես ժամ անընդմեջ։ Ահա թե ինչ է նշանակում առավոտյան աշխատանքից գալ եւ դրանից հետո քնել ընդամենը երեք ժամ։

ՇՈԳ

Այն սկսվեց փետրվարի սկզբից։ Հիմա ես հստակ զգում եմ՝ ես Աֆրիկայում եմ։ Երկու շոկոլադ գնեցի, դրեցի գրպանս։ Տասնհինգ րոպե անց զգում եմ՝ հալվել են։ Երկուսն էլ հալվել են։ Սառը ջրով շիշ վերցրեցի, քսան րոպե անց այն գրեթե եռում էր։

Քրտինքը հեղեղի պես հոսում է վրայիցս։ Խղճում եմ նոր հագուստ հագնել՝ արեւի տակ ակնթարթորեն գունաթափվում են։ Օվկիանոսը նախկինում սառը էր թվում... Հիմա՝ կապ չունի, միայն թե սառչեմ։

Մեկ շաբաթ շոգում էր երեսուն-երեսունհինգ աստիճան, իսկ այսօր՝ քառասուն։

Ահա սա է Աֆրիկան։ Ամառ։ Տապ։ Իսկ մինչ այդ՝ քսանհինգ աստիճան, քսանհինգ աստիճան։ Ի՞նչ Աֆրիկա է սա։ Լուրջ չէ։

Իսկ հիմա՝ ԹԵՄԱՆ։ Վազեցի լողալու։ Ուռա-ա-ա-ա-ա։

07 փետրվարի 2009 թ.