Վերջապես, վերջապես, վերջապես։

Ես ստացա այդ նամակը!!!!

Ամեն օր մտնում եմ, ստուգում եմ փոստս, եւ «մուտքային» թղթապանակը բացելիս հույս ունեմ, որ հենց դա է։

Եվ ահա գալիս եմ ուսումից, իսկ փոքր քույրս ասում է. «Հեյ, քեզ նամակ է եկել»։

«Հարյուր տոկոս ինչ-որ գովազդային նամակ է»,- ասում եմ ես։

Բացում եմ, իսկ այնտեղ... Ուռա-ուռա-ուռա!!!!! Դե վերջապես։ Կարելի է վճարել 2-րդ մասնաբաժինը եւ հանձնել փաստաթղթերը դեսպանատան համար։

Ինչքա՜ն եմ ուզում անցնել հարցազրույցը։ Շուտ լիներ!!!

Ես, իհարկե, վայելում եմ պատրաստվելու գործընթացը, ֆորումներ կարդալը, օրագրերը, անգլերենով ֆիլմեր դիտելը, բայց երբ երկար ժամանակ նորություններ չեն լինում, ամեն ինչ անիրական, անիմաստ է թվում։

Վաղը վազելով կգնամ վճարելու!!!

Եվ նորից լուսանկարվելու եմ անկետայի համար։ Չգիտեմ ինչու լուսանկարը չհամապատասխանեց... Միգուցե ճակատամազս ծածկում է հոնքերը, նույնիսկ չգիտեմ։

Բայց հուսով եմ, որ ամեն ինչ կստացվի, եւ 2 օրվա ընթացքում ամեն ինչ կհասցնեմ!!!

P.S. Ես դեռ նույնիսկ չեմ կարդացել դեսպանատան հարցերը... պետք է զբաղվեմ այդ գործով։ Բայց ոչ շուտ, քան կհանձնեմ բոլոր փաստաթղթերը։

Ահա այսպես, խնդիրները լուծում ենք դրանց ի հայտ գալուն պես։)